{{ message.message }}
{{ button.text }}

In een flits dacht ik dat ik haar kwijt zou raken..

Over mijn eerste ervaring met een koortsstuip bij mijn dochter

Afbeelding blog 'In een flits dacht ik dat ik haar kwijt zou raken..' Achtergrond blur afbeelding

Isabella heeft net zoals haar papa en mama (helaas) oor- en luchtwegproblemen. Haar eerste levensjaar is ze bijna niet ziek geweest, maar sinds ze 1 is geworden is het steeds op en af met haar gezondheid. Verkoudheid slaat op haar longen en een irritatie in haar oor wordt al gauw een ontsteking.

Zo ook 10 december..

Isabella was wakker geworden met koorts (39,3) en was erg hangerig. Ik had voor in de middag een afspraak staan bij de dokter, omdat ik had opgemerkt dat ze de laatste dagen aan haar oren zat.

Om de koorts te drukken en de pijn te verzachten, had ik haar een paracetamol gegeven en haar lekker bij mij laten slapen. Toen wij om 12 uur even gingen lopen met de hondjes, was Isabella erg slap en heel suf, maar dat is logisch als je ziek bent toch?! Tijdens de wandeling had ik haar goed ingepakt en was ik lekker tegen haar aan het praten. Ik merkte al gauw dat ik weinig contact met haar kreeg. Ik besloot terug te gaan en thuis de dokter te bellen om te vragen of we wat eerder terecht konden. Toen we de straat in liepen stroomden er tranen uit Isabella’s ogen en leek ze in trance. Dit was geen goed teken, dus ik versnelde mijn pas. Snel naar binnen en Isabella uit de kinderwagen.

Toen ik haar oppakte kreeg ik de schrik van mijn leven. Ze hing slap in mijn armen en haar lijfje maakte schokkende bewegingen. Ik probeerde contact te maken, maar haar ogen rolden weg! In een flits dacht ik dat ik haar kwijt zou raken! Ik raakte volledig in paniek en het enige wat ik kon bedenken was 112!

Al huilend en schreeuwend heb ik gesmeekt om een ambulance! Mijn kleine meisje viel weg en er was niks wat ik kon doen! De alarmcentrale heeft mij gelukkig rustig gekregen en ik moest hun instructies nauwkeurig opvolgen, terwijl de ambulance onderweg was.

Het leek uren te duren, maar daar hoorde in eindelijk, in de verte de sirenes. De ambulance was er!

Isabella kwam langzaamaan weer bij kennis en alle onderzoeken waren goed. Ze had een koortsstuip gehad. Ondertussen was mijn man ook thuis en we konden eerder bij de dokter terecht voor nacontrole.

Isabella heeft in het vervolg een verhoogde kans, op het krijgen van koortsstuipen. Wij zijn hier alert op en mogen haar bij koorts geen paracetamol meer geven. Ondanks dat het er verschrikkelijk eng uit ziet, is het gelukkig niet schadelijk of gevaarlijk!

Mijn kleine meisje was dan gelukkig ook weer snel opgeknapt en liep weer vrolijk rond (wel kreeg zij antibiotica vanwege een dubbele oorontsteking).

Hebben jullie kindjes ook wel eens een koortsstuip gehad? Of heb je dit wel eens meegemaakt in je omgeving? En hoe is er toen gehandeld?

In mijn situatie heb ik gehandeld vanuit mijn moederinstinct en dit is, volgens mij, de beste raadgever! 

Afbeelding blog 'In een flits dacht ik dat ik haar kwijt zou raken..'

Deze foto stuurde ik mijn man om hem te laten zien dat het niet goed ging. Vlak erna raakte ze in stuip

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je