{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ik moest wennen aan het moederschap.

Afbeelding blog 'Ik moest wennen aan het moederschap.' Achtergrond blur afbeelding

Altijd wou ik al moeder worden, en was ook super mega blij natuurlijk dat ik, wij, zwanger mochten worden en zijn. Maar dat ik na de bevalling op sommige momenten echt even moest wennen had ik niet gedacht.

Na de bevalling in het ziekenhuis ging de verpleegkundige mij allemaal vragen stellen over mijn baby, waarop ik keuzes moest maken. Sh*t dacht ik, dat moet ik doen. Ik ben nu een ouder en ben verantwoordelijk over dat kleine wormpje wat nog geen 24 uur daarvoor nog in mijn buik zat.

De eerste nacht thuis, VRE-SE-LIJK! Bij Daley en Skye hebben wij een vreselijke eerste nacht thuis gehad. Zo veel huilen, hele nacht wakker, baby die moet wennen, mama die moet herstellen. Tot aan bijna een echtscheiding met vriendlief omdat we zo aan het knooien waren met de rompertjes verwisselen, het is ook allemaal zo klein en iel. We moesten allemaal duidelijk wennen aan de nieuwe situatie.

Het vertellen van de naam vond ik zoiets geks, soms moet je op je tanden bijten tijdens de zwangerschap om de naam niet zo ineens over je lippen te laten rollen, en nu mag iedereen het ineens weten. De eerste paar dagen vond ik het zo vreemd om de naam van Daley en Skye aan iedereen te vertellen. Alsof ik telkens iets verklapte.

De eerste keer met de baby op stap, als ik er nu nog aan terug denk dat ik voor het eerst met mijn moeder en Daley op stap ging, schiet ik in de lach. Kinderwagen, luiertas, luiers, doekjes, hydrofiel doeken, extra jasje, extra rompertje en nog zoveel meer.. En dan ook nog een kinderwagen waar je nog niet echt op hebt geoefend die nog niet eens normaal wil inklappen. Ik heb staan vloeken bij de auto. Sta je daar met klotsende oksels, een baby die merkt dat mama beetje in de stress zit en een oma die mama rustig probeert te krijgen. "Zo kan ik toch nooit alleen weg" riep ik nog. Het huilen stond mij toen nader dan het lachen.

Niet meer even weg, even snel een boodschapje doen in de winkel of even snel een rondje stad. Want hoe ga ik weg, ga ik lopend, pak ik de auto, heb ik alles bij me, is het al bijna flesjes tijd en vaak op het moment dat je weg wil kakken ze nog lekker even de luier vol waar je u tegen zegt. Je bent zo 1,5 uur verder als je alles gedaan hebt wat je wil doen i.p.v een halfuur waar je voor de tijd aan gewend was.

Al denk ik dat iedereen zo zijn eigen scenario's hebben gehad om te wennen aan het moederschap. De een rolt er wat makkelijker in dan de andere, ik durf te zeggen dat ik best wel een makkelijke mama ben. Dat wij aanpassen aan hun, maar hun ook aan ons in sommige gevallen.

Soms denk ik dat had ik ook wel even anders aan kunnen pakken, of de volgende keer doen we eerst dit en dan al het andere. Al doende leert men toch? En nog leer ik elke dag weer. Dat is het leukste van mama zijn....

Liefs en tot snel,

Desléy.



Ik moest wennen aan het moederschap

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je