{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ik ben mezelf tegengekomen

Maar nu ga ik het anders doen!

Afbeelding blog 'Ik ben mezelf tegengekomen '

Begin ''gewoon'' met schrijven. Is wat ik tegen mezelf zeg. Maar waar moet ik in hemelsnaam beginnen? Ik pak de laptop en open Word. In mijn hoofd gaat het zo makkelijk, hoef ik niks voor te doen. Maar zodra ik er over nadenk, zoals nu, loop ik vast. Zoals altijd eigenlijk in het leven. Ik moet me durven laten gaan ik moet m'n gedachten durven uit te spreken. Ja, er zal vast iemand zijn die er een mening over heeft. Maar is dat nou zo erg Lizzy? Kom op. We gaan je leven goed aanpakken zodat jij kan zijn wie je wil zijn.

Sorry voor dit chaotisch begin. Ik zal mezelf eerst eens even voorstellen. Ik ben Lizzy zoals jullie hierboven al hebben kunnen lezen en ik kom uit een klein gezin. Mijn broer en ik zijn opgevoed door mijn moeder. Niet zonder de nodige slag of stoot maar het is helemaal goed gekomen. Ik ben sinds..uuh ja, hiervoor moet ik altijd even ergens spieken hoor (Sorry schat). Ja, sinds 30 november 2014 (bedankt facebook) heb ik een relatie met Zachary en hij is serieus mijn soulmate. Ik weet het, hij weet het. We wonen samen in een heel mooi huis en hebben 1 zoon. Levi. Levi is echt een heel lief ventje. Ik heb echt veel te vertellen over hoe ik de eerste maanden heb ervaren. Maar daarover later meer. 

Het leven met een baby heeft mij aan het denken gezet. Misschien ook wel een beetje te veel. Maar goed, dat even ter zijde. Sinds de geboorte van mijn zoon kan ik niet meer om mijn gevoel heen. Ik kan dit niet meer wegstoppen. Ik moet overigens ook het goede voorbeeld geven toch? Ik heb last van heel veel gedachten. Ze hebben controle over me. Mijn gedachten blijven gaan. Ik ben altijd maar aan het piekeren. Ik mag niet zwak overkomen. Ik moet sterk zijn. Alles moet perfect lijken. Mijn huis moet schoon zijn. Jullie kennen het wel.

En dan hoor ik mezelf denken. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Wat is er gebeurd dat ik hier zo diep in zit. Waar is de oude Lizzy. Waarom doet het me nu allemaal zo veel. Waarom laat ik me leiden door angst. Ik wil dit niet meer. Ik weet dat ik meer kan, beter kan. Ik wil leven uit liefde en vertrouwen. En daarom wil ik gaan bloggen! Zo, dat is er uit.

Kijk, ik denk nou eenmaal heel veel. Dit gaat soms heel diep ten koste van mezelf. Maar daarnaast heb ik ook zoveel moois om te delen. Zoveel om over te schrijven. Ik heb daarom besloten dat ik wil schrijven. Ik wil dit doen voor mezelf. En wie weet kunnen lezers zich hierin vinden, wie weet vinden mensen het leuk. Zo niet, ook prima. Ik heb in ieder geval een uitlaadklep. En dat is uiteindelijk waar ik dit voor doe. Ik wil uit mijn comfort zone. en ik denk dat er geen betere manier is dan je volledig open en bloot stellen naar iedereen. Vrienden, collega's, vreemden en familie. En het klinkt makkelijk maar ik vind het heel moeilijk.

Ik wil laten zien wie ik echt ben. Wat er echt door mij heen ga. Wat het ouderschap met me doet en ik wil kansen met beide handen aanpakken. En ik wil jullie daar heel graag in mijn zoektocht mee nemen. 

Of in ieder geval mezelf. 

feedback is zeer gewenst aangezien dit nieuw voor mij is. Ik ben heel benieuwd wat jullie eerste indruk is? Zijn er moeders die dit herkennen?

En wat zou ik anders moeten doen als het gaat om schrijven?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je