{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ik ben een zeurende moeder (22)

De 1e keer heeft Mamaplaats een blog van mij op hun Facebookpagina geplaatst. Zo trots als ik was zo naar voel ik mij nu!

Afbeelding blog 'Ik ben een zeurende moeder (22)' Achtergrond blur afbeelding

Voor het eerst heeft Mamaplaats een blog van mij op hun Facebookpagina geplaatst. Deze blog gaat over het moment dat mijn moeder Yvar voor het eerst vast mag houden. Naar mijn zware bevalling waar mijn moeder bij was totdat ik de keizersnede kreeg heeft het 3 dagen geduurd voordat het moment er was dat mijn moeder Yvar vast mocht houden. Dit was voor mij een prachtig moment een moment wat ik ontzettend koester. De eerste reacties op mijn blog waren positief maar in mijn achterhoofd hou je er toch ook wel rekening mee dat je negatieve reacties kunt krijgen..... dit gebeurd dat ook!

Ze noemen mij een zeurende moeder. Ze irriteren zich aan mijn blog omdat het maar 3 dagen duurde voordat mijn moeder Yvar vast kon houden. Dit komt toch wel even binnen bij mij moet ik eerlijk zeggen. De moeders die reageren hebben verschrikkelijke dingen meegemaakt. Een baby geboren met 28 weken en een baby overleden nog voor de geboorte. Dat is natuurlijk ook echt vreselijk als je dat meemaakt. En dat is natuurlijk ook veel erger als wat ik heb meegemaakt..... maar iedereen gaat toch anders met zijn eigen gebeurtenissen?! Voor mij is het heel erg wat ik heb meegemaakt en ik ben blij dat mij de rest bespaard is gebleven en dat het bij dit is gebleven. Als ze nog 15 minuten langer hadden gewacht met de keizersnede dan was mijn zoontje waarschijnlijk ook overleden. Ja ik ben blij dat ik mijn kleine Yvar nog heb en ja ik ben blij dat alles goed is afgelopen. Ik zou er niet aan moeten denken als het fout was gegaan en dat wij Yvar niet in ons midden mochten hebben.

De negatieve reacties raken mij. Ze hopen dat de schrijfster van de blog zich er naar over voelt. Ze vinden het een beetje onzin dat ik hier een blog over schrijf. Waar gaat ze de volgende keer over schrijven, over dat de nachtvoedingen zwaar waren pfffff...? Get a life zeggen ze! Ik moet maar eens nadenken over kinderen met een ernstige ziekte. En dat ik de moeders tekort doe met deze blog. Sorry dat het van mij niet erger was. Ik kan er ook niets aan doen. Ik was ook bijna mij kind kwijtgeraakt. En dan zullen ze de volgende keer wel reageren: BIJNA! Voor mij is het bloggen een extra stukje verwerking. Het delen van deze blogs is voor moeders en door moeders. Dat wij "MOEDERS" de verhalen van andere moeders kunnen lezen en hier wellicht nog iets aan hebben. Ik word ook wel eens jaloers als ik lees dat moeders een bevalling hadden van een paar uurtjes en dat ze naar een uurtje al lekker thuis waren met de kleine spruit. Het is nu eenmaal zo dat je wel eens ergens mee geconfronteerd word. Maar ik ga door met bloggen, ik ga sowieso voor de 100 blogs. Dan kan Yvar later alles lezen en kan hij met een glimlach denken aan zijn moeder. Wat zal hij trots zijn op mij!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je