{{ message.message }}
{{ button.text }}

Hoe ik mijn angststoornis de baas werd

Een lange weg. Maar uiteindelijk kwam ik er uit.

Afbeelding blog 'Hoe ik mijn angststoornis de baas werd' Achtergrond blur afbeelding

Moe, vaak hoofdpijn, emotioneel, lusteloos. Maar vooral angst. Angst om alleen te zijn, angst om Macey te verliezen, angst om zelf weg te vallen. Angst om mezelf te verliezen. Angst om boodschappen te doen, angst om naar het werk te gaan. Angst om te gaan slapen. Zo zag mijn afgelopen jaar eruit.

Na mijn bevalling kreeg ik de diagnose Angststoornis.

Ik merkte vooral dat veel mensen om mij heen het moeilijk vonden het te begrijpen. “Een angststoornis, ja er gewoon voor zorgen niet meer bang te zijn toch?!” Dat is wat iemand me zei.

Helaas, ging het maar zo. Je zit gevangen in een cirkel. En hebt het idee er nooit meer uit te komen.

Mijn angst en paniek kwam soms zomaar opeens opzetten, zonder enige reden naar mijn idee. De symptomen die ik had waren vooral hartkloppingen, zweten, duizelig, een gevoel van flauwvallen. Bang om een hartaanval te krijgen. Een angstig gevoel, het idee weg te willen rennen. Het hoogtepunt duurde maar een paar minuten. Maar de nasleep, die duurde soms uren, dagen.

Inmiddels al een lange tijd onder behandeling bij een psychiatrisch verpleegkundige. Dit heeft me ontzettend geholpen langzaam aan weer vertrouwen te krijgen in mezelf. In de dagelijkse dingen. Ik kan weer alleen met Macey thuis zijn. Haar de volle aandacht geven die ze verdiend. Boodschappen doen. De angst om haar of mezelf te verliezen word langzaam minder. Dit is gelukt mede dankzij de mensen om me heen die om me geven. Mijn lieve dochter, die hier gelukkig niks van mee heeft gekregen, maar op haar manier me er toch doorheen heeft gesleept. Mijn lieve vriend. Die 100% in me geloofde. 

Het is belangrijk om toch de dingen te blijven doen die je angstig maakt. Toen mij dat verteld werd dacht ik, “pfft, makkelijk praten. Ik doe het niet!” Bang om weer die angst te voelen, en daar heb je weer dat cirkeltje. Zo creëerde ik angst voor de angst. De ochtenden waren vooral een drama. Ik stond op met angst. En dat duurde zo een paar uur. In de middag werd ik langzaam weer een beetje mezelf, maar voelde me de rest van de dag heel naar. Het liefst wilde ik dat mijn vriend thuis bleef in de ochtend. Dit kon natuurlijk niet. Ik heb heel wat ochtenden gespendeerd met angst. Door dit te blijven doen, kan ik nu zeggen er al een tijd geen last meer van te hebben. Mijn Behandelaar vertelde me, “je kan niet over de angst heen komen door het één keer te doen. Wel door 20 goede momenten te hebben, waarvan misschien 5 mindere momenten.” Zo kreeg ik weer het vertrouwen omdat het de meeste keren wél goed ging. Gelukkig zónder medicatie. Al is het mét medicatie ook helemaal prima. Net wat je zelf het prettigst vind.

Het is makkelijk gezegd. En iedereen ervaart een angststoornis op een andere manier. Maar voor iedereen die kampt met een angst/paniekstoornis. Je komt er uit. Echt. Al is het met kleine stapjes vooruit. En dan misschien weer een terugval. Uiteindelijk merk je dat je minder angst ervaart voor het geen waar je eerst heel erg van in paniek raakte.

Ook ik ben er nog niet helemaal. Maar ik kan wel weer de dingen doen die ik leuk vind om te doen. Alleen, of samen met mijn gezin. 

Stop letting fear rule your life.

Afbeelding blog 'Hoe ik mijn angststoornis de baas werd'

- Judith Keijsers

Instagram: judithxmacey

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je