{{ message.message }}
{{ button.text }}

Hoe gaat het nu? #2

(niet op fb!)

Afbeelding blog 'Hoe gaat het nu? #2' Achtergrond blur afbeelding

Hoe gaat het nu met mij? Slecht.. Ik blijf erg lang last houden van de schijnzwangerschap van afgelopen cyclus. Het ging door tijdens mijn menstruatie die op dag 37 begon. Precies 1 dag voor we weer konden gaan bellen dat mijn cyclus langer duurt als 38 dagen.. Ik testte puur en alleen nog maar om mijn hoofd te kalmeren omdat ik het al wist en de symptomen van mijn lijf ook kalmer waren geworden. Maar mijn hoofd bleef de strijd aangaan. Paar dagen geleden nog een test gedaan in de hoop dat het dan ophield. Een echo gaan ze namelijk niet doen omdat ik gewoon ongesteld ben geworden. Dus dan maar zo. Helaas gaf deze test na een tijdje een licht blauw extra streepje en daar kwamen de symptomen weer. Terwijl ik echt wist dat dit niet kon en dat ik niet zwanger was. Ik werd er moe van. Na een paar dagen toch maar eens opgezocht ovr de zogenaamde indroogstreepjes. Uiteindelijk kwam ik op een engelse site die aangaf dat het regelmatig gebeurd dat testen met blauwe "inkt" na verloop van tijd (dus na de tijd die je mag kijken volgens de gebruiksaanwijzing) dat streepje gaan geven omdat ze alsnog wel reageren op je urine maar dit niet betekend dat je zwanger bent. Weer wat geleerd. De dag erna toch maar de 2 voor 5 euro testen gehaald omdat deze roze "inkt" heeft en die volgens de site een stuk betrouwbaarder zijn en geen raar lijntje gaan geven. Precies wat ik nodig heb en vooral mijn hoofd! Negatief uiteraard. Maar toch blijft mijn hoofd doorgaan mij te overtuigen dat ik toch wel echt zwanger ben. Wat ik ook doe of probeer.. Het blijft en ik ben kapot.
Ik kan helaas niet terecht bij de psych omdat deze geen ervaring hebben met vrouwen die schijnzwangerschappen hebben. Dat betekend dat ik hun precies hetzelfde vertel als mijn man en beste vriendinnen. Zonder nieuw inzicht te krijgen. Ik kreeg wel gisteren te horen dat de verwijzing naar de vrouwenkliniek dan eindelijk rond is en deze week opgestuurd ging worden. Het duurt echt lang allemaal :(
Hun zijn wat dat betreft mijn laatste hoop rondom de schijnzwangerschappen. Want die zorgen ervoor dat loslaten absoluut niet mogelijk is. Dat ik iedere maand 2-3 weken vrij ben en dan begint het gevecht weer. Met mijn lijf, met mijn hoofd en deze maand blijft het doorgaan.. Dus geen rust.. Ik ben nu al een week tijd iedere dag aan het vechten om mijn hoofd boven water te houden. Ik onderneem dingen ook al schreeuwt mijn lijf en hoofd "NEEEEE!" Ik probeer van Brian te genieten maar het word zo moeilijk. Ik voel me echt een rotmoeder. Ik houd ontzettend veel van hem en wil hem alles geven, alleen lukt het mu nu niet. Het voelt echt aan alsof ik faal. Alsof ik hem tekort doe. Ik weet ergens dat dit niet zo is. Dat hij gelukkig is en mij lief vind en ook van mij houd. Maar ik gun hem echt een moeder die iedere dag opnieuw van hem kan genieten, een moeder die soms een baaldag heeft en niet zolang als ik, een moeder die altijd wel iets met hem kan doen en niet de meeste tijd van de zijlijn toe kijkt of niet eens kan kijken, een moeder die niet naar boven vliegt zodra papa thuis is van zijn werk om bij te moeten komen op bed en een moeder die hem een broertje of zusje kan geven.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je