{{ message.message }}
{{ button.text }}

"Hoe gaat het?" "Ja, druk!"

Als ik aan iemand vraag hoe het gaat, krijg ik vaak niet eens antwoord. Ben ik de enige die dat gek vind of is het heel normaal?

Afbeelding blog '"Hoe gaat het?" "Ja, druk!"'

"He, hoi! Lang niet gezien! Hoe gaat het met je?"

"Ja, druk he!"

"Gaat het wel goed ondanks de drukte?"

"Moe ook hoor. En dus heel druk."

"Waar heb je het dan zo druk mee?"

"Werken, gezin, sociale dingen. Gewoon druk."

"Ah, zo. Maar het gaat wel goed met je?"

"Nou ja, als mijn man misschien iets meer zou helpen in huis of de kinderen misschien iets meer zelfstandig zouden worden... Genoeg over mij, hoe gaat het met jou?"

"Gaat eigenlijk heel goed!"

"Oh, gelukkig dan maar. Ik moet weer verder. Doei!"

Zomaar een gesprek met een kennis die ik onlangs weer eens tegenkwam. Ik was oprecht benieuwd hoe het met haar ging en was ergens verwonderd dat ik geen antwoord kreeg op de vraag die ik maar liefst drie keer stelde. Dat ze het aan mij vroeg kwam op mij over op een formaliteit want ze ging er al vanuit dat ik zou zeggen dat het goed zou gaan.

Volgens mij is dat een beetje de tendens van deze tijd. Als ik aan iemand vraag hoe het gaat dan hoop ik in vredesnaam dat ze zegt dat het goed gaat en dat er geen klaagzang volgt. Andersom is het niet anders. Dan zeg ik gewoon dat het goed gaat omdat iedereen tegenwoordig maar haast heeft en ik niemand wil vervelen met mijn verhalen, zowel positief als negatief. Onlangs heb ik de hele dag gevraagd aan diverse mensen hoe het ging; van Jurre tot de caissière en van mijn oma tot de peuterleidster. Daarbij merkte ik verschil of het persoonlijk was of via de telefoon. Jurre zegt gewoon hoe het gaat en windt er geen doekjes om. Ook mijn oma schroomt niet om te melden hoe het gaat en neemt daar de tijd voor. Andersom neemt oma ook echt de tijd voor mij stelt ongeveer 10 'hoe gaat het-varianten'. Ook in diverse groepjes op Facebook en Whatsapp wordt de tijd genomen om aan elkaar te vragen hoe het gaat.

Dat is dan ook direct de clou denk ik. Zo 's avonds op de bank heb ik vaak alle tijd om even bij te kletsen met deze en gene. Zeker op de digitale manier. Dan lees je het en je antwoord als je tijd hebt. Of zin hebt. Overdag heb ik daar ook best tijd voor hoor, maar dan is het toch anders. Dan zijn er teveel storende factoren om mij heen; kinderen, hond en werk. Ja... werk!

Sinds 2 weken heb ik een baan. Een zogenaamde 'witte raven baan'; uitermate zeldzaam en perfect passend. Zo'n baan heb ik nu. Ik doe de administratie van de hondenschool van een vriendin. Mail, telefoon en wat andere bijkomende klussen. Ik hoef er de deur niet voor uit en de telefoon is aangesloten op een centrale dus ik bel terug wanneer het mij uitkomt. Voor iedereen een win-win situatie; vriendin hoeft zich alleen maar bezig te houden met trainingen en cursisten en ik doe de rest. Ik kan dus heerlijk thuisblijven bij Sara en Iris en verdien toch geld. Dit maakt wel dat ik op zoek ben naar een nieuw ritme en dat ik het inmiddels ook best druk heb.

Het viel mij gister op dat ik dan bepaalde vriendinnen wat heb verwaarloosd. Dagelijks appte ik met vriendin T. en gister kwam ik erachter dat er zomaar een paar dagen waren verstreken zonder haar te hebben gesproken. Ik vond dat erg. Zij wuifde het weg en snapte het wel. Ik snapte het niet. Dat ik niet even de tijd heb genomen om te vragen hoe het met haar gaat. Of haar jongste nog aan het nachtbraken is, of hoe het op haar werk gaat. Ik lag er nog net niet wakker van. Wel vroeg ik mij af of ik dan nu ook bij de groep hoor die standaard als antwoord geeft; "Ja, druk he!"

Het komt vast goed. En zo niet dan toch.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je