{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het leed dat Mexico heet (deel 2)

Sta je dan met je koffers in je handen, zonder hotel en op 10 uur vliegen van Nederland. Een hostess die niet reageert, ik ben BOOS

Afbeelding blog 'Het leed dat Mexico heet  (deel 2)'

Heel boos maar voornamelijk verdrietig. Sandra van Globe reisbureau neemt haar werk erg serieus. Ze is druk aan de gang voor ons. Ook na sluitingstijd stopt ze er niet mee.

Ondertussen hebben wij een mooi hotel gevonden. Wel tussen een bouwput maar oké, wel prachtig hotel.

OAD Nederland heeft ondertussen de hostess te pakken gekregen. Samen met haar gaan we het hotel verder bekijken. Wij willen dit hotel wel hebben. OAD Nederland geeft ons akkoord, het is ondertussen alweer 3 uur 's middags. We zijn helemaal blij. OAD Nederland wil ons zelfs all in aanbieden. Echter moeten we dan wel tekenen dat we geen klacht indienen en geen verdere kosten indienen bij OAD. Tja, daar gaan we niet mee akkoord. Bij het andere hotel hadden we ook alleen ontbijt dus dat hier ook. Het stadje is super leuk en daar willen we van genieten.

We halen onze koffers op die we bij een barretje hebben gestald en nemen onze intrek in het nieuwe hotel.

SUC30013.JPGDit is ons uitzicht vanuit de kamer !!!

Echt geweldig dus, 10 stappen vanuit onze hotelkamer en we hebben gewoon een zwembad op de 1e verdieping. We besluiten onze ellende achter ons te laten. We gaan vanaf nu genieten. 3 dagen (incl. reisdag) zijn weg maar we hebben er nog 14. Wat kan er nu nog gebeuren zeggen we 's avonds tegen elkaar. Erger dan zonder hotel komen te zitten bestaat toch niet.

Dag 4; We besluiten een heerlijk dagje te gaan wandelen op het strand. Even de witte stranden te verkennen.

mexico strand.pngDeze foto komt via google want had geen fototoestel mee die dag :-(

We lopen echt uren langs de waterlijn. Af en toe wat drinken maar het is echt heerlijk. We genieten met volle teugen. 
Martin heeft in 1998 6 maanden in Mexico gewerkt en heeft hier wat vrienden gemaakt. 1 daarvan werkt bij RIU palace en daar gaan we 's avonds heen.
Na de wandeling terug naar de kamer en Martin zegt dat hij wat last heeft van zijn hele lichaam. Zijn huid brand wat, als ook ik klaar ben met douche zie ik Martin :-o Hij is helemaal verbrand. Voor we naar Mexico gingen, heb ik hem helemaal gescrubd en dat merkt hij nu. Ik voel me vreselijk schuldig. Toch besluiten we naar zijn vriend te gaan.

Bij het hotel RIU Palace kijk ik mijn ogen uit. Wauw wat een gaaf hotel zeg. We krijgen een bandje om en mogen overal heen. Onbeperkt drinken en eten, echt een walhalla.  Naarmate de avond vordert zie ik Martin steeds beroerder worden. Hij rilt enorm en is echt ziek. We besluiten dan ook snel terug te gaan naar ons eigen hotel. In het hotel blijkt Martin een zonnesteek te hebben. Hij heeft hoge koorts, ik geef hem paracetamol en smeer hem helemaal op advies van de dokter in met yoghurt. 2 dagen ligt Martin in onze hotelkamer. Hij kan amper bewegen van de pijn en is echt niet lekker. Na 2 dagen begint hij op te knappen. Het is echt onze vakantie zeggen we nog tegen elkaar. De eerste 6 dagen zijn niet fijn verlopen maar het wordt beter houden we onszelf voor.

Dag 7: Ik word 's ochtends wakker en heb weer een onbehagen gevoel. Mijn buik doet enorm veel pijn en is enorm opgezet. Ondanks dat ik al een aantal dagen niet naar de toilet ben geweest, vind Martin dat ik met mijn geschiedenis toch een arts moet bezoeken. Met lood in mijn schoenen bel ik de hostess. Zij zorgt ervoor dat er een arts komt en is zelf ook aanwezig voor de vertaling. De arts verwijt mij enorm opgezette buik aan ontlasting en zegt dat ik veel papaja's moet eten. Daarop krijgen we een rekening gepresenteerd die we contant afrekenen. Ik blijf op bed liggen en Martin loopt met de hostess mee. Als hij terug komt, schrikt hij. Mijn buik is nog dikker en ik zie enorm witjes. Hij ziet dat ik echt ziek ben. Omdat de arts net is geweest maar ik het niet vertrouw, besluit ik mijn zus te bellen. Zij is IC-verpleegkundige. Leg haar het hele verhaal uit en zij geeft aan dat ik naar het ziekenhuis moet gaan. Als ik het niet vertrouw dan moet ik op mijn gevoel afgaan en vertrouwen op mijn gevoel. 

Martin belt opnieuw de hostess. Ze komt naar ons toe en hoort ons verhaal aan. Dat wij naar het ziekenhuis willen, vind ze prima maar zij gaat niet mee als tolk. Daar heeft ze geen zin in en daarnaast heeft ze mensen die ze ook moet begeleiden tijdens een excursie. Ze zorgt er wel voor dat er een andere hostess komt. 
Ondertussen raak ik steeds meer van de wereld. Ik ben af en aan bewusteloos en kan niet meer zelf lopen. De hostess heeft voor ons een taxi geregeld die ons naar het ziekenhuis van Cancun moet brengen. Met 1 blik op mij, schiet de man in paniek en trapt hij op het gas en hebben we een rit van een uur voor de boeg........................................

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #Gezond

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je