{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het komt goed, denk ik..

Afbeelding blog 'Het komt goed, denk ik..' Achtergrond blur afbeelding

Toen ik in augustus 2017 positief teste, had ik er meteen een goed gevoel over. Binnen een paar seconden verscheen er een dikke streep, veel sneller en veel knallerder dan de twee zwangerschappen daarvoor, die beide uitliepen op een miskraam. Nu komt het goed, dacht ik.

Natuurlijk waren er ook spanningen, angst. Maar bij elke goede echo werden die minder. Een positieve NIPT-uitslag volgde. Nu komt het goed, dacht ik.

Maar het kwam niet goed.
Nog voor ik L in mijn armen hield, was ik haar al kwijt. En met haar nog zoveel meer.
Het vertrouwen in mijn lijf, dat me zo kei hard in de steek liet. Het vertrouwen in mijn gevoel, in mijn geloof dat het goed zou komen.
Ik raakte de toekomst die ik voor me zag kwijt, de roze wolk werd zo enorm zwart.

Ik raakte mezelf kwijt.
"Maar je hebt toch al een kind?" hoorde ik vaak. Ja, Godzijdank wel. Maar dat maakt het verdriet en gemis niet minder, het verzacht het alleen.
Avonden lang hing ik boven mijn dochter om te luisteren of ze nog ademende, doodsbang om haar kwijt te raken. Ik was het vertrouwen kwijt.

Stukje bij beetje vond ik mezelf terug, groeide het vertrouwen weer. Vond ik mijn rol en draai als moeder van 2, waarvan 1 niet fysiek bij ons.

Het is een veel gestelde vraag, of we nog een kindje willen. En vaak volgt daar de vraag op waarom we niet gewoon onze zegeningen tellen en het hier bij laten.
Ja, we willen dolgraag nog een kindje. En ik tel mijn zegeningen heus, ik tel ze elke dag. Maar verlangen zet je niet uit.

Ooit komt het goed, dat weet ik zeker. Ik weet alleen nog niet hoe.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je