{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het faalgevoel

Van overproductie naar onderproductie

Afbeelding blog 'Het faalgevoel' Achtergrond blur afbeelding

Ik denk dat iedereen dat gevoel wel eens heeft meegemaakt. Je neemt je iets voor, je bent vastbesloten het op die manier te doen, maar dan faal je en ben je teleurgesteld.

Zodra ik twee streepjes op mijn zwangerschapstest ong. een jaar geleden zag, wist ik het zeker. Ik ga borstvoeding geven. Ik wilde deze ervaring graag hebben en zo gezegd, zo gedaan dacht ik. Als ik het wil, kan ik het en gaat het goed komen. Man, wat had ik het mis.

Eind maart werd mijn kleine meid geboren en vanaf dat moment liep mijn borstvoeding als een tiet (hihi)
Ik kreeg in het ziekenhuis al de tip om te gaan kolven, want mijn productie was hoog.
Echter wilde het voor dochterlief niet zo goed werken. Ze was een luie drinker EN ik had een enorme toeschietreflex waar van te voren wat afkolven ook niet hielp. Lactatiekundige gaf als advies af te kolven en via de fles te geven, maar toch regelmatig aanleggen. Werd het gehuil niet minder, zat er niks anders op dan de fles.
Na twee weken tussendoor eens aanleggen, bleef het huilen van frustratie, dus helaas alleen via de fles kon mijn dochter haar voeding krijgen. Mijn droom was al snel verdwenen.
Echter groeit mijn dochter zo goed en maakt ze enorme sprongen in haar ontwikkeling, dus dat was een mooie troostprijs. Mijn productie bleef hoog, waardoor ik een mooie voorraad kon opbouwen, dus ik zag het steeds minder somber in.

Ze is ondertussen vier maanden, wat wilt zeggen dat ik ruim drie maanden aan een borstkolf gekluisterd heb gezeten. Helaas zonder goed resultaat. Ik heb regelmatig last vast kloven, door de grootte van mijn borsten is het kolven niet het makkelijkste. Wat voor frustratie zorgt, wat weer voor minder productie zorgt en opeens zit je in een neerwaartse spiraal. Het resultaat is dus, voorraad op en productie ver gezakt.
Mijn dochter is een flinke drinker. Ze drinkt 900ml. Ik kan haar nog maar van de helft voorzien. Ze moet dus voor de helft Nutrilon. In een maand tijd is dit zo enorm gezakt, extra kolven hielp totaal niet. Mijn lichaam heeft het er gewoon mee gehad.
Dus nu zit ik even met dit faalgevoel terwijl ik snel een flesje Nutrilon door elkaar schud, want ik had niet genoeg met kolven. Het is dubbel, want ik heb absoluut niks tegen flesvoeding, maar het is toch mooi om te zien dat jij iets ontwikkelt voor jouw kindje.
Maar dat je lijf er vervolgens geen zin meer in heeft. Van 6 keer kolven per dag, naar (vanaf morgen) twee keer. En dit kan ik hopelijk tot zes maanden volhouden.
Het is vreemd om beide kanten mee te maken, van overproductie naar onderproductie.
Maar gelukkig, maakt het mijn meisje allemaal niks uit! Ze blijft even vrolijk, welke fles of voeding ze ook krijgt, ze is heerlijk makkelijk wat dat betreft. En dat laat het faalgevoel langzaam verdwijnen

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je