{{ message.message }}
{{ button.text }}

Gezinsopname

Wij willen werken aan ons gezin

Afbeelding blog 'Gezinsopname ' Achtergrond blur afbeelding

Begin december starten wij als gezin een vrijwillige gezinsopname. Een wat? Een opname in een kliniek, waar wij als ouders en gezibsterker uit moeten komen. Mijn prachtige gezin, met drie kinderen Mik (7), Yurre (5) en Isa (2) functioneert al lange tijd niet zoals ik zou willen. Er zijn veel ruzie’s en spanningen. We hebben al veel geprobeerd. Hoe dan?!

Manlief en ik zijn allebei hoogopgeleid, ik heb mijn eigen bedrijf als kinderpsychologe, manlief werkt in de consultancy. 

Mik
In 2011 sloten wij Mik in onze armen. En prachtig jongetje die geboren is na een pittige zwangerschap die eindigde in zwangerschapsvergiftiging. Toen Mik een paar dagen oud was, had ik het gevoel dat dit jongetje autisme had. Het benauwde me en ik deed het af als hormonaal. Maar Mik ontwikkelde zich anders dan andere kindjes. Ik ben kinderpsychologe, de ontwikkeling van een kind is iets waar ik veel over weet. 
Mik was een heel erg makkelijke baby, hij kon uren lekker in de box liggen kijken naar dingen. Als dreumes ging hij laat lopen en praten kwam moeilijk op gang. Mik had angsten en Mik speelde liever alleen met de auto’s. Hij zette de auto’s op een rij. Opvallend was dat hij liever geen oogcontact maakte. 
 Toen Mik net 2 was zochten we hulp voor hem, hij had veel angsten en nachtmerries door de vele medische handelingen die hij de eerste jaren moest door maken. Mik lag veel in het ziekenhuis. 

Yurre
Yurre werd geboren in de zomer van 2013, met een lach op zijn gezicht. Yurre is een introvert, (hoog)gevoelig mannetje die (hoog)intelligent is. Yurre heeft epilepsie en astma. 

Isa
Isa is ons zonnekind. Zij is geboren 2016. Een lekkere eigenwijze peuter. 

Opvoeden
De opvoedingsstijlen van manlief en mij liggen best ver uiteen, net zo als ongeveer alles. Wij zijn tegenpolen. Ik extravert en sociaal, hij introvert en erg op zichzelf. Hij is na een burn out gediagnosticeerd met autisme. 
Ik voed mij kinderen op met veel warmte en nabijheid. Lang borstvoeden, samen slapen, praten, veiligheid - zijn voor mij dingen die goed voelen. 

Hoe komen we dan hier op het punt dat gezinsopname nodig is? 
Heel veel tegenslagen, hulpverleners die ons van kastje naar de muur sturen en een wens om het beter te hebben met ellaar. We gaan vrijwillig deze opname in, tussen de “echte probleemgezinnen”. Vaak bepaalt de rechter dat dit nodig is. Bij ons is er nooit een rechter of een andere dwingende instantie geweest. Wij willen gewoon ons leven terug en het gezin zijn waar we van dromen! 

Volg je mij in dit avontuur?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je