{{ message.message }}
{{ button.text }}

Geheimen en Taboes

Met verbazing lees ik diverse blogs over taboes en geheimen. Over vreemdgaan en hoe dat wordt be- en veroordeeld. Vaak zonder begrip.

Afbeelding blog 'Geheimen en Taboes   '

En dan bedoel ik mijn intro niet negatief. Verre van dat zelfs. Sterker nog, in al het geweld van bekennende blogs belde vriendin Esmee* afgelopen zaterdag: “Zet morgen maar een emmer thee klaar, ik moet je wat vertellen”.

Zondagochtend 10.00 uur: Esmee stormt binnen, bijna letterlijk. “Sorry, zegt ze. Ik ben er al vroeg, maar ik moet het kwijt. Aan jou. Nu.” Zwijgend loop ik naar de keuken en pak de allergrootste pot waar thee in kan. Vanuit mijn ooghoek zie ik een trillende Esmee die nog niet eens haar jas heeft uitgetrokken. Ik vraag niets en zeg niets. Ik zet de pot thee voor haar neer en daarbij een reep Chocolonely. Ik vermoed dat ze het nodig heeft. Ik ga naast haar zitten en zeg: “kom maar door, watskebeurt?”

Ze zet de kraan in haar hoofd open en de tranen stromen eruit. Hortend en stotend verteld ze dat ze Stef* (haar vriend) heeft betrapt op iets wat ik hier niet zal noemen. Een enorm taboe en een groot geheim.

Nadat ze weg is blijf ik nog even op de bank zitten en denk na over wat ze heeft verteld. Het hakt er best wel even in en ik heb oprecht medelijden met haar. Hoe zal dit verder gaan? Ze vertelde dat ze echt nog wel van Joost houdt en dat ze hier wellicht prima mee kan leven. Ik probeer mij te verplaatsen in Joost en verrassend genoeg lukt dat ook. Want ik veroordeel hem niet. Ik begrijp namelijk prima dat als je moet leven met een taboe je gewoon simpelweg geen keus hebt. Het is een levenswijze die je gewoon moet volgen. Je bent zo geboren, je word het niet. Evenmin is het een keus. Volg je je hart niet, dan is het risico op frustratie zo groot dat je jezelf kan verliezen. En de mensen die dicht bij je staan.

Daarom vind ik het doorbreken van taboes wel belangrijk. Nu is het ook zo dat het niet direct in een openbaar bericht op Facebook moet, maar als je het kan vertellen aan de mensen van wie je houdt en die van jou houden dan is dat al een prachtige stap. Helaas een stap die vaak niet wordt genomen. Toevluchten in diverse fora en schimmige steegjes zijn dan eerder aan de orde. En dat is oprecht jammer, dat iemand niet kan zijn wie hij of zij is.

Begrip is vaak ver te zoeken en men heeft direct een oordeel klaar. Ik moet bekennen dat ik mij daar ook wel eens schuldig aan maak. Maar dat is ook omdat ik het nog nooit van dichtbij heb meegemaakt. Tot nu dus. Nu word ik verplicht om erover na te denken, ook omdat ik natuurlijk mijn lieve vriendin Esmee niet wil laten vallen. Ik ben er voor haar. Voor haar ben ik haar buitenstaander, iemand met wie ze openlijk kan praten over wat ze voelt en hoe ze ermee omgaat. Als ze wil ben ik een luisterend oor en misschien zeg ik wel iets geniaals wat haar weer verder helpt. Misschien wil ze het er eigenlijk gewoon nooit meer over hebben maar vind ze het een fijne gedachte dat er gewoon iemand is die het weet.

Nu ga ik hier alle blogs over Second Love en andere geheimen teruglezen en ga proberen het te begrijpen. Maar eerst stuur ik een appje met een digitale knuffel naar Esmee. En naar Joost, hij verdient 'm net zo goed.

* Namen zijn gefingeerd

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je