{{ message.message }}
{{ button.text }}

Fast forward

Deze blog zal niet netjes in chronologische volgorde geschreven gaan worden. Voor alle lieve lezers please bear with me en ik zal mijn best doen duidelijk onderscheid te maken aan het begin van elke post of het heden of verleden betreft.

Afbeelding blog 'Fast forward' Achtergrond blur afbeelding

De bevalling is inmiddels 2 jaar geleden en ik spoel voor mijn gemak even 2 jaar vooruit naar nu.

Zoals ik in mijn eerste post al aangaf is mijn leven de afgelopen 2 jaar een rollercoaster geweest waarin ik geen seconde heb kunnen stilstaan voor mijn gevoel. Dit is ook 1 van de redenen voor het starten van deze blog.

In 2017 ben ik gaan scheiden van mijn ex omdat onze relatie voor mijn gevoel al lang en breed over was. Wij waren 2 mensen met elk een behoorlijk vol bordje voor onze neus en gesamenlijk was dit gewoon niet meer bol te werken. Op mijn bordje lag begin 2017 een studie waar ik diep ongelukkig van werd, een ziekte waarvan ik nauwelijks wist wat het inhield dat steeds meer mijn leven ging overnemen, een partner met zware ptss en een zoontje dat als slachtoffer tussen alle ruzies zat en hier allemaal niet om gevraagd had. Bij nader inzien weet ik heel goed (om iedereen alvast voor te zijn) dat het een ontzettende stomme beslissing was om aan een kindje te beginnen. Even ter verduidelijking (ik ben me goed bewust dat ik met de term "beginnen" op een hoop tenen trap) wanneer ik zeg "beginnen" bedoel ik het bewust kiezen om sex te hebben in de hoop dat er een kindje verwekt werd, het uitzoeken wat er allemaal komt kijken bij de verzorging van een kindje en heel belangrijk, wat de kosten zijn van een kindje. Hierbij plaats ik wel de kanttekening dat hoewel mijn leven waarschijnlijk anders was verlopen als ik mijn zoontje niet had gekregen en ik heel goed besef dat het een stomme beslissing was ik zielsveel van hem hou en hem voor geen goud meer kwijt zou willen. Hij is ontzettend gewenst en dat maakt het voor mij alleen maar moeilijker dat ik hem in deze situatie op de wereld heb gezet. Hij heeft immers niet gevraagd om een chronisch zieke moeder of een vader met psychische problemen.

Inmiddels heb ik een nieuwe vriend die het super goed kan vinden met mijn zoontje en echt een tweede vader voor hem is. Mijn zoontje is ook helemaal gek op hem en ik mag mezelf heel gelukkig prijzen dat dit goed verlopen is. Sinds juli 2017 wonen we samen in het huisje dat ik (met veel mazzel) gekregen heb en dit gaat met de nodige hobbels maar we zetten ons allebei voor 100% in om dit te laten slagen.

Maargoed even terugkomend op het lijstje van wat er allemaal op mijn bordje ligt. Ik heb in vorige posts al aangegeven dat ik 2 jaar geleden ineens het labeltje Fibromyalgie (in de rest van de blog zal ik dit afkorten naar fibro) aan mijn oor geprikt kreeg met de mededeling dit verder uit te zoeken. Ongeveer deze tijd vorig jaar had ik zoveel pijn klachten en liep ik zo vast op school dat ik er eindelijk achteraan gegaan ben om dit labeltje officieel te maken. Voor mij is dit labeltje nummer zoveel al waardoor ik zonder extreme klachten de noodzaak niet zag van een officiele diagnose. Als kind heb ik al de diagnose Dyslectie en Hoogbegaafd gekregen en in de afgelopen jaren heb ik daar na wat onderzoek zelf het labeltje Hoogsensitief bij gehangen. Een nieuw labeltje maakte mij niet zoveel uit maar het helpt behoorlijk wanneer je problemen hebt met dingen zoals school. Vorig jaar rond deze tijd volgde ik nog een HBO opleiding waar ik diep ongelukkig werd en veel weerstand had van zowel de school zelf als mijn lieftallige klasgenoten. Ik had geen idee wat fibro eigenlijk was laat staan dat ik het kon uitleggen of begrip hiervoor kreeg. Mijn inmiddels nieuwe vriend studeerd aan het WO en volgde met groeiende verbazing de problemen waar ik op school tegenaan liep en moedigde mij aan eens contact op te gaan nemen met Universiteiten die opleidingen aanboden waar ik interesse in zou hebben. Ik deed toetstechnisch het HBO met 2 vingers in mijn neus maar door alle stres die ik hier had sloeg me hele lichaam op tilt. Na wat speuren en een gesprek heb ik me inderdaad aangemeld voor een WO studie die ik nu met onwijs veel plezier volg.

Dit geeft je hopelijk een beetje een beeld van hoe mijn leven er op dit moment uitziet en vanuit welk punt ik mijn verhalen schrijf.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #moeder

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je