{{ message.message }}
{{ button.text }}

Even voorstellen, zwangerschapsdepressie ?

Afbeelding blog 'Even voorstellen, zwangerschapsdepressie ?' Achtergrond blur afbeelding

In deze blog reeks wil ik jullie graag meenemen in mijn leven voor tijdens en na de zwangerschap.

Omdat er vrij weinig bekend is over zwangerschapsdepressie tijdens de zwangerschap, en er vooral een taboe er op heerst, is mij aangeraden om dit van mij af te schrijven, hoe mooi is het dan niet dat Mamaplaats voor iedereen een kans biedt om te kunnen bloggen?!

Vorig jaar in de na zomer leerde ik mijn huidige partner T opnieuw kennen. We herkende elkaar wel ergens van maar we konden niet echt 1,2,3 bedenken waarvan.

T was op dat moment werkzaam bij de strandwacht naast het strandpaviljoen waar ik werk. We raakten aan de praat met elkaar en brachten heel wat avondjes door met zijn 2en maar ook met onze collega's op het strand, wat hadden we geluk met zoon mooie lange nazomer!

Letterlijk elke avond als we klaar waren met werken zagen T en ik elkaar, we appte en belde een hele dag door en raakten niet uitgepraat. We hadden het vriendschappelijk erg leuk met elkaar en de klik was er gewoon.

Omdat T nog in een relatie zat met zijn ex partner heb ik onbewust en bewust veel afstand gehouden op liefdes vlak, ik wilde geen relatie kapot maken, ze waren verloofd en ze wilden kinderen.

Vele avonden hebben we gepraat, gelachen wijntjes gedronken op het strand.

Door al die leuke verhalen de zelfde passies kwamen er achter waar we elkaar van kenden, we hadden de zelfde vriendengroep en hij was het buurjongentje van mij alle eerste vriendje!

Ook kwam ik er achter dat T totaal niet gelukkig was met zijn huidige partner toen, zij wilde trouwen dus hij ging op zijn knieën, zij wilde kinderen terwijl hij nog het liefst elke avond nog onbezorgd een drankje willen doen.

Het liep al bijna 1,5 jaar niet goed tussen die 2, hij deed eigenlijk alles wat zij vroeg en was zichzelf helemaal kwijt.

We groeiden meer naar elkaar toe waar ik in het begin bang voor was gebeurde, hij verbrak de relatie met zijn ex, en door haar kreeg ik de verwijten dat hij vreemd was gegaan met mij!

Omdat we natuurlijk veel de zelfde mensen kende heeft ze mij/ons in een behoorlijk zwart daglicht gezet. De ergste dingen die een mens kan zeggen werden gezegd, en ik probeerde het niet binnen te laten in mijn gevoel. T en ik wisten dat wat er echt is gebeurt.

In oktober vorig jaar hield ik het contact beetje af ik wilde niet dat die van de ene relatie in een eventuele nieuwe relatie zou stappen ook wilde ik geen 2de keus zijn. Laat maar zien wat je voor me over hebt dacht ik, nou dat heb ik geweten omdat T ook chef kok is van beroep, kwam die met de lekkerste dingen langs (tjah liefde gaat ook bij een vrouw door de maag ) elke week stond er een man voor de deur met een mooie bos bloemen (erg gewaagd als ik officeel bloemiste ben van beroep).

Toch voelde het niet prettig en wist ik niet zo goed waar ik goed aan deed. Tot de beruchte 31 okt op de nacht van 1 nov!

T was na een paar avonden bij mij te hebben geslapen weer eens in zijn eigen huis. We waren allebei vrij 1 nov maar ik merkte dat ik even de ruimte voor mezelf nodig had.

Tot opeens om 5 uur iemand voor mijn deur stond, ik ben nog nooit zo hard geschrokken. Waar ik woonde woonde allemaal mensen van mijn leeftijd en waren de meest chaostiche buren die je maar kan bedenken, je kan zeggen dat we allemaal onze tiener jaren opnieuw hebben beleefd.

Er werd zo lang aangebeld dat ik wel open moest doen, het was de boven buurjongen hij riep en schreeuwde tot ik aan de deur stond! Half slaapdronken deed ik open. Het eerste wat hij zei: ''Ash pak je spullen en raak niet in paniek maar Wes ( mijn naaste buurjongen ) zijn huis staat in brand!''

Uuhm probeer maar niet in paniek te raken ( nu ik dit typ vallen er nog tranen over mijn wangen).

Hij stapte mee naar binnen en schrok zich dood, heel mijn huis stond al blank van de rook waar ik zeker al 1,5 uur in lag te slapen...

Ik heb mijn belangrijkste spullen gepakt en met al mijn buurtjes buiten gewacht tot de brandweer kwam.

De paniek die je dan voelt als het huis van je buurjongen in brand staat schiet er van alles door je gedachten, daar gaan al mijn persoonlijke spullen.

In paniek heb ik mijn moeder gebeld en daarna T wakker gebeld!
Omdat de brandweer de brand snel onder controle had mochten we ergens bij komen van de schrik maar het zou nog even duren voordat we weer in onze huizen mochten.

Vanaf die dag leef ik in een roes, de brandweer en politie hebben zo veel vragen gesteld en de brandweer had geen 2 min later moeten komen of de brand had zich uitgebreid in mijn huis ( gelukkig alleen maar rookschade).

Vanaf die bewuste 1 nov is T niet meer weggegaan en is onze liefde eindelijk beantwoord.

Daarna ging het snel, omdat november een rustige maand is in de horeca hadden we zeeen van tijd en leerde elkaar steeds meer kennen en deden alleen maar leuke dingen!

Vanaf december voelde ik me steeds vreemder, was sneller moe had geen energie geen puf en het werken met de feestdagen viel me zwaar. Mijn moeder was er heilig van overtuigd dat ik zwanger was (zo begon het bij haar ook ). Voor mij gevoel kon dit niet, ik kende T nog niet zo lang en was ik er al aan toe om mama te worden?

Hier had ik al tekenen van zwangerschapsdepressie, hoe dat zich ontwikkeld heeft lees je in mijn volgende Blog dit was puur een blog om een beetje beeld te krijgen hoe T en ik elkaar hebben leren kennen !


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je