{{ message.message }}
{{ button.text }}

en toen namen ze Le Baby mee!?!

zonder pardon alsof het de normaalste zaak van de wereld was: Hij gaat met ons mee en jij moet hier wachten op de gang! DOEI

Afbeelding blog 'en toen namen ze Le Baby mee!?!'

Ja dikke doei ja! Hallo, MIJN KIND,MIJN BABY, LE BABY. Where u goin'? 

Het is het jaarlijkse nieuwjaarsetentje aan de kant van mijn vriend. Heel de familie komt dan samen, de ooms, de tantes, de neven, de nichtjes en alle kleinkinderen waaronder dus Le Baby. Iedereen moest verzamelen op de gang en we moesten wachten totdat iedereen er was dan en alleen dan mochten we naar binnen. De ooms en tantes hadden voor ons gekookt! Alleen de baby's mochten alvast binnen wachten.

Ik control freak als ik ben, vond het gelijk al niets. Ze konden hem toch niet zomaar meenemen? Waar komt hij dan terecht? *Ik ben al talloze keren op deze locatie geweest maar hoe het er PRECIES op dat moment aan toe ging wist ik niet en dat moest dus gecheckt worden. Ik liep dus gelijk mee ook al zeiden ze dat ik moest wachten. Ik zag allemaal ooms en tantes binnen staan, zag er veilig uit. Oke prima hij mag mee.

Na 1 minuut raakte ik toch al lichtelijk in paniek en liep alsnog baby achterna; "Ik moet even kijken hoor"  Kijken hoe het met hem gaat! Een neef van mijn vriend begon te lachen en zei; "die zit daar goed joh! Maak je geen zorgen, genoeg ooms en tantes die op hem letten! Zijn vriendin gelijk; "Nee ik snap dat wel hoor, dat is toch je eigen!" Precies, mijn eigen, mijn eigen kleine baby moederloos (letterlijk, ik bedoel ik stond in de gang) alleen en ik ben hier! Dus ik ging even kijken; ik deed de deur open en zag gelijk Le baby in de armen van Opa. *zucht. Oke niets aan de hand! Relax moeders, relax.

Dus ik liep weer terug. Na 5 minuten voelde ik me toch weer onrustig worden en zei: " Waar blijven ze nou, moeten we echt wachten tot iedereen er is? Dat kan nog super lang duren! Ik kan hem niet langer missen hoor!" 

Gelukkig opende op dat moment een van de ooms de deuren:" JULLIE MOGEN NAAR BINNEN; GELUKKIG NIEUWJAAR DE BESTE WENSEN!" Oh wat was ik blij dat we eindelijk naar binnen mochten. Nou dit hoeft wat mij betreft nooit meer zo te gaan hoor! 

Ja hij was in goede handen, Ja hij was veilig. Maar ik kan dat niet. zonder hem zo!

Even later tijdens het eten had 1 van de zussen van mijn vriend Le Baby. Op een gegeven moment liep ze voorbij, ZONDER Le Baby, dus ik stond gelijk op en keek haar vragend aan. Ze zei gelijk; die zit bij zus *3. Oke, zei ik, even checken. Nou daar zat ie dus niet. Verder kijken; Oh hij zat bij zus *1 Pff gelukkig. Ohnee zegt zus *2. Hij zit bij zus*1. Ja dat had ik al gezien hoor!

Diezelfde avond gebeurde er weer zoiets vergelijkbaars, we zaten bij een oom thuis waar heel de kant van mijn familie zat voor een nieuwjaarsetentje. Mijn zus had Le baby in haar armen en liep met hem te knuffelen en spelen. Op een gegeven moment zag ik haar niet meer, en weer: lichte paniek. Toen zag ik haar gelukkig weer na zo'n 30 seconden met Le baby

Pff zuchte ik; Ik ben echt geen relaxte mama! Zei ik tegen mijn broer. Tjaaaa zei hij; met een grote grijs die alleen hij zo kan maken...Het is maar net wat je er zelf van maakt hoor! Als jij dit zo zegt; en je vind dit ook ècht en voelt dit ook zo. Ja dan ben je geen relaxte moeder nee. Het is wat je er zelf van maakt; hmm ja daar heeft ie wel gelijk in. Dat weet ik ook wel maar toch blijft het lastig. 

Ik kan er heb ik gemerkt gewoon niet goed tegen als ik mijn zoontje niet in mijn zicht heb, als ik niet precies weet waar hij is en onder welke omstandigheden dan heb ik geen rust. Herkennen jullie dit zo? En in welke mate? Is dit "normaal"?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je