{{ message.message }}
{{ button.text }}

En toen leefde ze nog lang en gelukkig? Toch???

Afbeelding blog 'En toen  leefde ze nog lang en gelukkig? Toch???' Achtergrond blur afbeelding

In bijna elk sprookje eindigt het verhaal met en ze leefde nog lang en gelukkig!
Nu ben ik aan het twijfelen of mijn sprookje zo wel gaat eindigen....
Als ik nu een eerlijk antwoord zou moeten geven op de vraag ben je 100% gelukkig met je relatie? Dan zou mijn antwoord zijn: Nee.
En begrijp me niet verkeerd ik hou nog steeds van mijn vriend, maar ons leven is nog gecompliceerder geworden dan het al was.
In mijn vorige blog vertelde ik vrolijk dat ons leven de goede kant op ging, ik had net een nieuwe baan mijn trainingen waren voltooid en ik ben begonnen aan rijlessen.
Klinkt allemaal super toch?
Ja klinkt super maar is het dus niet......
Die baan ben ik kwijtgeraakt... hoe dan? Nou voornamelijk omdat ik de domme pech had dat ik ben aangereden.... ik fietste op een rotonde en een auto sneed mij af en knalde tegen mij aan... daarmee heb ik mijn rug/bekken/schouders ( die toch al zn mankementen hadden) zo geblesseerd dat ik er de rest van mijn leven last van blijf houden.
Met andere woorden net iets meer dan 1 maand voor ik zou horen of mijn contract verlengd ging worden kon ik de ziektewet in.
Nu ben ik niet zo goed in thuis zitten en de vaste lasten blijven ook doorgaan en tja ik ben ook mega eigenwijs, ik ging toch weer werken.... dan maar "aangepast" werk ( mijn baas werkte niet echt mee) maar net toen het "weer ging" heb ik met mijn super geluk mijn teen tegen een kapotte plint gestoten... resultaat het topje van mijn teen en een deel van mijn nagel eraf plus 2 tenen zwaar gekneusd... de dokter zei houd het verband er minimaal 7 dagen op en geen dichte schoenen aandoen... ( voel je m al aankomen???Ja ik was lekker eigenwijs) na 3 dagen toch maar t verband zoveel mogelijk afhalen en mijn voet in mijn werkschoen proppen en proberen te werken... halverwege de dag had ik een zwembad in mijn schoen dus naar huis.. ( en nu was ik niet eigenwijs en bleef wel thuis)
Ondertussen had ik al meerdere keren aan mijn baas gevraagd wat ze nu met mijn contract wilde gaan doen. Zodat indien het nodig was ik stappen tot solliciteren etc. Kon gaan nemen... hij "wist" het nog niet...... krijg je na je 3e ziektedag een brief thuis waarin van alles stond wat wettelijk gezien wordt als fraude ( kan geen verdere details geven, maar het was echt smerig gedaan) er zijn afspraken gemaakt... die is hij tot op heden nog niet nagekomen dus ik denk dat dit ook nog een lang vervelend proces gaat worden....
Maar goed ik had direct 2 nieuwe werkplekken gevonden en de leukste heb ik aangenomen! POSITIEF!=D het nadeel is alleen onregelmatig werken.....
Nu is het zo dat mijn vriend ook onregelmatig werkt dus dat was echt flink puzzelen om alles zo goed mogelijk voor ons gezin te regelen. ( tot op heden lukt het best goed)
Mijn schoonvader heeft een moeilijke periode ( al meer dan 1 jaar lang) en daarvan komt veel op mijn schouders terecht... ik ben de gene die dingen voor hem regeld met professionele hulp zoeken, met hem mee gaat naar afspraken.... maar ik krijg ook heel sterk t gevoel dat hij daar misbruik van maakt.
Dan is er nog het huishouden wat allemaal op mijn schouders terecht komt.
En dan denk ik vaak waarom MOET ik alles steeds maar doen??
Mijn vriend werkt veel, maar ik ook.... in t huishouden doet hij niks ja 1x t vuilnis wegdoen of de schone vaat opruimen (we hebben geen vaatwasser nouja dat ben ik) als hij 1 dagje alleen thuis is met onze zoon dan doet hij bijna niks anders dan op de bank met zn telefoon spelen.... en als onze zoon een slaapje doet dan gaat mijn vriend gamen...of doet zelf ook een dutje.... dat zijn dingen die kan ik allemaal niet... ik heb nooit geen ontspanning...

Ik zorg het meeste voor onze zoon, ik werk fulltime (onregelmatig) ik breng onze zoon naar de opvang, doe het huishouden, "verzorg" mijn schoonvader, moet naar de fysiotherapeut heb ondertussen mijn rijlessen, moet ook veel "huiswerk" maken vanwege mijn nieuwe baan... moet dingen regelen voor de vaste lasten goed te laten verlopen...
En dan zeurt mijn vriend dat hij weinig aandacht krijgt?!
Ik heb al zovaak geprobeerd te praten met hem dat het mij zo allemaal teveel word! Maar ik weet niet het komt niet aan bij m of hij trekt het zich niet aan... maar soms denk ik wel eens ik denk dat ik het "rustiger" zou hebben als alleenstaande moeder als zo in onze ("happy") family....

Mijn gevoel is zo dubbel! Want ja ik hou van hem maar ik ben ook even zo klaar met hem!
Het leven is lastig.....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je