{{ message.message }}
{{ button.text }}

Emotie’s winnen.

Afbeelding blog 'Emotie’s winnen.'

11 weken geleden alweer toen mijn moeder overleed.
Tot zeker vorige week leefde ik op de automatische piloot.

Er was voor mijn gevoel geen tijd voor emotie. Ik moet door er is een klein meisje wat rekent op mij. Ze is afhankelijk van mij.
Al die tijd was ik gewoon door aan het gaan.. maar afgelopen week was het klaar.

Die automatische piloot viel uit en ik had het gevoel onder water te verdwijnen. Alsof ik aan elk been een betonblok had hangen en deze me zo mee trokken.

Sinds zondag had ik ook een overstuur meisje thuis van 7,5 week. Ze wilde niet meer slapen s middags en was hele dagen door aan het huilen.

Een kleintje wat hele dagen huilt icm een moeder die het allemaal even niet meer weet is absoluut geen goede combinatie. Maar uiteraard ging de zorg voor mijn meisje weer voorop zoals elke moeder dat zou doen!

ik zal jullie vertellen: sinds haar 4e week weet ik dat ze verborgen reflux heeft. Ik heb dit destijds aangekaart bij het CB/Huisarts etc. Ik heb hele dagen en avonden door gebracht bij de huisartsenpost. Maar werd elke keer weg gestuurd.. “hoort er bij mevrouw”.

Ik deed er alles aan om haar pijn te verlichten: osteopaat, jbpm, wiegje scheef, ledikantje scheef, in de draagdoek etc.. Ik hoorde namelijk elke keer haar voeding terug komen. Op de momenten dat dat gebeurde schreeuwde ze het uit van de pijn. Zelfs als ze sliep! Doorverwezen naar de kinderarts: en je raad het al.. weer weg gestuurd. We hebben 4!!! Weken moet aanmodderen en sinds zondag was dat klaar in dat kleine lijfje. Ze weigerde haar slaapjes en steeds vaker haar flessen.

ik schakelde het CB in op woensdag. NU moeten jullie me helpen. Mijn dochter is nu echt van de rel al sinds zondag en ik kan NIET meer. Een kleintje wat niet slaapt, hele dagen huilt en mijn eigen emotie door het overlijden van mijn moeder was niet meer te combineren.

Het CB regelde dat mijn meisje afgelopen donderdagavond alsnog werd opgenomen. Gelukkig niet bij het ziekenhuis bij ons in de stad. Want daar werd ik niet gehoord in de afgelopen 4! Weken en zou daar ook geen goed gevoel bij hebben.

Nee, het werd een ziekenhuis even verder uit de buurt. Maar dat is geen probleem als ze zorg daar goed is! Alles voor mijn kleine meid!

En ik moet zeggen: het is perfect.
ze wordt eindelijk geholpen. Door dat zuur is het al zo aangetast dat de medicatie niet kan uitblijven. Het is nu zaterdag en mijn meisje ligt er nog steeds in. Ook omdat ik heb aangegeven even bij te moeten komen van de afgelopen weken. Mijn man is bij haar. En ik ben er overdag. Maar in de ochtend en avonduren neem ik de tijd voor mezelf. Voel ik me schuldig? Nee.
Ik weet dat mijn dochter meer aan me heeft als ik lekker in mijn vel zit.

Het is gek om in een leeg huis te komen, er s nachts niet uit te hoeven en Alleen te zijn.
Maar het is ook fijn, fijn dat ik kan bijkomen. Een flink potje kan huilen en even kan ontladen.

Je moeder verliezen en zelf moeder worden in een tijdsbestek van 2 weken is maf.. heel maf.

Maar ik ben er bijna weer. Rouwen is een lange weg. Maar door de hulp rond om van vrienden/familie en het CB ben ik weer op de goede weg.

Ik heb weer de pit om te genieten van mijn meisje. Een vrolijk meisje dat is geholpen aan haar verborgen reflux.

Ik kan er weer tegenaan. Mijn gezin zal weer als gezin voelen en we kunnen weer vrolijk door met het leven.

Ohja; moeders!! Luister altijd naar jou gevoel. Het is de juiste wat artsen ook zeggen en willen. Na 4 weken vechten voor mijn dochter is ze eindelijk geholpen!

De automatische piloot valt uit en kan niet meer aan. Ik moet mezelf overgeven aan mijn verdriet.

Ksd

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je