{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een nieuwe dag breekt aan #6

Zwanger en dan een baaldag

Afbeelding blog 'Een nieuwe dag breekt aan #6'

Soms heb je van die dagen, dan denk je kan het niet nog erger?
Echt zo’n baaldag die niet snel genoeg aan zijn einde kan komen.
 
Eigenlijk had ik verwacht dat gisteren, de 17de december een moeilijke dag zou worden.
Dat is hij al heel wat jaartjes helaas, omdat dit de verjaardag is van mijn hartsvriendin die op 9 jarige leeftijd is overleden. Meestal is het een emotioneel beladen dag, omdat ze echt mijn maatje was en ik na haar overlijden nooit meer zo’n hechte vriendschap heb ervaren als met haar.
Maar gelukkig was dat dit jaar een keer niet het geval. Ik moest wel aan haar denken en stond er zoals altijd wel bij stil, maar verder ben ik de dag redelijk goed doorgekomen.
De klap kwam nu dus een dag later.  
 
Ik kreeg namelijk het volgende berichtje van haar moeder, die voor mij een soort tweede moeder is:
hoi butterfly92 ik wil je graag laten weten dat ik na ons laatste telefoon gesprek enorm teleur gesteld ben in jou en je man ik had je gevraagd of je het je ouders verteld had je zei toen nee maar ik had nooit van je verwacht dat je het online zou zetten zonder je ouders op de hoogte te brengen van jullie blijde verwachting geen ouders zijn zo slecht om zo behandeld te worden iedere ouder maakt fouten dit hoort bij het opvoeden van hun kind niemand word namelijk geboren met een gebruiksaanwijzing ook jij niet dus hebben je ouders misschien fouten gemaakt maar iedere ouder maakt deze foute ook jij en je man gaan deze fouten maken dan hoop ik voor jou en je man dat jullie kind jullie niet zo schandelijk afstraffen zoals jullie jou ouders hebben gedaan ik wens voor jou en je man alle goede van de wereld een mooi en gezond kindje maar ik wil hier geen deel meer van uitmaken want jou ouders hebben gedaan wat in hun macht lag en leerde jou sterke normen en waarden van fatsoen geloof maar bovenal vergiffenis daar hecht ik enorm veel waarde aan want we zijn allemaal ouders en maken allemaal fouten
het gaat je goed veel geluk en liefde in de toekomst hopend dat de nu gesloten deuren ooit nog voor je open gaan met pijn in mijn hart maar toch veel liefs van mij
 
Zucht, houdt het dan nooit op? Zoals jullie weten, heb ik geen contact meer met mijn ouders. Dit heb ik haar dus ook verteld, toen ik bekend heb gemaakt dat ik zwanger was. Hierbij (nogmaals) uitgelegd waarom en dat dit geen beslissing is die van de ene op de andere dag is genomen en ook in het belang van mijn eigen welzijn.
En nu dit. Niet telefonisch of face to face, nee. Via Facebook…. Wat moet ik hiermee? Wat heb ik fout gedaan dat ik zo in mijn ziel weer geraakt wordt?
 
Als het nu het eerst wat was voorgevallen was tijdens ons huwelijk, zou ik zeggen, ja je hebt een punt. Maar dat is het niet. Het is al jaren. Jarenlang hebben mijn ouders alleen maar misbruik gemaakt van mij en met name mijn goedheid. Jarenlang ben ik gebukt gegaan onder de manipulaties en heb ik proberen te redden wat er te redden was, waaronder ook financieel, zonder enig dankjewel of definitieve remedie. Telkens kwam alles van mijn kant om het gezin bij elkaar te houden, conflicten tussen mijn ouders, binnen de familie of tussen mijn ouders en mij (omdat ze mijn partnerkeuze niet accepteren) op te lossen zonder enige definitieve oplossing voor mezelf. Dit met als gevolg dat het mijn opleiding heeft gekost en ik MBO heb moeten doen, ik een studieschuld had, nauwelijks nog sliep ’s nachts door continue nachtmerries én bij een psycholoog onder behandeling moest. En denk je dat toen ik aangaf dat het nu klaar moest zijn, omdat het voor mij te veel werd hoe het ging er ook maar iets vanuit mijn ouders kwam qua medeleven of wat dan ook? Ben je gek. Ze hebben er gewoonweg nooit gestaan voor mij, in al die tijd niet. Nee, in plaats daar van hebben ze ook nog eens het lef om mijn huwelijk te verpesten. Is dat dan normaal? Ik zit er compleet doorheen en heb het gevoel weer echt alleen te staan. Ook al weet ik dat het niet zo is, toch voelt het zo.
Telkens klap op klap, wanneer houdt het nu eens een keer op? Ik zit er zo doorheen…
Zucht. Fijne feestdagen zo. En ik had er al niet zo’n zin in. Man zonder werk, schoonvader die herstellende is van operatie met TIA als gevolg van deze operatie, en ga zo maar door, kortom totaal geen feestsfeer. Ik ben blij dat ik even mijn verhaal bij jullie kwijt kan en mijn hart kan luchten, want mijn hemel, emoties en hormonen is echt een vreselijke combinatie. Zucht. Morgen gelukkig wat afleiding want dan heb ik weer controle in het ziekenhuis en horen we ons kleintje weer. Nu hopen dat dit allemaal goed zit, zodat ik weer een beetje kan opladen en met nog een enigszins positief gevoel het jaar kan afsluiten.
 
Liefs. Butterfly92

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je