{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een gefrustreerde, geïrriteerde ouder is niet tactisch

​Ergernissen hebben we allemaal. Als moeder irriteer je je vaak op een net iets andere manier, maar ook om andere dingen..

Afbeelding blog 'Een gefrustreerde, geïrriteerde ouder is niet tactisch'

Frustraties in het verkeer. Dat komt iedereen wel bekend voor. Iemand die rijdt als een slak of juist tegenovergestelde, een snelheidsmaniak die je zowat omver rijdt. Degene die je afsnijdt, geen voorrang verleend of zo laat optrekt dat jij alsnog rood licht hebt. Frustraties allom.

 Als moeder van 2 kids heb ik dit ook. Met als extra toevoeging dat ik 2 meiden op de achterbank heb die op zulke momenten vaak ook nog eens beginnen te kibbelen met elkaar, gaan zeuren om een snoepje, dat ze dorst hebben of toch wél moeten plassen. Dat is echt de kers op de taart. Tot 10 tellen herhaal je meerdere malen om niet uit je slof te schieten.

Maar moeders hebben ook bepaalde ergernissen die juist niet door je kinderen komen of door hun versterkt worden.

Waar ik mij mateloos aan erger is momenteel het feit dat wij nieuwe buren hebben. Dat is op zich geen probleem, maar wel het feit dat ze er absoluut geen rekening mee houden dat wij jonge kinderen hebben. Zo ook afgelopen weekend. De godganse dag hebben ze de tijd om te gaan boren, timmeren, hameren of iets dergelijks, maar wanneer beginnen ze? Om 20:00 's avonds wanneer mijn beide meiden liggen te slapen. Ik duim dat de herrie snel stopt. Dat doet het gelukkig ook. Mooi. 

Even later beginnen ze weer. Het is inmiddels 21:30. Mijn jongste schrikt huilend wakker. Ik til haar uit bed en leg haar tegen mij aan. Ze slaapt verder. Mijn man is er inmiddels ook klaar mee.Hij stormt de trap af en vliegt de deur uit. Ik roep hem nog na een beetje rustig te blijven, het zijn wel onze buren. We moeten het wel met ze doen voorlopig.. Tot overmaat van ramp is de deurbel kapot en bonst mijn man bij de buren op de ramen. Een vrouw doet open. "Prima als jullie willen verbouwen, maar het zou wel erg prettig zijn als jullie er ook een beetje rekening mee houden dat er naast jullie 2 jonge kinderen liggen te slapen die nu inmiddels door de herrie wakker zijn geworden" steekt hij direct van wal. De vrouw schrikt en biedt haar excuses aan. Mijn man komt weer binnen. Eerlijk is eerlijk, hierna heb ik ze niet meer in de avond uren gehoord. Wellicht niet een gehele tactische benadering, maar een gefrustreerde, geïrriteerde ouder is niet tactisch.

Hieronder een aantal frustratiepunten die volgens mij heel veel ouders bekend in de oren klinken ;)

Late plannen;

Keer op keer moeten wij mensen eraan herinneren dat wij jonge kinderen hebben. Late diner afspraakjes, verjaardagsfeesten in de avond en lang tafelen. Helaas zijn er vaak mensen die dit niet begrijpen. Mijn kinderen liggen tussen 19:00 en 19:30 op bed. Dan gaat het licht ook echt uit en zijn ze op. Om 19:00 een etentje plannen gaat dus niet. Een kind dat oververmoeid is, is niet gezellig.

Volproppen:

Van die mensen die het goed bedoelen. Lief en vast ook gemeend, maar een kind heeft er ( naar mijn idee) veel meer aan als je tijd aan hem ( of haar) besteed. Als je met hem speelt, echt luistert, mee gaat kleuren of iets dergelijks in plaats van het vol te stoppen met snoep of chips of gebakjes. Heus mag het af en toe, maar zie het eerder als uitzondering dan regel. Tijd heeft veel meer waarde.

Cadeaus:

Daarvoor geldt hetzelfde principe als snoep. Cadeautjes voor een kind zijn hartstikke leuk, maar overdrijf het niet. Als ik zie hoeveel speelgoed mijn oudste nu al heeft terwijl ze nog geen 6 jaar is vraag ik me af waar het ophoudt. Regelmatig moet ik haar ( grote) kamer uitmesten en speelgoed wegdoen omdat ze door de bomen het bos niet meer ziet, Ze heeft zoveel. Teveel. En met de helft speelt ze niet eens.

Werkende ( of niet werkende) moeder:

Als werkende moeder wordt je er weleens aan herinnert dat vroeger moeders thuis bleven bij de kinderen. Je moet je bijna schuldig voelen dat je dat niet doen ( of niet kan vanuit financiële overweging). Tegenwoordig kan het bijna niet anders. Veel ouders werken, allebei. Andersom wordt ook geklaagd. Als je niet werkt ( wat ik de eerste 7 maanden na de geboorte van mijn eerste ook niet deed ) doe je het volgens velen ook niet goed. Alleen maar thuis zitten bij je kind, wil je dan niet werken krijg je dan te horen. Pfff vermoeiend.

Bemoeienis:

Het vorige onderwerp sluit goed aan bij dit punt. Iedereen heeft wel iets te melden. Dat je kind te druk is of te rustig, dat ze brutaal is juist wel wat meer voor haarzelf mag opkomen. Dat je niet juist optreed, te streng bent of te mild. Het lijkt alsof je het nooit goed doet. Ze vergeten dan alleen dat het niet om hun kind gaat, maar het mijne en dat ik uiteraard meer dan wie dan ook weet wat het beste is voor mijn kind. Ene oor in, ander oor uit. ( Dit geldt overigens ook wanneer je zwanger bent of wanneer je baby net geboren is, iedereen heeft wel zijn woordje "advies" klaar staan)

Het moederschap is een prachtige aanvulling en geen invulling op wie je bent. Omarm het moederschap en laat je frustraties gaan. Probeer er niet teveel aan toe te geven en soms, heel soms werkt tot 10 tellen, of tot 20 of tot 100.... 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je