{{ message.message }}
{{ button.text }}

Dromen.... of eigenlijk nachtmerries?

Afbeelding blog 'Dromen.... of eigenlijk nachtmerries?'

Ach jeetje wat is de tijd snel gegaan. Van dat kleine hummeltje wat we op 1 hand konden dragen naar een volwaardig mensje die al gaat staan. Vanaf het moment dat ik zwanger was besloten om jou koste wat kost te beschermen. Beschermen tegen hetgeen waar ik niet voor beschermd was. Maar gaat deze bescherming te ver? Draaf ik te ver door, of hoort dit er gewoon bij?

Vanaf het moment dat je geboren was tot aan 6 weken oud heb je naast mij in de co-sleeper geslapen. Dit was fijn en goed maar we hebben uiteindelijk toch besloten om je naar je eigen kamertje te brengen. Je maakte zoveel geluidjes s'nachts dat ik, een lichte slaper, heel de nacht wakker lag. Omdat ik overdag graag gezellig en uitgerust voor je wilde zijn was dit de beste oplossing.

Ik weet niet precies meer wanneer de eerste droom begon, het zal wel ergens rond de tijd zijn geweest dat je in je eigen bedje ging. Ik droomde zo'n 1 a 2 keer per week dat ik je aan het zoeken was in bed. Hierbij sliep ik wel maar toch ook niet. Ik kon je niet vinden en ik was er toch zeker van dat je daar lag. Ik betastte mijn partner en prikte hem in zijn oren en neus. Nadat ik een geïrriteerde duw kreeg of zijn haren voelde (Jij bent kaal) besefte ik wat ik aan het doen was. Ik vroeg dit na bij een paar andere mama's, en ja hoor, zij hadden dezelfde dromen als ik. Ik voelde me weer gerust en liet het op zijn beloop. Het betasten maakte we zelfs grapjes over.

8 maanden lang bleven deze dromen aan, ze werden niet minder. Nu jij wat meer op avontuur uitgaat, heb je jezelf ook al wat keertjes bezeerd. Sindsdien zijn de dromen ook erger geworden. Dermate erg dat ik zelfs uit bed ben gevallen en op de grond verder ben gaan zoeken, met alle schrammen en blauwe plekken er gratis bij. Zelfs een ziekenhuisopname vanwege extreme hoofdpijn door waarschijnlijk migraine en een klap op mijn hoofd. Op dat moment besefte ik dat dit te ver ging. Ik heb een gesprek bij de huisarts gehad maar dit heeft niet geholpen. Het is nog steeds erg, ik ben nog eens 3 keer bijna uit bed gevallen, kruip zelfs over mijn vriend heen, betast hem en lig hem op zijn hoofd te aaien s'nachts. Ik droom voortdurend dat je valt, of bijna valt. Het is nu ongeveer zo'n 4 a 5 keer per week en ik ben radeloos. Wie herkent dit, wat heb je ermee gedaan, Zijn er mama's die tips kunnen geven hoe hier mee om te gaan. De huisarts overweegt zelfs het slaapcentrum.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je