{{ message.message }}
{{ button.text }}

#draai vinden na postnatale depressie

​Na de geboorte van mijn zoon een zware postnatale depressie gehad. Opname was hierbij niet te voorkomen. Ben nu bezig met medicatie afbouw en het vinden van mijn draai in deze nieuwe ik.

Afbeelding blog '#draai vinden na postnatale depressie'

"Schat vind je het goed als ik morgen voor het voetbal bij mijn ouders eet?" Vraagt Bart gister tijdens het eten. "Ja hoor. Hoe laat moet je voetballen?" Vraag ik terwijl mijn vork voor mijn mond blijft hangen. "7 uur, of wil je komen kijken?" Vraagt hij verbaasd. "Nee dankje en B moet ook gewoon op tijd naar bed"

Vandaag is het dan voetbaldag. Ik had niet veel op mijn planning staan, En besluit 's ochtends in bad te gaan met b. Als hij zijn slaapje doet zit ik beneden op de bank, de was draait, er hangt nog droge was en er ligt ook nog strijk, de stofzuiger mag wel een keer door het huis en ook wil ik nog de trapleuning verven. "Waar moet ik beginnennnnnn!" Zucht ik. Eigenlijk wil Ik gewoon niks doen, maar Ik besluit maar even wat rond te appen. "Heey wat doe je vandaag? Zin om te lunchen?" "Heey ben je aan het werk?" Geen antwoorden. "Oké Oke ik kom er niet onderuit, huishouden dus" ik sta op, en alsof het gehoord is belt een vriendin.

"Heey hoe is het met je?" Vraagt ze terwijl in mijn hoofd alleen maar "hallelujah!!!!!!!!" Klinkt. "Goed goed, wat doe je vandaag?" Vraag ik in alle enthousiasme. "Ja naar mijn vader en vanmiddag naar de verloskundige en dan naar mijn moeder en jij?" Ohnee helemaal vergeten, ik vergeet te vragen hoe het is met mijn zwangere vriendin.

Helaas, het word echt huishouden en besluit de verwarming lekker hoog te zetten en te doen wat ik moest doen. Al snel is het 5 uur. Tijd om boodschappen te doen. Ik besluit maar te lopen. B word sinds een paar weken helemaal hysterisch als hij in de auto moet.

Dus eerst voetenzak maar weer instaleren. Dikke winterjas, sjaal en muts. En ik herhaal dit bij mezelf. Daar gaan we. Het is hooguit 6 min lopen. Haha.

Ik loop voorbij wat huizen. En aangezien het al vroeg donker is kan ik stiekem naar binnen spieken, ach doen we allemaal toch?

Huis 1 zie ik een gezin met 2 kinderen achter de televisie. Ook de ouders kijken mee naar jokie en jet, terwijl de moeder wat aan het breien is. (Ik denk een sjaal met dit weer)

Bij huis 2 zie ik een baby in de box liggen. Even smelt ik weg, wat is het al weer lang geleden dat b zo klein was.

Huis 3 zie ik 3 jongetjes, alle 3 met een iPad. Lief zitten ze naast elkaar en spelen ze met de technologie.

In huis 4 zie ik bumba aan staan, Maar niemand te bekennen. "Pff zou zo ons huis kunnen zijn"

Elke dag weer stapt die ellendige clown ons huis binnen, hoor ik een echo van kiwi. Ik beken, Ik beken dat bumba een makkelijke oppas is wanneer ik het huis een beetje wil opruimen, terwijl ik kook, terwijl ik aan het bellen ben. Maar ik was er een paar dagen geleden klaar mee.

Ik heb de clown ontslagen. Het moment dat de kussende wormen in beeld kwamen, kwam b al met de afstandsbediening zeuren dat hij op het volgende filmpje moest. En dat, precies dat moment was de druppel. Klaar ermee, weg met die clown. Ik maak een afspraak met mezelf om b hooguit een half uur per dag naar kinderfilmpjes te laten kijken.

Maar ineens lijkt het erop dat in veel huishoudens gebeurt. Hmm wat is de balans.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je