{{ message.message }}
{{ button.text }}

De weg naar herstel

Afbeelding blog 'De weg naar herstel'

In mijn vorige post schreef ik over sombere gevoelens en het ontbreken van de roze wolk. De roze wolk die iedere nieuwe mama , en papa, zouden moeten ervaren maar die voor sommige niet komt of later komt.

Sinds een week betrap ik mezelf erop dat ik wat vreugde voel bij de kleine lachjes die Luna sinds 2 weekjes geeft. Hiervoor leek ze haast te moe en te gestrest om ook maar iets van signalen te geven of baby geluidjes te maken.
Nog steeds vind ik het soms confronterend als ik die 'blij ei gevoelens' niet zo vaak voel als dat ik zou willen. En ik besef me ook dat dit natuurlijk niet in 1 dag over zal zijn, het is een proces en dat vergt tijd.

Donderdag heeft ze haar eerste prikjes gekregen en daarna ging ze slapen, af en toe checkte ik of alles nog goed ging wat zo stil was ze nog nooit geweest.
Luna slaapt en voor mijn kleine meisje is dat best bijzonder want slapen overdag bleef een gevecht. Ook werd bij het CB mijn vermoeden bevestigd dat Luna niet zo groeit als dat ze zou moeten wederom weer wat nieuws uitproberen met haar voeding. Ik betrap mezelf erop dat ik denk; daar gaan we weer..
Maar vol goede moed stap ik de auto in met beide kindjes en ons 'voedingsadvies'. Ik heb zoveel geprobeerd de afgelopen weken qua voeding , ritmes, slaapritueeltjes dat het me best wat moeite kost om weer te schakelen.
Maar het belangrijkste is nu dat Luna goed gaat groeien en dat ze zich fijn voelt. Gelukkig mogen we morgen , donderdag, weer terug naar het CB om haar te wegen en te situatie qua voeding weer opnieuw te bekijken.

Ook had ik afgelopen week mijn 2e gesprek in het ziekenhuis, dit was een enorm fijn gesprek. Het praten over de situatie en opschrijven van mijn gevoelens geeft me het gevoel alsof ik de kans krijg om mijn hoofd weer wat te ordenen. En als je hoofd opgeruimd is kun je ook beter relativeren en soms ook leren loslaten. Ik besef me dat we er nog niet zijn , maar elke dag is er weer eentje op weg naar het herstel, herstel van de zware weken, het herstellen van mijn bindingsgevoel met Luna en dat ik de beste mama voor mijn 2 kindjes kan zijn. Zodat ik de andere stukjes in mijn leven ook weer goed op zijn plek krijg, want uiteindelijk moet ik ook weer aan het werk.
Daar kijk ik enerzijds enorm naar uit en anderzijds vind ik het eng , niet eng om uit huis te zijn maar eng om hoe het allemaal gaat lopen met mij als er weer wat extra belasting op mijn schouders komt.

Maar voor nu heb ik nog even om alles op een rijtje te zetten.

'Maak depressie bespreekbaar'





*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je