{{ message.message }}
{{ button.text }}

De perfecte mama, huisvrouw, partner én werknemer

Soms lees ik verhalen over supermama's, die naast het moederschap ook nog de perfecte partner, huisvrouw en werknemer zijn. Hoe doen ze dat?

Afbeelding blog 'De perfecte mama, huisvrouw, partner én werknemer'

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik mezelf geen slechte moeder vind, en ook geen superslechte huisvrouw of partner maar soms heb ik van die dagen.. Dan lees ik een verhaal van een supermama die een ontzettend druk schema heeft maar het allemaal wel even mooi voor elkaar krijgt, en dan kijk ik naar mezelf..

Vandaag is zo'n dag; terwijl de meisjes vanochtend lekker aan hun boterham zaten zat ik met mijn warrige, ik-ontken-dat-ik-wakker-ben hoofd een beetje op een forum te lezen. Plots viel mijn oog op een topic wat als titel had: 'Hoe ziet jouw dag eruit?'

Ik besloot erop te klikken en begon met lezen. De eerste paar reacties waren niet veelzeggend maar ik was toch benieuwd naar de rest van de reacties. Stiekem was ik nieuwsgierig want hoewel mijn dagen om lijken te vliegen heb ik het idee dat ik maar weinig doe.

Al snel volgden er reacties van vrouwen die naast genieten van en zorgen voor hun kind(eren) ook een fulltime baan hadden, en daarnaast een heel huishouden aan kant weten te houden en to top it off ook nog eens de tijd vinden voor romantische, gezellige avondjes/uitjes met manlief.

Na 3 pagina's gelezen te hebben voelde ik me eerlijk gezegd knap slecht. Want toen ik eens kritisch ging kijken naar hoe mijn dagen gevuld zijn kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk niet zo'n goede huisvrouw ben, en ik kan me de laatste keer niet herinneren dat vriendlief en ik een gezellig uitje hadden of een romantisch avondje samen.

Voor ik moeder werd had ik een fulltime baan waar ik het opzich best naar mijn zin had. Buiten werktijd ging ik gezellig winkelen of stappen met vriendinnen, zat ik in elkaar verstrengeld met mijn vriend op de bank een filmpje te kijken of luisterde muziek terwijl ik aan het tekenen was.

Sinds we kinderen hebben is er veel veranderd, logisch ook natuurlijk want met een kind ziet je leven er toch heel anders uit.

Vriendlief en ik zijn blij als er 's avonds rust in huis is en we even op adem kunnen komen. Hij speelt een spelletje op zijn tablet en ik surf wat op internet, af en toe kletsen we wat maar echt diepgaande gesprekken komen weinig voor. Niet dat het ongemakkelijk stil is, helemaal niet. Sinds ik opnieuw zwanger ben ga ik ook een stuk vroeger naar bed, zeker nu onze jongste beter slaapt neem ik het er regelmatig van en duik om half 10 mijn bed in.

En dan eens kijken naar het huishouden. Met 2 kleintjes word er een hoop rommel gemaakt, zowel door de meisjes zelf als door moi. 

Bordjes en bekers van het ontbijt, vaak redden ze het niet tot in de vaatwasser en eindigen op het aanrecht of de keukentafel. Want zodra ik de pot chocopasta terug in de kast wil zetten begint onze miep (zo noem ik de oudste vaak) "Mama, ik poept" oftewel je raad het al.. Er moet een luier verschoond worden. Dus blijven de ontbijtspullen op tafel staan en als ik klaar ben met de luier ben ik glad vergeten waar ik daarvoor mee bezig was.

En zo gaat dat met meer dingen, een was blijft in de wasmachine zitten omdat ik gewoon weg vergeten ben dat ik die aangezet heb. Ik doe de schone, droge was wel in een wasmand maar die blijft vervolgens net zo lang staan tot er nog maar 3 kleding stukken inzitten. Want ik en vriendlief plukken er steeds uit wat we op dat moment nodig hebben, en telkens zeg ik tegen mezelf: straks die was opvouwen, en nu echt niet vergeten! Om vervolgens, je raad het al, compleet te vergeten dat die mand daar staat.

Het zijn die kleine dingen die ervoor zorgen dat ik heel veel bezig ben, met eigenlijk heel weinig! Zo voelde het vanochtend tenminste na het lezen van wat de dagen inhouden voor andere moeders. 

Andere moeders lijken het allemaal zo goed voor elkaar te hebben. Op hun werk gaat het ze voor de wind, het huis is altijd opgeruimd en blinkend schoon, en zaterdagavond is 'datenight'. 

Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet jaloers (oké, een wekelijkse of maandelijkse datenight zou ik ook wel wat vinden) en zit ook echt niet de hele dag op mijn gat maar door hun verhalen ben ik dus wel eens kritisch gaan kijken naar mezelf.

En ik ben tot de conclusie gekomen dat ik iets moet veranderen. Zeker op het gebied van die kleine huishoudelijke dingen vergeten, als ik dat al verbeter zou me dat op lange termijn wel tijd schelen. En soms moet ik ook gewoon eens wat nuttigers doen als de meisjes slapen in plaats van blogs lezen en tv kijken. 

Lang hoefde ik niet na te denken hoe ik het aan ga pakken. Ik ga een schema maken, misschien een beetje kinderachtig maar vroeger op de middelbare school werkte dat (voor mij) ook heel goed. 

En nu ligt er een groot, wit vel papier op de keukentafel waar ik met zwarte stift alle dagen van de week heb opgeschreven. Ik heb een kleine legenda gemaakt met de kleuren rood, blauw en groen. De kleuren als aanduiding wat de prioriteit van de klus is. 

Maar dan moet ik nu gaan nadenken over hoe ik het in ga delen. Want welke dag doe ik wat? De dagelijkse dingen zijn zo ingepland haha! Elke dag stofzuigen, een was draaien, vaatwasser in- en uitruimen, rommel opruimen en een doekje door de wc en over het aanrecht. 

Er zijn ook andere klusjes die gedaan moeten worden zoals afstoffen. Op dit moment doe ik dat niet heel erg vaak, tenminste de gebieden waar geen kinderhandjes komen. Dat moet ik verbeteren maar wat is reeël? 2 keer per week of toch liever 3 keer?

Dit blijkt toch nog een lastig iets te worden want binnen no time kom ik er niet meer aan uit. In mijn hoofd tuimelen de dingen die ik zou moeten doen over elkaar heen en dan nog de vraag hoe vaak dit dan gebeuren moet.

Ik ga bijvoorbeeld niet elke week de ramen lappen, dat klinkt als onzin. Maar wat dan? 1 keer in de maand of zelfs nog langer? Want wanneer zeg je ook; nu is het echt tijd? Als ik kijk hoe snel onze ramen vies zijn (fijn, een hoekhuis aan een vrij drukke straat) dan zou ik het geloof ik elke week moeten doen. Maar dat is toch van de gekken?

Zoals je kunt lezen ben ik er nog lang niet aan uit maar ik ben heel erg gemotiveerd om eraan te beginnen én vol te houden. 

Nu maar hopen dat ik het morgen niet vergeten ben ;-)

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je