{{ message.message }}
{{ button.text }}

De eerste keer weer werken

verre van een feestje..

Afbeelding blog 'De eerste keer weer werken' Achtergrond blur afbeelding
Om je een beetje mee te nemen in mijn leven voordat ik mama werd : 'Work, eat, sleep repeat.' Ik werk al zo'n 10 jaar fulltime, al 10 jaar in de detailhandel. Studeren was niks voor mij, door te werken leerde ik ook [en veel] en veel ervaring opdoen heeft me gebracht tot waar ik nu sta : Storemanager bij Scotch&Soda. Een droombaan in mijn ogen toen ik daar solliciteerde. Na verschillende functies begon ik hier bijna 4 jaar geleden toch onderaan de ladder om mezelf de tijd te gunnen het bedrijf te leren kennen. Toen een jaar later mijn droom in vervulling ging kon mn geluk niet op. Eindverantwoordelijk voor alles in en rondom de winkel, de meiden in het team opleiden en zien groeien om samen doelen te realiseren. Prachtig! Ik was er altijd, al moest ik 10 dagen achter elkaar werken omdat het even niet anders kon. Altijd bereikbaar voor iedereen, geen probleem. En dan gaat je andere wens in vervulling..

Omdat 'zelf doen' en mezelf 'onmisbaar' maken bovenaan in mijn woordenboek stond was loslaten een leerproces. De winkel voelde gek genoeg ook als een kind. 'Wat als dit... Wat als dat...' Maar als je moet, doe je het. En daarna kom ik voor 4 dagen terug, pak ik het toch net zo makkelijk weer terug. Stapje bij beetje liet ik het los, droeg ik alles over aan de meiden die het stokje over zouden nemen en kon ik met een gerust hart eind januari met verlof. 'Tot over 4 maanden' riep ik met een big smile. Van binnen zag het er wel anders uit. Gelukkig had ik de eerste 2 weken van m'n verlof bomvol gepland, niet handig en toch ook fijn. 

Als na 3 weken Liam kennis komt maken gaan we van rollercoaster, waarin ik jaloers was op hubby die wel gewoon kon werken, naar babybubbel waar het woord werk niet eens in voor kwam. En dat is heel goed en logisch, I know. Alles ging me na 4 weken 'zo makkelijk' af, ik voelde me echt mama. Overdag was het Liam en ik (oh en Ruud de hond) in onze bubbel. Alleen daddycool miste nog. Een eerste gezinsvakantie was dan ook net zo fijn. Naar Ameland, even weg uit huis en letterlijk uitwaaien op het strand. En toen was het al half mei. Nog maar 3 weken verlof. Ik wil niet. 'Wat als ik het niet meer leuk vindt.. Wat als het lichamelijk niet gaat.. Wat als ik het niet meer kan..' Ja, wat als. Maar als je moet, doe je het. 

5 juni, mijn eerste werkdag. Mijn kleding leg ik, zoals altijd als ik moet werken, de avond van tevoren klaar. Ik word vol energie wakker met kriebels in m'n buik. Een beetje gezonde spanning, ik heb er weer zin in. Zoals wel vaker verspreid ik mijn energie niet maar geef ik het in één keer uit. Ik merk al snel dat het niet heel verstandig is. Snel moe, alles doet me zeer [ letterlijk alles ] en er komt veel op me af. Het is gezellig, te gezellig maar ik wil ook te snel. Alles horen, alles weten, alles doen. Ik moet veel zitten, kan amper tillen en daarmee zit ik mezelf enorm in de weg. Na de eerste week weet ik het zeker : 'waar ik al bang voor was, dit is het gewoon niet meer.' Ik wil mezelf in de oude versie terugstoppen maar het past niet meer. En dat vind ik behoorlijk irritant. 


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je