{{ message.message }}
{{ button.text }}

Dan ben je ineens, Mama.

Afbeelding blog 'Dan ben je ineens, Mama. ' Achtergrond blur afbeelding

Dan ben je dan ineens moeder. Jouw kindje wordt op je gelegd. In mijn geval niet gelijk aan/op de borst, maar meer op mijn schouder gelegd. Doordat ze met een keizersnede gehaald is en ze gelijk aan de slag gingen om alles weer netjes te maken😉. Heel bizar, onwerkelijk en zó mooi. Al die emoties in één. Met één hand in het infuus en de andere hand moest plat blijven liggen, vanwege mijn bloeddruk controle. Heel fijn vasthouden was het niet. Maar dat maakte mij niets uit. Alsof de wereld om mij heen stil stond. Alleen mijn dochter, mijn man en ik waren in die kamer. Verder helemaal niemand.

Nadat Yaël (je spreekt het uit als Djá-el) eenmaal gecheckt was, kwam ze al snel weer bij mij. Bij haar moeder. Hup, aan de borst leggen, eens kijken of ze wil happen. Ja hoor, dat deed ze heel netjes! Daarna mochten we al snel naar onze kamer, als gezin. Ik was nog wel duf van de ruggenprik, heel veel ging nog langs mij heen en ik had inmiddels al een poos niet gegeten/gedronken.

Vanwege de keizersnede moesten wij sowieso 3 dagen in het ziekenhuis verblijven, dit hoort er standaard bij. Wat werden wij geleefd in het ziekenhuis. Om de 3 uur kwam er iemand om Yaël te verschonen, temperaturen en mij helpen om aan de borst te leggen. Er kwam nog niets uit, maar ze had reserves (voeding) uit de buik.

De volgende dag werd Yaël weer gewogen. Ze was nu ruim 300 gram afgevallen. Vaak vallen baby’s af, maar bij haar was het verschil wel wat groot. Dus moesten we het in de gaten houden.

Ik wilde graag douchen. Maar dat hield in dat de katheter verwijderd moest worden (auw, dat deed wel even zeer😅) en ik ook zelfstandig moest plassen. Oké, dat gaat mij lukken. Pffff, was even vergeten dat ik de dag ervoor pas de keizersnede achter de rug had. Wat ging lopen moeizaam! Haha. Gek dat je lijf ineens weer helemaal moet opstarten, dat zelfs lopen onder begeleiding moest.

Om weer terug te komen op Yaël en haar gewicht, ze werd later op diezelfde dag weer gewogen (donderdag is ze op de wereld gekomen en vrijdag middag werd ze weer gewogen). Ze was wéér ruim 150 gram afgevallen. Toen hoorde ik lichtelijk paniek in de stem van de verpleegkundige. Ze was in 1 dag tijd teveel afgevallen. Moest ik nu in paniek raken? Waarom kwam mijn moedermelk niet op gang? De borsten waren 2 keer zo groot, maar dat zegt blijkbaar niets 😉. We kozen voor bijvoeding. Ze moest aankomen, hoe dan ook. Daarnaast ben ik begonnen met kolven, om het op gang te krijgen.

De dag erop, zaterdag 08 augustus 2020, op die dag zouden we naar huis mogen. Maar het was de vraag of dat nog ging gebeuren. Yaël was inmiddels 9,1 % afgevallen van haar geboortegewicht! De verpleegkundige heeft een goed woordje gedaan bij de kinderarts en op die manier mochten wij gaan. We moesten wel doorgaan met bijvoeding, anders zou ze niet aankomen. Daarnaast wel de borst blijven aanbieden en kolven om het op gang te krijgen. Ik was er klaar mee. Klaar met het ziekenhuis leven. Ik sliep weinig, te weinig om te functioneren. Al waren ze zo lief voor ons, ik wilde naar huis. Om samen te zijn met mijn gezin en daar onze weg in zien te vinden. Als een gezin van 3🧡. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je