{{ message.message }}
{{ button.text }}

Coming soon! A new me is loading

Het is achter de rug. Eindelijk kan ik vooruit kijken naar mijn nieuwe ik... Toch is het ontzettend gek en onwerkelijk...

Afbeelding blog 'Coming soon! A new me is loading' Achtergrond blur afbeelding

Wat een lieve berichtjes heb ik allemaal gehad. Bedankt daarvoor. Het doet me goed dat ik hier open en eerlijk mijn verhaal kan en mag doen, en dat er geen negatieve reacties kwamen. Want daar was ik ergens wel bang voor!

De operatie was afgelopen dinsdag. Om 7.15 mocht ik me melden in Arnhem, lekker op tijd zullen we maar zeggen. Ik moest bloed prikken, daar ging het alweer lekker want mijn aderen wilden weer eens niet mee werken. Op een of andere manier schijnen die het aan te voelen als er geprikt moet worden. Dan duiken, rollen, verstoppen ze of weigeren ze enige druk achter het bloed te zetten. Gelukkig kregen we uiteindelijk na het gewoon proberen te prikken, in mijn hand, een ader open te leggen (jawel, echt... ik scheet even 7 kleurtjes hoor!) en een vinger prik om 4 buisjes te vullen. Hop naar de afdeling, daar ontvangen en kregen we een praatje met de verpleegkundige. Ze liet me mijn kamer zien en vertelde dat ik om 12 uur aan de beurt zou zijn. Ik ging nog even op bezoek bij groepsgenoten waarbij het iets minder ging. Misschien beter niet kunnen doen want ik stond daarna half hyperventilerend op mijn kamer tegen mijn man te bazelen. Wat als het echt fout ging!

Om kwart over 11 werd ik al gehaald. Lekker op tijd! Gelukkig waren ze allemaal super lief en ging ik lekker rustig tukken terwijl zij mijn binnenwerk omlegden. Toen ik wakker werd had ik niet veel pijn maar moest ik vooral plassen. En dat bleef ik ook herhalen tot ik weer op de kamer was. Ik mocht naar de wc, of ik hulp nodig had. Nou, nee... Daar ging ik hoor, schele harry van de narcose met d'r infuus stang. Iedereen zei later dat ze versteld stonden dat ik al zo snel weer in de benen was.

Al met al is het me (gelukkig) reuze meegevallen. Ik mocht dan ook de volgende dag naar huis! Het allerzwaarste vind ik dat ik niet mag tillen en dus mijn zoontje niet op mag pakken. Echt super lastig en balen want ik houd m zo graag vast. Maar goed, alles voor een goed doel en dat is wat dit is. Ik ben nu bijna 1 week thuis, begin langzaam wat vaster te eten, hele kleine beetjes. Vanavond kon ik bijvoorbeeld maar 3 hapjes avondeten op maar ben heerlijk verzadigd nu.

Wat een opluchting. Morgen ga ik weer wegen. Eens zien wat ik nu ben afgevallen want gisteren had ik even de tussenstand bekeken en ben ik 8,2 kilo kwijt (incl de 3 die ik zelf kwijt was geraakt voor de operatie).

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #Gezond, #post

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je