{{ message.message }}
{{ button.text }}

Bleef ik positief?

Vervolg vorige post

Afbeelding blog 'Bleef ik positief?' Achtergrond blur afbeelding

Eenmaal thuis voelde mijn man zich niet goed. Na een week besloot hij om naar de eerste hulp te gaan en daar bleek dat zijn bloeddruk levensbedreigend hoog was. Hij mocht niks meer, zelfs niet meer lopen, en werd naar de intensive care gebracht van de cardiologie afdeling. We vonden het zelf allemaal wat overdreven en deden er nog wat lacherig over maar je spreekt de dokteren natuurlijk niet tegen. De dokteren maakte ons al gauw duidelijk dat het serieus was en Jeff niet langer zo had moeten doorlopen want dan had het nog wel anders af kunnen lopen. Jeff moest een nacht blijven en zijn ze begonnen met allerlei onderzoeken. Zijn hoge bloeddruk was al snel te regelen met medicijnen maar daarboven op had Jeff een ontstoken hartzakje. En toen kreeg Jeff een burn-out.

Maar ook met Harvey liep het niet lekker, zijn allergie werd erger waardoor ik moest stoppen met borstvoeding en we op zoek moesten naar de juiste speciale voeding voor hem. Daar gingen een paar weken overheen dus de slapeloze nachten werden pittig. Tussendoor moesten we nog een paar keer naar het ziekenhuis voor Harvey vanwege een waterbreuk. Gelukkig genas dat vanzelf en was uiteindelijk een operatie niet nodig.

En dit alles viel tegelijk met dat ik weer langzaam begon met werken. Het was een hele drukke hectische tijd waarin ik heel veel alleen heb moeten doen. Heb weken alleen met de jongens dingen ondernomen. Gelukkig ging Jeff, ondanks zijn burn-out, wel altijd mee naar het ziekenhuis voor Harvey. Maar het was wel een periode waarin ik werd geleefd. Ben samen met Jeff naar therapie geweest. Voor Harvey heel wat ‘afgerend’ naar het ziekenhuis, osteopaat en diëtiste. Zeker kregen we hulp van familie en vrienden maar ondanks alles voelde ik me sterk. Ik kon dit ook allemaal goed zelf, ondanks dat m’n werk weer begonnen was, de slapeloze nachten aanbraken en Oliver steeds meer zijn eigen willetje ontdekte. Ondanks dat ik af en toe toch echt moest huilen vanwege weer een slapeloze nacht of een driftbui van Oliver vond ik het niet zwaar.

Langzaam krabbelde Jeff weer op, groeide Oliver over zijn driftbuien heen en raakte Harvey’s lichaam gewend aan zijn nieuwe voeding. Er kwam weer rust in huis en ruimte om te ademen. We durfde weer meer te praten over onze wensen/dromen.

Hoe meer rust er weer kwam, hoe meer ik ervaarde hoe heftig het afgelopen jaar was geweest. Op het moment zelf had ik het niet zo ervaren. Maar met de rust die was gekomen, hakte het er langzaam in bij mij. Zo erg dat mijn wens voor een 3e kindje langzaam afnam. Bij twijfel niet doen zeggen we altijd en dus besloten we om geen 3e kindje te nemen. De weken/maanden streken voorbij en de energie die ik eerst had verdween langzaam. Ik raakte bang om zelf een burn-out te krijgen. Waarom begon ik me zo te voelen?

Het besluit om geen 3e kindje te nemen maakte me van binnen verdrietig en constant liep ik met een gevoel van een gemis. Toen we daarachter kwamen, besloten we toch voor een 3e kindje te gaan. Nog geen halfjaar later werd ik zwanger van ons 3e kindje en de onrust in mij verdween 🥰.

Hoe ik mijn 3e zwangerschap ervaren heb vertel ik graag een volgende keer 😊. 

Afbeelding blog 'Bleef ik positief?'

We gingen heel veel wandelen

Afbeelding blog 'Bleef ik positief?'

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je