{{ message.message }}
{{ button.text }}

Anderhalve kilo eerlijkheid, met een vleugje paniek.

Vandaag netzoals gisteren en de dag ervoor. Waneer wordt het weer beter?

Afbeelding blog 'Anderhalve kilo eerlijkheid, met een vleugje paniek.'

Baby hangt aan been. Hij jankt zeurderig- het de plat du jour. Een fase. Vermoeiend. Baby kiepert zijn boterham met pindakaas over het hoogpolige tapijt. Hij duwt mijn tandenborstel in mijn oor. Baby trekt mijn joggingsbroek naar beneden. Daar sta ik, in mijn vieze, stinkende onderbroek, om half twee in de middag. Baby heeft alles wat hij nodig heeft, maar mijn ontbijt is nog niet gemaakt. Geen tijd. Geen puf. Nog ongewassen. Bijna Baby middagslaapje.

Zo gaat het vaak. Het huis een oorlogsslagveld aan speelgoed. Drie uur opruimwoede en geen ogenschijnlijk resultaat.

Baby heeft in de tuin gespeeld. Te eten en te drinken gehad. Liedjes gezongen met mama. Schone kleertjes. Knuffels. Kusjes. Gedanst. Binnen gespeeld. Hij is content. Hij mag gaan slapen.

Nu ik. Zoals elke dag, zou ik nu actief voor mijzelf moeten zorgen. Eten, slapen, dat moet maar. Waar is de tijd voor boeken schrijven, schilderen? De energie voor de home-work out? Nog een schoonmaakrondje? Zoals elke dag, voel ik iemand het laatste restje energie uit mij laten lopen, alsof de badstop eruit is getrokken.

Lelijke gedachtes spoelen naar binnen: ik zou beter voor Baby moeten zorgen. Het is nu vier uur 's middags en ik zou al met hem buiten gelopen moeten hebben. In plaats daarvan eet hij een broodje. Valt hij op zijn achterhoofd. Huilen. Troosten. Weer rustig. 

OK. Weer zo'n lelijke gedachte: hij zou al met anderen gespeeld moeten hebben. Verveelt hij zich? Door mij? Hij moet een broertje of een zusje. Hoe dan? Ik ben nog niet eens van de paniekaanvallen af. Ik ben niet zoals andere moeders, die vrolijk doorwerken en doorbroeden. Die tijd maken voor hun nagels, hun haar, hun strakke lichaam. 

Ik wil ook door, maar ik ben er nog niet klaar voor. Ik ben moe. Zo moe. Ik wil huilen, zo moe.

Gelukkig kan dat niet: mijn vrolijke zoontje verdient een glimlach. En nog een. En dan vierduizenden volgenden. 

Ik wil leuk zijn. Een gezellige date. Lieve gedachtes.

Mediteren? Rot op. Yoga? Jagges. Ik ga maar fietsen. Baby houdt daar van. 

Maar waar is nu dat straaltje zonneschijn achter de wolken?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je