{{ message.message }}
{{ button.text }}

Als de emmer overloopt

33 weken zwanger, een lieve drukke dreumes in huis, een lieve man met een 'goede' baan.. en dan ineens is het teveel!

Afbeelding blog 'Als de emmer overloopt'

Nog een paar dagen, en dan ben ik 茅cht 33 weken zwanger. Ik kan niet wachten tot ik ons kleine wormpje in onze handen heb. Ik kijk er onwijs naar uit. Op wie zou ze lijken? Hoe reageert onze zoon? Maar tegelijk ben ik haast angstig. Want dan word het n贸g drukker, en n贸g zwaarder!

Mijn man werkt meestal 6, soms 5 dagen per week om ons gezin draaiend te houden, omdat ik niet kan werken. Super fijn, hoe hij zich hard maakt voor zijn gezin. Ik ben thuis en zorg voor onze dreumes. Dat ik niet werk, betekend niet dat dus thuis alles makkelijk gaat. Aan het einde van de middag ben ik zo gesloopt dat mijn man na zijn werk het eten in elkaar zet en onze zoon op bed ligt. En dan gaan hier de lichtjes uit...

Nu ik hoogzwanger ben, is alles steeds zwaarder. De verloskundige raadde me aan om meer rust te nemen en de zorg van onze zoon steeds meer uit handen te geven. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, in plaats daarvan roept mijn man dat het h茅m allemaal te veel word en dat hij het juist rustiger aan moet gaan doen. De babykamer moest ik zelf maar verven, daar zag hij het nut niet van in. Net als alle andere klusjes die gedaan moesten worden.

Soms is het me gewoon allemaal helemaal te veel. Mijn schoonouders wonen aan de andere kant van het land. Daar hoef ik trouwens sowieso niet op te rekenen. Mijn eigen ouders werken voornamelijk in het buitenland en kunnen er niet zijn om te helpen. Dus ben ik op mezelf aangewezen. Want anders doet niemand het.

Dus ja, daar zit ik dan. Met een waslijst aan klusjes maar geen hulp. Af en toe zie ik het gewoon niet meer zitten. Inmiddels word de zwangerschap steeds zwaarder en weet ik soms haast niet meer hoe ik moet lopen vanwege de pijn in mijn bekken. Ook kan ik hele dagen slapen. En alsof alles nog niet genoeg is, is onze wasmachine stuk en moet ik elke keer op de fiets (we hebben geen auto) onderweg met een wasmand vol wasgoed om ergens anders mijn wasjes te kunnen draaien. Ik probeer alles van mijn man over te nemen, maar het lijkt nooit goed genoeg. Hij roept steeds harder dat het teveel is, zelfs een vuilniszak naar de kliko brengen is teveel gevraagd!

Hoe is jullie rolverdeling in huis? Vraag ik te veel van mijn man? Wie vragen jullie om hulp als je 'out of options' bent?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je