{{ message.message }}
{{ button.text }}

#7 Zeventien

Afbeelding blog '#7 Zeventien'

Het begin van het moederschap vond ik enorm wennen. Op dit moment was ik 18 en D 20. Met veel ondersteuning van mijn moeder begon ik aan R te wennen. De vermoeidheid die ik al in de zwangerschap ervoer, bleef. Ik wijdde dit al die tijd aan de gebroken nachten. Hoewel mijn moeder me wel ondersteunde, moest ik het 's nachts toch echt zelf doen. D mocht alleen in het weekend bij me blijven. Maar zelfs in het weekend moest ik er nog uit. Ook ging het kolven niet zo goed en R lukte het maar niet om mijn borst goed vast te pakken. Dus echt vanaf de borst voeden lukte niet. Mijn dagen bestonden uit een half uur tot 3 kwartier afkolven, en R voeden. Het voeden duurde soms een uur. Door de stress, en me zo enorm te focussen op het voeden, begon mijn melk terug te lopen waardoor ik moest bijvoeden met kunstvoeding. Mijn moeder zag me er aan onderdoor gaan. Want niet alleen overdags, maar ook 's nachts ging dit uiteraard zo door. Ik was helemaal op. Ze raadde me aan om de overstap naar kunstvoeding helemaal te maken. Ik zag er tegenop, maar ben uiteindelijk toch blij geweest met het opvolgen van mijn moeders advies. Ik begon eindelijk wat meer vrijheid en slaap terug te krijgen.

Omdat ik nog jong was, heb ik veel 'fouten' gemaakt mbt R. Ook kampte ik met ptss, maar daar wist ik toen niks van. Ik hield wel van hem, maar ik kon moeilijk echt mijn draai vinden in het moederschap. Ik had momenten dat ik heerlijk met hem lag te knuffelen op de bank, maar er waren ook momenten dat ik R even bij mijn moeder achterliet om even weg te gaan. Ik wilde dan even alleen zijn. Nu achteraf vind ik ook dat ik hem te veel bij mijn moeder achterliet en hem regelmatig te weinig aandacht gaf. Hij lag erg veel in de kinderwagen, in de huiskamer. Ik kan de tijd niet meer terug draaien, maar ik troost me met de gedachte dat ik hem nu wel alle aandacht en liefde schenk waar hij naar hunkert. Of het vanwegen de leeftijd is, of ptss, dat weet ik niet. Maar ik voel me nog erg schuldig naar hem toe.

Thuis begonnen er ook steeds meer irritaties te ontstaan. D liet veel dingen aan mij over. Als hij bij ons was en ik vroeg hem om de luier van R te verschonen, weigerde hij zo. Ook flesvoeding weigerde hij, en als hij me dan ging helpen was hij het na 10 minuten al zat en zat ik hem weer de fles te geven. Mijn ouders zagen dit ook. Zo lieten ze dit weten aan hem, maar ook aan mij. Iedere dag bleven ze doorgaan over D. Ik moest alles maar doen, hij was lui, hij was geen vader, etc. Daarnaast kreeg ik ook commentaar op mijn opvoeding. Mijn moeder adviseerde me maar zolang het niet iets verkeerds was liet ze me gaan, maar mijn vader drong me dingen op en ik moest doen wat hij zei. Het voelde verstikkend, en elke dag was er ruzie.

December 2013. R was op dit moment 3 maanden oud. Het was zaterdagochtend en D was blijven slapen. R had net zijn fles gehad en was bij mij in slaap gevallen. Ik legde hem in mijn eigen bed. Iets wat ik eigenlijk nooit deed. Hij lag op zijn rug, wat het CB me altijd aanraadde. Ik en D gingen naar beneden om te ontbijten. Na ongeveer een half uur, besloot ik om bij R te checken. Iets zat me niet lekker, en ik moest van me zelf echt bij hem kijken. En dit gevoel klopte helaas. Ik kwam op mijn kamer, en hoorde R heel zachtjes piepen. De deken lag over hem heen. Ik trok de deken van zijn gezicht. Op dit moment zag ik hem verslappen en hij kleurde blauw. Ik pakte hem gauw op, en melk liep uit zijn mondje en neus. Ik klopte op zijn rug en raakte in paniek. Ik probeerde hem wakker te krijgen maar hij bleef slapjes in mijn armen liggen. Ik rende huilend met R in mijn armen naar beneden. De hysterie brak los. Ik bleef maar R proberen wakker te houden. Verder kan ik me niet veel meer herinneren dan dat mijn moeder 112 belde en de ambulance er enorm snel was. Zijn zuurstofgehalte werd gemeten, en hij werd gauw nagekeken. Zijn zuurstofgehalte was veel te laag en hij werd aan de zuurstof gezet. Al gauw begon hij een beetje bij te komen en gingen we per ambulance naar het ziekenhuis.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je