{{ message.message }}
{{ button.text }}

#64 Brief aan mijn zoon

Kleine update rondom de niet zindelijkheid van mijn oudste kind :-(

Afbeelding blog '#64 Brief aan mijn zoon' Achtergrond blur afbeelding

Lieve schat,

Wat zou ik graag eens in dat koppie van je willen kijken..

Mama worstelt o.a met de problemen die jij hebt, die wij samen hebben.

Een aantal weken geleden ging het weer erg slecht met de zindelijkheid, je liet letterlijk alles gaan in je broek. Poepen, plassen..heel sporadisch deed je wat op de wc.

Je bent al 4,5, en het ging vorig jaar een aantal maanden zo goed. Daarna ging het een jaar lang op en neer, dan weer goed, dan weer slecht.

Tot vorige week.. je ging gigantisch bergafwaarts.. mama moest maandag, dinsdag en woensdag weg van haar werk omdat ik gebeld werd door je juf. Je had gepoept, en ik moest je komen verschonen. 3 dagen achter elkaar dat mama haar collega alleen op de groep achter moest laten, dat kon zo niet langer. Ik heb het ruim een jaar geprobeerd lieverd om je zonder luier te laten lopen in de hoop dat je het weer op zou pakken, maar helaas. Sinds 1,5 week draag je weer een luierbroekje. Ook op school.

Ik blijf maar tobben, en blijf maar zoeken. Gesprekken gehad met de directie van school, de coördinator leerlingzorg, in juni zijn we bij de picobelly poli in het ziekenhuis geweest, alle dingen, smoesjes? die jij zelf zei, ik heb er steeds wat mee gedaan.. maar mijn ideeën zijn op.

In het ziekenhuis gooiden ze het op de thuissituatie, daar ondervond jij veel spanning van dachten ze. Goed mogelijk, maar niet de oorzaak hiervan, dit speelde al langer.

Vrijdag zei je tegen oma  'er was een kindje die zei dat het stonk toen ik binnen kwam , maar oma...ik had helemaal nog niet gepoept in mijn luier toen.' Hartverscheurend, tranen in mijn ogen toen ik dit hoorde.

En gisteren, je had gepoept terwijl er een vriendje was. Ik heb je mee naar boven genomen, en niks benoemd waar je vriendje bij was.. en ineens, toen we naar beneden gingen begon je zo verdrietig te huilen, zo hartverscheurend.. dat je het niet kon, dat je het niet voelde .. Ik wil je zo graag helpen schat en het voor ons allebei makkelijker maken.

Ik heb het ziekenhuis weer gebeld en we hebben dinsdag weer een afspraak. Deze keer bij de kinderpsycholoog.

Toen je zo verdrietig was heb ik dit verteld tegen je. Dat we naar een mevrouw gaan die met mama en met jou gaat praten , en ons gaat proberen te helpen zodat je de luier niet meer nodig hebt en alles netjes op de wc kan doen. Je leek het goed/fijn te vinden.

Dinsdag gaan we het zien..

Waarschijnlijk ben ik er zelf ook een oorzaak van hoor schat, het gaat momenteel niet zo goed met mama. En aangezien jij een heek gevoelig mannetje bent, pik jij dit waarschijnlijk op. Ook heeft mama bij haar eigen psycholoog geleerd dat ik het een zeg en het ander doe. Ik schakel mijn eigen emoties uit..en toen besefte ik me, dat is voor jou ook niet goed!

Ik ga echt mijn best doen lieverd, samen met jou! Om dit allemaal af te kunnen sluiten en je gewoon je heerlijke, eigenwijze ik kunt zijn zonder de problemen rondom je zindelijkheid. Ooit zal er vast een oplossing komen! Ik heb er niet altijd veel vertrouwen meer in, maar we blijven zoeken! Ik hou hoop!

Maar ondanks alles, houd ik zielsveel van je, dat mag je nooit vergeten!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je