{{ message.message }}
{{ button.text }}

#26: 22 weeks and counting

Wat vliegt de tijd! En wat is een tweede zwangerschap anders dan een eerste!

Afbeelding blog '#26: 22 weeks and counting' Achtergrond blur afbeelding

Ik kan me nog goed herinneren dat mijn eerste zwangerschap voorbij leek te kruipen. Wat had ik zin in mijn verlof en de tijd met mijn kleine man. Maar het schoot maar niet op! En nu? We zijn inmiddels al over de helft, maar voor mijn gevoel ben ik net 12 weken zwanger. De tijd vliegt en met de dag voel ik me slechter voorbereid.

Bij Pietje hadden we rond deze tijd de babykamer al af, het grootste deel van de uitzet al aangeschaft en in huis én al een naam en geboortekaartje gekozen. En nu? We weten dat het een meisje wordt, en ze heeft drie setjes kleding als ze geboren wordt. Oh, en er staat een ledikantje in de kamer, naast de hometrainer. Verder zijn we nog niet. Als ik denk aan wat we de komende weken nog moeten doen, begin ik liever vandaag dan morgen.

Aan de kamer zelf hoeven we niet veel te doen. De kamer die het moet worden is oké. Niet de kleur die we voor een kinderkamer zouden kiezen, maar het ziet er netjes uit. Met het oog op een verhuizing in (hopelijk) het komende half jaar gaan we er niets aan doen, zonde van tijd en geld. Maar er moeten wel meubels in. Dat betekent dat we op zoek moeten naar een kledingkast voor Pietje, naar een extra commode en toebehoren en dat we de boel moeten verhuizen. We moeten ruimte maken en opruimen.

Hoewel ik altijd goed beslagen ten ijs kom en zenuwachtig wordt als dat een keer niet lukt, moet ik ook nog toegeven dat uitstellen mijn sterkste punt is. Juist omdat we het kamertje niet opknappen, heb ik niet zoveel zin om het verder in te richten. Ik wil kleuren en gordijnen kiezen, schilderen en tutten met de spulletjes die in het kamertje horen. Steeds neem ik me voor om 'komend weekend écht die spullen uit te mesten en te kijken wat we nog moeten hebben', maar elke maandag is daar weer niets van terecht gekomen. Misschien ook juist omdat we op zich nog genoeg tijd hebben tot aan mijn verlof. Of omdat we ergens hopen dat we voor die tijd nog kunnen verhuizen en toch een beetje kunnen klussen.

Maar het feit is wel dat de tijd voorbij vliegt. We zijn over de helft, de 20-weken echo is goed, ik moet mezelf opmaken voor een glucosetest en in de tussentijd mijn aandacht verdelen over een puberman en peuterpuber. Ik mag van mezelf zo nu en dan wel een beetje uitstellen. Maar dit weekend ga ik écht die spullen uitzoeken!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je