{{ message.message }}
{{ button.text }}

112– van teleurgesteld naar ruzie

Naar misschien wel uit elkaar

Afbeelding blog '112– van teleurgesteld naar ruzie'

Jess? Jess? Je bent toch niet boos?!.. “ja dat ben ik wel Nik, ik werk keihard om te zorgen dat jij en Davy een zorgeloos leven kunnen hebben, dat het jullie aan niets ontbreekt en nog, nog is het nooit goed.” Nooit goed? Ik ben hartstikke blij voor je. Het is een prachtige kans. Maar dat betekent toch niet dat ik huisvrouwtje moet gaan spelen? Dat is gewoon niet voor mij weg gelegd, dat begrijp jij toch wel? “Soms vraag ik me af wat er dan wel voor jou is weggelegd Nikki. Je bent nou eenmaal niet tevreden te krijgen.” Even kijk ik hem sprakeloos aan. Sorry? Dit meen je toch niet hoop ik he. 

“Ik geef alles voor jou op, zettel met hetgeen wat jij voor ogen hebt en je vind het gek dat ik niet gelukkig ben?” 

Even valt er een doodse stilte. Het voelt alsof er een bom op ontploffen staat die langzaamaan aftelt.

Jij geeft alles op? Wat geef je op dan? Alle schulden die ik voor je betaald heb van je ex? Of die nepvriendinnen die je achter je rug om zwart maken? Of bedoel je die labiele familie van je? Nogmaals Nikki wat heb jij nou eigenlijk opgegeven?!

Ik kijk hem aan en herken hem niet. Het voelt alsof er een vreemde man tegenover me zit en ik ben alleen maar boos. “Ik ben voor jou verhuisd naar dit gehucht. En daar heb ik voor gekozen, want ik koos voor jou. Maar ik heb alles achter me gelaten voor jou. Ben iedereen om me heen verloren omdat ik ten alle tijden jou kant kies en achter je sta zoals dat hoort, ik ben terug gegaan naar mijn oude baan waar ik als voetveeg behandeld ben omdat jij dat beter vond en wilde en tot slot, zet ik mijn wens voor een tweede kindje opzei omdat jij het te zwaar vind. En wat ik ook doe, enige vorm van respect is ver te zoeken...”

Of hij me niet wil begrijpen of het gewoon niet doet, dat verschil kan ik niet vinden. Hij reageert niet op wat ik heb gezegd en loopt naar de keuken voor een biertje.

Een diepe zucht verlaat mijn mond voordat ik er zelf erg in heb. Waarom moet jij nou altijd zoveel drinken. Je hebt een flinke slok op en het is nog net 8 uur. Jesse kijkt me pisnijdig aan, “waar bemoei je je mee? Als het je allemaal niet zint ga je toch lekker terug naar waar je vandaan komt. Ga je bij je moeder zitten die alleen maar aan haar zelf denkt. Of bij je vader die nooit tijd voor je heeft, zeg het maar hoor?! Ik help je pakken.” 

“Vergeet niet dat ik niet weg ga zonder Davy. Dus pas op wat je zegt. Je kan mij wegsturen en dat is prima, maar ik zet geen stap zonder hem.” 

Jesse kijkt nijdig, wat denk je nou Nikki? Dat als wij uit elkaar gaan dat jij de zorg voor Davy krijgt, waan je alsjeblieft geen illusies.

“Hoezo geen illusies? Wie is de gene die 23 maanden iedere nacht haar bed uitging voor hem, soms wel 34 keer op een nacht. Die al 3 jaar lang iedere avond uren bij zijn bed zit omdat zijn vader te beroerd is om zijn voet bij stuk te houden en het wel prima vind om nergens verantwoordelijk voor te zijn. En niets te hoeven doen. Wie is degene die naast een fulltime baan alles maar dan ook alles hier in huis doet omdat jij nog te lui bent om van die fucking ipad af te komen en als een echte vent wat verantwoordelijkheid te nemen? Flikker toch op met je gedreig! Ik zal jou nooit je kind ontnemen, maar ik zal alles in mijn macht doen om te zorgen dat hij nooit word zoals jij.”

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je