{{ message.message }}
{{ button.text }}

1.8 Ontkenning

Afbeelding blog '1.8 Ontkenning' Achtergrond blur afbeelding

Volgens Elisabeth Kübler-Ross maakt wie een groot verlies lijdt vijf verschillende stadia door. Eerst ontkennen we. Het verlies is zo onvoorstelbaar dat we niet kunnen geloven dat het waar is. Vervolgens worden we kwaad. Op de overlevenden en op onszelf en gaan we onderhandelen. We bidden en smeken, we hebben er alles voor over. We offeren onze ziel op in ruil voor nog één extra dag. Als het onderhandelen mislukt en de woede niet vol te houden is volgt de depressie. We wanhopen, tot we eindelijk aanvaarden dat we ons uiterste best hebben gedaan. En dan laten we los. We laten los en berusten in aanvaarding.

Ik bevond me zes maanden na haar dood nog steeds in het eerste stadium.

”Karli, er is een nummer dat je moet horen. Dit doet me echt aan jou denken”, zei mijn destijds beste vriendin Daya tegen me met een waterige blik vol medeleven in haar ogen. We gingen samen op haar matrasje op de grond zitten en zij stopte de cd in de cd-speler, die ze vervolgens naast het matras neerzette. Al na de eerste twee zinnen begon ze te huilen en pakte ze mijn handen vast. Voor het eerst in dat halve jaar voelde ik de troostende handen van iemand. In ieder geval de troostende handen die ik niet direct weg maaide zodra ze mij aanraakten. Ik liet het toe.

Voor het eerst liet zij mij op dat moment voelen dat mijn verdriet er ook toe deed, want thuis had ik het altijd angstvallig weg proberen te stoppen. Thuis was er geen plaats voor verdriet, want, we moesten doorgaan. Zomaar ineens begon ze echt te snikken en ik wist niet goed hoe ik me moest gedragen.  Moest ik nu ook gaan janken? Moest ik haar troosten? Maar voor ik de vragen goed en wel in mijn hoofd had gesteld voelde ik een warme traan over mijn wang glijden. Gevolgd door nog één en nog één.

Daya had de kraan opengezet, eentje die ik met alle macht al maandenlang probeerde dicht te houden.
”Je mag haar ogen nooit vergeten Kar. Nooit…”, zei ze voordat ze me stevig omhelsde. En zo hielp ze mij door het eerste stadium heen, daar op haar matras op de grond van haar slaapkamer.


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Mama, #rouw

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je