{{ message.message }}
{{ button.text }}

"Mama, ik vind oma echt stom!", zegt mn dochter (6)....

Met 2e kerstdag gingen we, net als vele anderen, op familiebezoek naar mijn grootouders. Alleen pakte dat bezoekje anders uit dan verwacht..

Afbeelding blog '"Mama, ik vind oma echt stom!", zegt mn dochter (6)....'

Het was 2e kerstdag. Gisteren een heel gezellige dag gehad met onze kinderen. Spelletjes doen, lekker gourmetten en ondertussen een superleuke kerstfilm kijken. 's-Avonds nadat de kinderen op bed lagen, nog gezellig een film gekeken met wat hapjes en een drankje erbij. Top avond. Ook onze jongste van 5 maand leek over de ergste tandenpijn heen. Kortom: een rustige gezellige avond.

Vanmorgen echter, was weer een heel ander verhaal. De kinderen waren druk en vol energie. We zouden naar opa en oma gaan. Nou ja, eigenlijk zijn het mijn grootouders, maar aangezien ze hun echte grootouders (mijn ouders) niet kennen, noemen zij mijn grootouders gewoon opa en oma. Rond koffietijd zouden we daar zijn, hadden we afgesproken. Nou moet ik eerst even iets uitleggen. Mijn grootouders hebben beide Alzheimer en wonen in een semi-zelfstandige woning. Ze wonen niet groot en hebben ook geen speelgoed meer in huis voor de kinderen. Wat ik dus doe is het volgende. Ik laat mn dochter van 6 en mn zoon van 4 een aantal dingen in een tasje doen waar ze mee willen spelen bij opa en oma. Zo vervelen ze zich niet, want zo'n seniorenwoning is eigenlijk best wel saai als je een kind bent..

Maar goed. We gingen op pad. Mn jongste van 5 mnd liet ik thuis bij mn man. Kinderen in de bakfiets en karren maar!  Eenmaal aangekomen bij het appartementencomplex van mn grootouders, stormden de kinderen de gang in. Vrolijk en blij om naar opa en oma te gaan. Ik was opgelucht, want dat betekende dat het gewoon een gezellige ochtend zou worden, zonder dat ze elkaar te veel in de haren zouden vliegen. Toen opende ik de deur van hun appartement..

Ik zag gelijk dat oma een mindere dag had. Ze liep weer te rommelen in lades en was ook van alles kwijt. De kinderen hingen hun jassen op en stormden de kamer in. Ze wilden oma en opa verrassen. Die waren duidelijk blij om de kinderen te zien. Ze kregen drinken en wat lekkers van opa en gingen lekker spelen met het meegebrachte speelgoed.

Ineens begon mijn oma te huilen. "Ik trek het niet meer",  zegt ze, "Zo hoeft t niet meer". Ik vroeg wat er aan de hand was. "Ik ben alles kwijt. Ik kan mijn ring niet vinden en pa doet ook niets, Ik moet alles zelf doen..."  Ik zag dat ze haar trouwring kwijt was, die zat niet meer om haar vinger. De kinderen keken bedenkelijk. Ze snapten niet waarom oma moest huilen. "Willen jullie helpen zoeken naar oma's ring?", vroeg ik, "Oma is m kwijt." 

En toen startte een grondige zoekactie door t appartement. De kinderen zochten overal. Zelfs in de prullenbak. En ja hoor, na een tijdje kwam mijn dochter met een trots gezicht en de ring aanlopen. Maar ook met een kuipje boter. Oma was heel blij met haar ring. Alleen de boter... "Hoe kom je daar aan?", vroeg ze. "Die stond in de op t krukje in de keuken, naast de schoen waar deze ring in zat", zei mn dochter. "Zal ik de boter in de koelkast zetten, oma?", vroeg ze. Oma was in de war en werd boos. "Ga jij bepalen waar ik mijn spullen neer moet zetten? Alles wordt mij afgepakt!", zegt mn oma...

Mijn dochter schrok. Ze werd stil en beet op haar lip en probeerde haar tranen te bedwingen. Ze gaf de boter en de ring aan oma en kwam bij mij staan. Ik zei tegen hun dat ze de jassen maar beter konden pakken en dat we naar huis gingen. Opa keek het allemaal met lede ogen aan, maar durfde ook niets te zeggen. Opa stopte de kinderen nog wat muntgeld toe en toen gingen we naar huis. Ik zei oma nog gedag en zei dat ik overmorgen weer langskwam. Mijn dochter en zoon hadden inmiddels hun spulletjes gepakt, hun jassen aangedaan en stonden al bij de deur te wachten om naar buiten te lopen. De tranen stonden bij mijn dochter nader dan het lachen..

Toen we naar de bakfiets liepen zei mijn dochter: "Oma is Stom!".  En ja, ik begreep haar wel. Maar hoe leg ik haar uit dat deze stemmingen van mijn oma bij de ziekte horen? Ik heb het geprobeerd, toen we weer  thuis waren. Maar het is moeilijk om uit te leggen aan een kind dat oma niet boos op haar is, maar dat oma dat zei omdat ze ziek is... Steeds weer krijgen we te maken met andere verschijnselen van haar ziekte. Ik hoop maar dat mijn dochter het nu een klein beetje kan begrijpen. Ze zegt nu: "Oma is ziek en weet niet goed meer wat ze doet"... Mijn zoontje zegt: "Gekke oma".. woorden die een kern van waarheid bevatten, maar die snijden in mijn hart...

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je