{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mag zijn wereldje nog even onschuldig blijven?

Er is al zoveel ellende op de wereld. Oorlogen, IS en zelfs de negatieve pietendiscussie. Mag het nog even onschuldig blijven voor de kids?

Afbeelding blog 'Mag zijn wereldje nog even onschuldig blijven?'

Wat is het toch heerlijk, dat Sinterklaasfeest. Als je in oktober dan echt moet gaan accepteren dat de zomer voorbij is, zie je de schappen al gevuld met pepernoten. Zodra je dan beseft dat het zo lang niet meer duurt voordat Sinterklaas in het land komt, ervaar ik meteen dat comfortabele gevoel. Dat comfortabele, nostalgische, warme gevoel wat bij Sinterklaas hoort. Zeker nu mijn kleine man 4 is en daarmee een ideale leeftijd heeft voor dit feest, was de voorpret extra groot. En ja hoor, afgelopen maandag zaten we voor de buis. Eindelijk was daar het eerste Sinterklaasjournaal! Los van hoe leuk het voor hem is, merk ik dat ik zelf ook met een kinderlijk enthousiasme niet kan wachten op welke verhaallijnen dit keer weer zijn verzonnen. Bijna jaloers zie ik de cast in de weer bezig tijdens de eerste aflevering. Ja, jaloers, want man, dat is toch de grootste eer: mee mogen werken aan het Sinterklaasjournaal! Hoe leuk ze het ook doet, ik wacht nog steeds op het moment dat Dieuwertje aankondigt niet meer langer de presentatrice te willen zijn. Pick me pick me! Ik zou er al mijn verlofdagen voor over hebben om me er voor vrij te maken. Ik houd mijn telefoon in de gaten...

Het aller-allermooiste is toch wel het plezier, het pure geluk wat de kindjes ervaren bij dit feest. Die bijna magische oude lieve man, die ze kent. Allemaal, stuk voor stuk. Hij weet alle goede dingen die je dit jaar gedaan hebt, hij weet wat je leuk vindt en hij geeft nog cadeautjes ook! Dat snuitje vanochtend, toen Max zijn gevulde schoen aantrof. Echt genieten als moeder en als Sinterklaasfan. Vol theorieën over hoe alles in zijn werk zou gaan (het móest wel opa Piet zijn geweest die mee was met Sinterklaas, omdat er zoveel pepernoten bij lagen!) en dagelijks de blije vraag of hij weer een stukje van de sinterklaaskalender mag afknippen, blijft het goedgelovige onschuldige wereldje in stand. Een heerlijk onschuldig wereldje. En dat is maar goed ook, want er is genoeg ellende op de wereld. Laat hem maar lekker nog even geloven in goedheid, blijheid en onschuld.

Want de avond voordat Sinterklaas in Nederland aankwam, was een tragische avond. Puur door het toedoen van hatende mensen, tegen hun medemens gericht. Het blijft voor mij als volwassene compleet onbegrijpelijk hoe mensen elkaar zulke dingen kunnen aandoen. Er is 1 ras, 1 soort: de mens. En dan onder het slappe excuus van een religie (ieder ander excuus hadden ze ook aan kunnen pakken, nu hebben ze toevallig voor religie gekozen) worden mensen bruut uitgemoord. Gezinnen verscheurd. Angst wordt gezaaid. En met welk doel? Niemand zal het weten. Ik vraag me af of ze het zelf weten.

Dus als wij volwassenen het al niet begrijpen, hoe moet een kindje dat dan ooit? Ik kan mijn ventje niet voor al het leed beschermen. Er zijn trieste dingen die nu eenmaal gebeuren. Mensen kunnen zomaar ernstig ziek worden. Er gebeuren ongelukken. Mensen overlijden. Dat is tragisch, maar het kan gebeuren. Maar zolang ik de haat bij hem vandaan kan houden, zal ik dat met alle macht doen. Hoe kun je als kind verkroppen dat er mensen zijn die zomaar, zonder enige wroeging, een ander persoon doodt? Alsof het niets is? Om iets doms en zinloos als geld, om macht, om trots, om religie. Wat had John Lennon het toch goed door met zijn nummer Imagine. De enige 'stoute' mensen die Max op zijn netvlies heeft staan, zijn boeven zoals in Mega Mindy. En die worden altijd gepakt. 

Dus heel goed dat het Sinterklaasfeest zaterdag door is gegaan als vanouds. Jochem Myjer had in de lijn hiervan ook een geweldige oproep gedaan op Facebook. Die man snapt het. Want onze kinderen kunnen niets met al die ellende. En dat is maar goed ook. Dat is geen respectloosheid naar de slachtoffers van Parijs toe, maar juist een beschermingstechniek voor onze kinderen, zoals dat onze taak is. Als volwassenen moeten we onze kinderen zo lang mogelijk kind laten blijven, voor zo kort als dit kan. Los van alle ellende die speelt in de volwassen wereld. Als we een issue hebben, moeten we dat uitspreken (uitvechten doe je immers met woorden, niet met fysieke acties, zo leer ik mijn kind). Dus dan hébben we een onschuldig feest tussen alle wereldse ellende door, zijn er toch nog mensen die vinden dat dat feestgevoel ook weg moet. Dat ze recht hebben om die paar dagen in het jaar, ook nog te verzieken voor de kindjes. 

Vol plezier keek ik gisteren met zoonlief naar de Sinterklaasintocht. Wat zat het weer leuk in elkaar, wat zat iedereen weer goed in zijn rol. En vandaag besefte ik me wederom hoe goed de regie is rondom de uitzending. We hebben hier thuis niets mee gekregen van de negatievelingen, die het nodig achtten om voor het aanzien van kinderen te demonstreren. Demonstreren tegen de superheld van ieder kind: Zwarte Piet. Want het is racisme dat kinderen hem idoliseren, als superheld zien. Wacht even, dit klinkt onlogisch...Ik maak me al jaren druk om de zinloze pietendiscussie. Ja, ik. Die persoon die zo tegen discriminatie is. Die persoon die altijd roept dat ze te blank geboren is, want een donkere huid is zo prachtig.

-By the way, de reacties tégen de pietendiscussie vind ik ook vaak veel te triest voor woorden. Dom volk op sociale media: slechte combi. De domme reacties als 'ga dan terug naar je eigen land' getuigen van geen enkele intelligentie. We wonen allemaal in ons land, blank of donker, iedereen is hier thuis in zijn eigen land. Daarnaast, toon liever aan dat racisme juist níet aan de orde is bij deze discussie. Want zo is het!- 

De lading is ook steeds anders in de discussie. Eerst was het omdat het gaat om een 'knecht' en dat verwijst teveel naar de slavernij (wat zo niet doordacht is: vroeger was het woord knecht nogal veel gebruikt. Je had de smit, met als werknemer een knecht. Zo ook bij de bakker, arts, tuinman etc.). Nee nu ligt het aan de 'blackfacing'. Want dát verwijst dan weer naar de slavernij. Laten we er mee ophouden. Echt, houd op. Van oorsprong werd Sint Nicolaas geholpen door zwarte mensen. Dat is nu zo overgenomen. Waren we overgegaan op puur witte pieten, was dát weer racisme geweest. Waar blackfacing er voor bedoeld was ooit (in een heel andere setting...) om spot te drijven met zwarte mensen (wat uiteraard verachtelijk is), worden onze pieten nu geschminkt als zwarte pieten. Is het de lippenstift? Prima, laat die achterwege. Boeiend, met wat kleine aanpassingen hebben we ook gewoon een prachtige zwarte Piet. Willen we niet allemaal blanke mensen die zich donker schminken? Prima, meld je met je mooie donkere huidskleur aan als piet, alleen maar te gek! Ja je trekt dan wel het traditionele pak aan gebaseerd op de kleding uit die tijd (overigens ook door deskundigen erkend als zeer duren kleding, wat moest betekenen dat je hoog in rang was. Dus Zwarte Piet was hoog in rang en daarmee géén slaaf of onderdrukte). Maar je bent dan ook medeheld. Want dat is puur hoe kindjes je zien. Dus geen 'blackfacing' uit gebrek aan respect, uit onderdrukking van onze medemens met een donkere huidskleur. Maar juist met schmink een ode aan die mooie zwarte helpers van Sinterklaas. Wees blij! De slavernij was afschuwelijk, walgelijk en onvoorstelbaar. Maar...die tijd is voorbij. We moeten onze geschiedenis nooit vergeten, maar wel loslaten. Tijd om naar voren te kijken. Allereerst, laten we niet vergeten dat er meer blanke slaven zijn geweest dan donkere in de geschiedenis. Daarnaast, als ik een Duitser spreek, denk ik geen seconde aan de oorlog. Dat zou niet eerlijk zijn, want die persoon kan er niets aan doen, aan die duistere bladzijde uit de geschiedenis. Zo ook met de slavernij. Daar kunnen onze kinderen niets aan doen. Zwarte Piet en het bijbehorende kinderfeest staat hier los van. Was het feest zo geweest dat wij de de Pieten neerzetten als onderdanen, als minderwaardige mensen, als bespottelijke karikaturen, dan ben ik de eerste die protesteert, geloof me. Maar in dit geval, het is een EER om Zwarte Piet te mogen zijn. Als het Sinterklaasjournaal me niet belt om als vervanger voor Dieuwertje op te treden, dan hoop (smeek) ik bij deze om me uit te nodigen om me bij de Pieten te mogen voegen. Trots schmink ik mijn huid dan mooi donker en zou me als waardige held gedragen voor de kindjes. Zoals het hoort. Dat is de verantwoordelijkheid van een echte Piet. En het is onze verantwoordelijkheid als volwassenen om onze kindjes te helpen geloven in goedheid. In een positieve wereld, zonder ellende. Laat ze er alsjeblieft nog even in geloven, zo lang het nog kan. Laten we ophouden met het gezeur en elkaar de hand schudden. Laten we samen, groot of klein, dun of dik, donker of licht, met zijn allen genieten van dit heerlijke feest! Laten we een voorbeeld geven aan de rest van de wereld!

Tags: #Kids & Zo

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je