{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mace is geboren! - Bevallingsverhaal

Mace is geboren op 21-02-2014, dit bevallingsverhaal (gekopieerd op dit moment. Had hem al geschreven) is geschreven op 26-02-2014

Afbeelding blog 'Mace is geboren! - Bevallingsverhaal ' Achtergrond blur afbeelding

Na wekenlang achteruit te zijn gegaan met mijn gezondheid, 

besluiten de maatschappelijkwerkster, gynaecoloog en ik dat het beter is,
om ingeleid te worden. Ik was 35 weken zwanger.
Ze willen (net als ik), nu nog ingrijpen nu ik niet volledig uitgeput ben,
en zijn aan het bedenken wat de beste optie is.
Het besluit valt kort daarna, met 37 weken en 5 dagen, dus nog '' Even uit zingen ''.
Als ik zieker word of er gebeurt iets dan moet ik mij eerder melden.

Op 20 februari moet ik mij melden bij de verloskamers, het is 19.30 uur als M. en ik daar aankomen. Zenuwachtig en wat onrustig, M. laat mij achter zodat hij alles thuis kan voorbereiden, en ik moet wachten tot de gynaecoloog tijd voor mij heeft.
Dan word er uit eindelijk een ballon geplaatst.
Op 21 februari word ik gewekt door de verpleegkundige, ik douche nog even, en dan word ik aan de ctg gelegd M. komt ook op dat moment binnen , vervolgens komt de gynaecoloog die de ballon verwijderd en mijn vliezen breekt. Ik krijg kort daarop een infuus en de verpleegkundige zegt nog '' Er komt een tijd, dat je mij liever hier niet meer hebt. '' Het is dan 08.15 uur.

Het gaat snel, ik voel de weeen opkomen maar kan ze nog aan, ik focus me op wat er gaat gebeuren. Ik krijg tevens zoals verwacht (helaas) een epilepsie aanval.
Ik geef aan dat ik het gevoel heb moet mee drukken, het is net aan 10 uur, en de Gynaecoloog vind het eigenlijk nog geen tijd om te gaan voelen, dit omdat mijn weeen niet hoog genoeg komen, toch besluit ze na 2 weeen toch te kijken, 9 centimeter.....

Alles word klaar gezet, ik moet nog het randje weg zien te krijgen en concentreer mij, ik heb heel veel moeite om niet hard mee te duwen, en heel veel moeite om het uberhaupt op te vangen, ik raak dan ook in paniek, en als het infuus omhoog zet vind ik het inderdaan niet leuk dat ze weer terug is. Dit zeg ik ook tegen haar.
Om 11 uur kijken ze nog een keer en ik mag mee persen, om te '' oefenen'' . Kijken wat mijn lichaam doet, om 11.15 u moet ik gewoon mee persen, en word het infuus om hoog gezet.
Ik moet hard persen want de kleine is nog niet diep genoeg, ik pers zo hard ik kan, en om 11.26 uur word ons kleine M.ace geboren.

Hij ligt nog een uur bij mij, voor ze controle's doen, de placenta was binnen paar minuten al geboren.
We moeten nog 1 nachtje blijven, de kinderarts moet goedkeuren of hij mee mag of niet ivm. medicijn gebruik.
Gelukkig mogen we samen met ons ventje op 22 februari naar huis. Met zijn 3'tjes.
De dag erna komen zijn grote broer en zus thuis en zijn direct verliefd op hun broertje.
Ik ben zo intens gelukkig met ons gezinnetje.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je