{{ message.message }}
{{ button.text }}

Let's all get married!

#8MAMA Voordat het leven een totale nachtmerrie wordt, moet er nog tot het uiterste genoten worden.

Afbeelding blog 'Let's all get married!'

'Nou jongens ik heb een keuze gemaakt.' zegt mama. 'Het was echt vreselijk moeilijk en ik heb er lang overna gedacht.' Iedereen luistert aandachtig en ik knik. 'We gaan voor de experimentele chemo.'  HUH?! zeggen mijn hersens. Ik denk dat de verbazing wel van mijn gezicht af te lezen was. Ik was er bijna van overtuigd dat ze chemo zou afslaan, want het werkt toch niet! 'Het zal zwaar worden en ik kan jullie hulp goed gebruiken.' 'Mam, wat is anders aan deze chemo dan aan de gewone chemo?' vraag ik. 'Deze is sterker, zwaarder. Maar als deze aanslaat, zal deze waarschijnlijk de meeste tijd om te leven geven. Hij heeft wel veel bijwerkingen en mijn haar gaat na de eerste behandeling al uitvallen..' Mama krijgt tranen in haar ogen. Ze vindt dat een van de ergste dingen, geen haar meer hebben. Ze heeft nu heel lang haar waar ze heel lang op heeft gespaard. Als je geen haar meer hebt zie je er ook meteen zieker uit. Dan kan iedereen aan je buitenkant zien dat je ziek bent. 'Ik heb alles goed gelezen, de bijwerkingen staan in dát papierwerk.' Ze wijst naar een stapel, bijna een boek aan, papiertjes dat naast mij op tafel ligt. Ik schuif het naar me toe en wil de eerste pagina omslaan als mama me tegen houdt. 'Doe maar niet.' zegt ze. 'Hoezo niet?' 'Sommige bijwerkingen zijn nogal.. gruwelijk.' zegt Szandor. 'Erger dan bij gewone chemo?' vraag ik voorzichtig. Mama en Szandor knikken allebei. 'Het kan bijvoorbeeld een gat in je maag branden.' zegt hij. Jezus christus. 'Ja jongens, ik dacht, het is gewoon alles of niks. Als het niet aan slaat of ik word er echt vreselijk ziek van, elke dag, dan stoppen we er ook gelijk weer mee. En jullie weten ook wat dat betekend.' Weer wordt er in stilte geknikt. 'Omdat het experimenteel is, moet ik eind deze week tekenen voor de behandeling in het ziekenhuis. Daarna zal het allemaal beginnen.' We kijken elkaar allemaal kort aan. Iedereen heeft waterige ogen of een triest gezicht. Dit wordt ons nieuwe leven. Ik hóóp met heel mijn hart dat er goede, zonnige dagen zullen zitten tussen de komende nachtmerrie. Ik maak me echt grote zorgen. 'Vind je deze mooi?' vraagt mama me terwijl ze aan haar duurste armbandjes draait. Ik heb die altijd al mooi gevonden. Licht blauwe, rechthoekige steentjes, die opeens ook regenboog kleurtjes krijgen als je ze beweegt in het licht. Gekocht in Amerika. 'Ja, maar mam..' ik zucht. Ik snap echt wel dat ze me deze als erfstuk aanbied.. 'Het zonnetje schijnt, zullen we nog even in de tuin gaan zitten? vraagt Tommy. Goed plan. 

'Mam, als je haar uitvalt, knip ik ook mijn haar kort.' 'NEE! Dat mag je echt niet doen hoor!!' 'Maar ik wil iets doen, om je te steunen..' Nu huilen we weer allebei en ik omhels haar. 'Oke, dan koop ik gewoon heel veel hoeden voor je. Stro-hoeden, dikke mutsen voor in de winter!'  Ik wil tegen haar zeggen dat het maar haar is, maar ik heb makkelijk praten, het is niet mijn haar wat zal uitvallen. Nu ik weet dat mama sowieso ziek gaat worden, en veel dingen straks niet meer zal kunnen, schiet mijn "mama-bucketlist" dingetje me weer te binnen. 'Er is ook nog één ding wat ik samen met jou moet doen, mam.' 'Brand los!' 'Het is misschien een beetje gek maar ik wil heel graag trouwjurken passen samen.'  Ik ben nog niet eens verloofd maar dat mijn mama nooit op mijn bruiloft aanwezig zou zijn of mij nooit in een trouwjurk zou zien knaagt een beetje aan me. Ze moet me vertellen wat ze mooi vindt. 'Goed! Maak maar een afspraak!' 

***

Arm in arm met mama en naast één van mijn beste vriendinnen, Lauren, lopen we over de Groest in Hilversum. Het zonnetje schijnt zó super lekker, terwijl oktober al in zicht is! De reactie van mijn vriend op het idee van de bruidsjurken was: 'Oke, zullen we dan niet meteen proberen om dit jaar nog te trouwen?' 'Vraag je me nou ten huwelijk?! Over de telefoon?!' Ha, als hij denkt dat hij nu onder het hele officiele op-je-knieen-gaan uit kan komen, heeft hij het mooi mis!! Via een soort van sluipweggetje aan de Groest komen we bij een prachtig oud pandje waar, ik gok, wel 300 trouwjurken hangen. Het was prachtig binnen en er hing een geweldige sfeer. De vrouw die ons zou begeleiden op de afspraak was heel aardig en professioneel. 'Ik twijfel tussen twee modellen.' vertelde ik haar. 'Strak met een open rug of een baljurk met zo'n hele weide rok!' Ze trok meteen twee jurken van elk model uit het rek en het passen begon! Het waren hele speciale momenten. Mama maakte veel foto's en gaf haar mening over elke jurk. Volgens mij was er géén één die ze niet mooi vond. Ik voelde me blij. Voor heel eventjes was er niemand ziek en was dit gewoon een blije dag. Of DE jurk is gevonden? Ja, volgens mij wel!! Het is niet de gene op de foto, want de echte houden we natuurlijk geheim! 

received_1186859478019311_1482264344.jpe

Ik kreeg alle info over mijn jurk mee. Ook de prijs.. Hartverzakking! Dat wordt hard sparen! We aten na afloop nog lekker italiaans schep ijs in het middag-zonnetje op een terrasje. Deze dag was (is) me vreselijk dierbaar, mama. I LOVE YOU. 

***

PING! Mail van Szandor. Het is een uitnodiging voor.. Geregistreerd partnerschap. Dat is toch eigenlijk gewoon trouwen? Mama en Szandor gaan (soort van) trouwen! Wauw!!! <3

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je