{{ message.message }}
{{ button.text }}

Lachen om een kletskous

"Ik ben een kletkous" schalde het vanavond door haar kamer. We konden dit beamen, want een kletskous dekt niet eens de volledige lading.

Afbeelding blog 'Lachen om een kletskous'

De hele dag hebben we een kwebbel in huis, heel gezellig, maar soms ook een beetje vermoeiend. Van wie ze het heeft? Niet van mij, mijn man daarin tegen kletst ook de oren van je kop. Hij zit gerust een uur aan de telefoon met een vriend, welke man doet dat? Nou die van mij dus maar de man aan de andere kant van de lijn ook, dus hij is in ieder geval niet de enige. 

Elfa is de taal nog aan het ontdekken, leert elke dag nieuwe woorden en wil dan ook alles weten. "Mama, wat heb jij?" klonk het vanaf achterop de fiets. "Ik heb geen idee Elfa, ik zie niet waar je naar kijkt". "Wat heb je daar?" Nogmaals vertelde ik haar dat ik het niet wist en zat ondertussen mijn broek te checken op verdachte vlekken, waar had ze het over? "Wat heb je voor armband?" "Oooh, mijn armband, dat je dat ziet van achterop de fiets! Dat is voor mijn werk, we zamelen geld in voor kinderen in Myamar, zodat ze naar school kunnen". Elfa reageerde verrast: "Echt?!". Waarop ik natuurlijk hardop moest lachen, wijsneus! Ze vertelde er maar meteen bij dat ze ook naar de basisschool (waar leert ze die woorden?) ging en dat wij haar dan op zouden halen. Ik vind het heerlijk om zulke gesprekjes te hebben met mijn peuter. De nieuwsgierigheid en behulpzaamheid wordt alleen soms iets te gortig. Vanochtend kwam ze bijvoorbeeld vrolijk bij de WC deur staan en riep: "mama, heb je gepoept? Mag ik helpen met je billen afvegen?". 

Hilarische versprekingen zijn ook aan de orde van de dag: Recentelijk had ze het woord borstel geleerd omdat ze een nieuwe Minion borstel had gekregen. Wij dachten, misschien wil ze dan wel dat we haar, haar kammen. Bleek geen succes, maar het woord borstel is in ieder geval aan haar vocabulaire toegevoegd. Toen ik me op een ochtend stond aan te kleden bekeek ze me aandachtig. "Wat heb jij op je onderbroek?" "Dat zijn hartjes Elfa" "Oja, kleine, zwarte hartjes" Ondertussen trok ik mijn BH aan en enthousiast riep ze: "Je hebt kleine zwarte hartjes en zwarte borstels!". 

Er zijn ook de hardnekkige versprekingen waarin iedereen meegaat, zoals de naam van mijn zus haar vriend: Richard. Je spreekt het uit op zijn Amerikaans en dit blijkt nogal lastig voor een Peuter. Toen we haar voorbereide op hun komst naar Nederland werd het dus ook Rittittit. Ik heb er een grappig filmpje van, hoe zij mij verbeterd als ik haar Richard probeer te laten zeggen. Richard kon er zelf ook wel om lachen en zo kwam het dat iedereen die het met Elfa over Richard had Rittittit ging zeggen. Tja, zo leert ze het natuurlijk nooit! Maar ze zijn ondertussen weer naar huis, naar Argentinië en natuurlijk kon ze zijn naam vanochtend ineens wel normaal uitspreken. 

Nog een grappige anekdote over een wat heb jij? "Wat heb jij daar?" "Dat? Dat is een moedervlek Elfa" Onderzoekend keek ze naar de rest van mijn buik en wees op een kleinere moedervlek "en dat is een babyvlek". Je kan me dus echt opvegen bij zulke opmerkingen. 

De tijd dat ik haar echt niet versta is bijna verleden tijd, behalve als ze met haar handen of eten in haar mond zit dan. Maar van mijn kant zijn er ook weleens miscommunicaties. Zoals wanneer de het heeft over de dungel. Als ik heel hard nadenk weet ik het "Oooh we gaan naar de Jungle!". Of als ze het heeft over de Hurdle durdle (een tandenpoets app) dan versta ik dus steevast dat ze onder de deur door wil. 

Maar ook, en dat vind ik stiekem nog wel het leukste, verzint ze soms zelf nieuwe woorden. Meestal is het een woord wat ze in haar enthousiasme bedenkt om euforie uit te drukken. Maar ze heeft ook het vervoegen ontdekt, zoals dat je een woord kleiner kan maken door er -(t)je achter te zetten. Maar waarom zou je niet zelf een vervoeging bedenken? Ze is weg van Baboesjka's en heeft bedacht dat je dit ook gewoon kan gebruiken voor andere woorden. Zo heet ik nu af en toe Mamsjka, we hebben ook een Papska en een Narutsjka (de kat Naruto). Ik moet altijd grinniken als ik hoor "Mamsjka, waar ben je?". En deze Mamsjka gaat nog heel wat lol beleven met dit kletskousje. Ik vind het heerlijk, alhoewel: een mute knop zou af en toe wel handig zijn, zowel voor man als dochter.... 

*foto: Elfa en Richard (tot voor kort beter bekend als Rittittit)

Tags: #Kids & Zo

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je