{{ message.message }}
{{ button.text }}

`Kom we gaan, dan kan de juf ook naar huis`

Een zin die ik zeker wel elke maand hoor en helaas is dit niet waar. Ik ga niet net als de kinderen om 3 uur naar huis.

Afbeelding blog '`Kom we gaan, dan kan de juf ook naar huis`' Achtergrond blur afbeelding

Regelmatig krijg ik te horen dat ik een heel relaxte baan heb. Veel vakanties en vroeg naar huis. Wanneer ik uitleg dat ik werk van 7.30 tot 17.00. En dat ik in mijn vakantie terug kom. En dat ik elke 2 weken wel een avond terug moet voor oudergesprekken, studieavond, besprekingen en andere dingen.... dan kijken ze mij verbaasd aan.

Vanmiddag werd er een kindje opgehaald door zijn opa en oma. `Kom we gaan. Dan kan de juf ook naar huis` Toen ik zei dat ik nog wel even bezig zou zijn keken ze mij raar aan. `Lieverd` zei oma, ` jij hebt één van de makkelijkste banen´. Je bent op tijd thuis. Krijgt vakantie en daarom vaak bij je kindje zijn` En weg ging oma. Helaas is dit niet het geval. Mijn baan is net als alle andere werkende moeders. Elke baan heeft zijn voordelen, maar ook zijn nadelen. Zelfs toen ik het wilde uitleggen, wist ze het omver te werpen.

Hoe komt het toch dat ik elke keer de neiging heb om het weer uit te leggen? Ik vind het lastig om op mijn tong te bijten en er niks van te zeggen. Ik doe mijn werk met heel veel plezier, maar ik werk net zo hard en veel als alle andere banen.

Het is fijn dat ik de vakantie vrij ben, maar ik ga elke keer wel een paar dagen naar school om mijn administratie bij te werken. En ik kan nooit eens op vakantie buiten de schoolvakantie. Kortom, ik moet altijd in de "dure" weken weg.

Is de baan van leerkracht de enige baan waarover dit wordt gezegd of hebben ze over andere banen ook zo'n mening? Ik ben heel benieuwd of jullie dit ook wel eens meemaken en wat je dan zegt. 

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je