{{ message.message }}
{{ button.text }}

Kolfperikelen

Het leven van een borstvoedende werkende moeder.

Afbeelding blog 'Kolfperikelen' Achtergrond blur afbeelding

Sinds een maand of vier maak ik -part-time- deel uit van de wondere wereld van werkende moeders. Na alle grote veranderingen die het moederschap met zich meebracht; zorgdragen, tranen, luiers, borstvoeding, onzekerheid en nog veel meer, werd een nieuwe uitdaging aan mijn nog niet heel stabiele wereld toegevoegd.

Zoals een brave nieuwe moeder betaamt heb ik toen dochterlief 6 weken was een kolf aangeschaft en ben ik gaan kolven om mevrouw te laten wennen aan voeding uit de fles. Ik schrijf dat wel heel makkelijk, maar het aanschaffen van een kolf was een bevalling op zich! Welke moet het worden, welke werkt het best, wat is eigenlijk een goedwerkende borstkolf? Wil ik enkel of dubbelzijdig kolven? Schreef ik net over veranderingen en nieuwe zaken, het aanschaffen van de kolf hoort daar dubbel en dwars bij! Talloze avonden heb ik het internet afgestruind, een oproep voor mijn moedervriendinnen op facebook geplaatst, vriendinnen geraadpleegd en uiteindelijk ook eens met een lactatiekundige in gesprek gegaan. Na veel wikken en wegen wist ik het: ik ging enkelzijdig elektrisch kolven, ik werk toch maar twee á drie dagen en dubbelzijdig zou niet nodig zijn. Dus ik met een goed gevulde portemonnee -want die dingen zijn duur!- naar de borstvoedingswinkel om een kolf aan te schaffen. Mijn kind was 6 weken en ik had een kolf! Ik ben moeder en ik heb het allemaal nog op een rijtje was één van de dingen die toen door me heen ging.

Een heel nieuwe fase van mijn leven ging van start, naast moeder was ik nu ook -tja hoe noem je dat netjes?- melkkoe...? Het kolven zelf vond ik nou niet direct iets om over naar huis te schrijven, maar nu ik ben begonnen aan het schrijven over de kolfperikelen kan dat natuurlijk niet achter blijven! De eerste keren zou niet eenvoudig zijn vertelden google en de lactatiekundige mij. Dat klopte, na flink gemasseer, gebruik van de fasen die de kolfinstructie voorschreef, maar vooral door mijn huilende dochter die krampjes had, kwam de melk op gang. Hoezee, het werkt! een beetje dan, want t ging me eigenlijk niet snel genoeg.

Gelukkig was het kolven in die eerste weken vooral voor mijn lichaam om te wennen, maar nog veel meer voor dochterlief om te ontdekken dat naast de vertrouwde tiet ook de minder persoonlijke speen haar van voeding kon voorzien. Laat nu juist dat laatste iets zijn wat dochterlief nou niet direct een goed idee vond... Ik zag de deadline van 12 weken -want dan zou ik weer aan het werk moeten- al hangen, maar mevrouw deed zeer haar best om niet uit de fles te drinken. Hoe durfde ze! De melk die ik met zo veel moeite met de zorgvuldig uitgekozen kolf geproduceerd had!

Tot ze een week of 10 was, maakte ik me er niet druk om. Als ik dan weg geweest was en ze met haar papa een heel gevecht over het melk uit het flesje drinken gevoerd had, waarbij papa keer op keer verloor, legde ik haar aan met de gedachte: ooit zal ze het een keer leren! Het arme kind is zo verdrietig, laat ik haar maar voeren. Ten slotte had ze al één of twee keer wel uit de fles gedronken. Ik oefende braaf met kolven en legde vast een voorraad aan voor wanneer ik aan het werk moest.

Die 10 weken, dat was voor mij toch wel een soort grens, daarna ontstond een zekere zorg dat ik straks de moeder zou zijn met het kind dat niet uit de fles dronk voor ze -gelukkig door haar oma's met veel geduld- hele werkdagen opgevangen moest worden...

Tags: #Mom life, #post

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je