{{ message.message }}
{{ button.text }}

Klein beetje geluk

5 maanden alweer... momenteel leven we in een RollerCoaster qua emoties en gevoelens.

Afbeelding blog 'Klein beetje geluk                  ' Achtergrond blur afbeelding

Lieve Fynn,

5 maanden geleden alweer dat jij werd geboren en o lief mannetje wat wordt je gemist. In de afgelopen periode is er veel gebeurt. De laatste uitslagen, weer aan het werk en een piepklein beetje geluk!

We houden van je lieve Fynn.

Xxx Mama

Maandag 13 juni 2016

Papa en mama zijn op vakantie op de camping. Mama voelt zich al een paar dagen erg moe, gevoelige borsten en wat misselijk. Papa zei dat we toch maar eens een zwangerschapstest moesten gaan halen. Nadat we de test gehaald hadden gelijk de test gedaan, ZWANGER! Wat nu? Mama wist niet hoe ze moest reageren, moest ze huilen omdat ze jouw zo mist en het zo ontzettend spannend vindt, moest ze lachen van geluk? Geluk voelde ze dat nou echt? Een heel klein beetje geluk?

Gelijk alle opa's, oma's, ooms, tantes en jouw grootje ingelicht. Wat waren ze blij voor ons maar ook verdrietig omdat ze jouw net als papa en mama zo missen.  Ook de gyneacoloog gebeld voor een afspraak voor een echo, wat spannend allemaal!

Woensdag 29 juni 2016

Vandaag de eerste echo. Gelukkig is de afspraak vroeg in de ochtend. Papa en mama zijn erg zenuwachtig en zijn blij als de gyneacoloog ons naar binnen roept, we gaan gelijk kijken op de echo. Ja daar zit het, keurig in de baarmoeder een heel klein stipje met iets flikkerends, het hartje klopt al! We zijn nu ongeveer 5 a 6 weken zwanger. Tranen over mama haar wangen, tranen van verdriet en blijdschap. Over 2 weken gaan we weer met een echo kijken of het nog goed gaat en maken we een plan voor deze zwangerschap.

1469345246637_1470679147.jpg

Woensdag 13 juli 2016

Papa is net begonnen met zijn nieuwe baan en kan helaas geen vrij krijgen om mee te gaan naar de klinisch genetica. Jouw oma gaat met mama mee, mama is erg zenuwachtig en heeft niet zo goed geslapen vannacht.9.15 uur is het zover, gelukkig loopt het niet uit en zijn we optijd aan de beurt. Daar staat ze dan, de vrouw (zwanger) die ons hopelijk meer kan vertellen over die chromosoom afwijking en hoe zit het met het eerder gevonden verwandschap?

Bij binnenkomst blijkt dat ze geen idee heeft waarom we hier zijn en denkt ze dat het hele onderzoek nog gestart moet gaan worden. Mama vertelf jouw verhaal aan haar, best ongemakkelijk aangezien zij daar duidelijk zwanger voor ons zit. Vervolgens maakt ze een stamboom waarin we alle ziektes, doodsoorzaken etc. doornemen. Dan gaat ze toch maar in het systeem kijken of er uitslagen zijn. Gelukkig! Ze heeft de uitslag gevonden. Van het verwandschap is gelukkig geen spraken blijkt uit het onderzoek. De chromosoom verdubbeling van chromosoom 16 is NIET de doodsoorzaak. Papa heeft deze verdubbeling ook. Wat het precies inhoud gaat ze nog verder onderzoeken maar als we zelf even op google kijkeb en de verloskundige wist ons te melden dat deze afwijking met gedragsproblemen te maken kan hebben en dit hoeft zich net als bij papa niet te uiten. Kortom lieve Fynn helaas is er geen verklaring, hebben wij pech gehad. Jouw dood is niet te verklaren!

Voor deze zwangerschap betekend dat dat we geen prenataal onderzoek hoeven te verrichten en dat extra controles voldoende moeten zijn.

Na een kopje thee met oma in het restaurant van het ziekenhuis gaan we naar de gyneacoloog voor de echo en plan van aanpak.

Zodra de gyneacoloog ons binnenroept maakt hij eerst een echo, wat is jouw broetje of zusje goed gegroeid! We zijn nu ongeveer 8 weken zwanger, het hartje klopt en hij liet hem mama zelfs horen. Weer tranen over mama haar wangen, de laatste keer bij jouw was het stil... geen kloppend hartje meer. Na de echo bespreken we nog het een en ander. Over 2 weken doen we nog een termijnecho in het ziekenhuis en daarna gaan we toch naar de verloskundige, wel meer controles en als mama te nerveus wordt dan mag ze altijd terug naar de gyneacoloog.

Wat een dag, blij met het goede nieuws van de gyneacoloog dat met jouw broertje of zusje alles goed lijkt te gaan. Verdrietig omdat we geen antwoord hebben en jouw dood niet te verklaren is.. De "waarom" zullen we nooit gaan horen.

Woensdag 27 juli 2016

Gister heeft mama op haar werk verteld dat jij een broertje of zusje gaat krijgen, dat er meer controles zullen gaan plaats vinden en mijn bekkeninstabiliteit helaas weer zal gaan toenemen.

Vandaag krijgen we de termijn echo, weer een spannende dag dus! Papa gaat de ochtend aan het werk en mama heeft eerst een afspraak bij de Arbo-arts. In overleg met de Arbo-arts wordt besloten op te bouwen naar 50% tot het einde van mijn contract of verlof. Mama is hier blij mee, haar hoofd zit soms zo vol dat werken erg zwaar is en dan vooral de kleine dingen zoals de kinderen in bad doen, een luier verschonen of op een schoolplein staan. Na een dagje werken moet mama toch echt even bijkomen.

Eind van de middag is de termijn echo, mama is behoorlijk zenuwachtig. De assistente vraagt of mama zich echt zwanger voelt. En jawel daar zijn de tranen, mama voelt zich zeker zwanger, haar buik groeit, symptomen zijn er, maar het is ook zo ontzettend dubbel... Hoe kan je nou "genieten" als je niet eens weet of het goed afloopt. Het loopt uit en de tranen blijven lopen, mama wil zo graag weten of alles nog goed gaat daar binnen. Gelukkig werden we eindelijk naar binnen geroepen en ging de gyneacoloog eerst een echo maken en jawel weer een mooi kloppend hartje! Jouw broertje of zusje doet het tot nu toe prima. Ook is de uitgekende datum vastgesteld, 22-02-2017. Mama zal dus in 1 jaar tijd 2x gaan bevallen en hopelijk heeft het dit keer een mooier eind. Niemand kan ons die garantie geven maar lieve Fynn let jij een beetje op? Wil je er alsjeblieft voor zorgen dat alles goed komt?

IMG_20160727_163924_1470679172.jpg

Maandag 8 augustus 2016

Vanmorgen voor het eerst op controle bij de verloskundige, jouw oma was mee. Gelukkig weer een kloppend hartje gehoord dus voor nu gerustgesteld. Met de verloskundige afgesproken om elke 2 weken op controle te gaan en als mama twijfeld of ongerust is mag mama altijd bellen. Zo fijn dat ze zo met ons meedenken, eigenlijk staan alle deuren open en gaan ze ons zo goed mogelijk proberen te begeleiden en te steunen waar dit mogelijk is.

Vandaag lieve Fynn is het 5 maanden geleden dat jij werd geboren.. Al 5 maanden geleden stopte jouw hartje zonder reden met kloppen. Een RollerCoaster waar we doorheen gaan. Verdriet en een vreselijk groot gemis, de angst om dit nog eens mee te maken en ergens toch een klein beetje geluk. Hoeveel kan er gebeuren in 5 maanden tijd! Maar lieve Fynn ondanks de nieuwe fase waarin wij nu zijn beland willen papa en mama je laten weten dat jij gewoon onderdeel bent van ons gezin en zullen we jouw broertje of zusje altijd vertellen over hun prachtige stoere grote broer Fynn!

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je