{{ message.message }}
{{ button.text }}

Wat als je dochter een zoon wil zijn?

Afbeelding blog 'Wat als je dochter een zoon wil zijn?'

Ondanks dat het internet soms een slangenkuil is, blijf ik gewoon open over mijn wens. En steeds meer mensen durven het ook. Wij hebben een voorkeur voor een bepaald geslacht! En nee, dat is niet omdat we verwende wijven zijn. Er is altijd een onderliggende pijn. Een pijn die misschien niemand kent, maar die ons leven dagelijks beïnvloed. En er zullen altijd mensen zijn die dat niet begrijpen. Ok, dan niet! Je hoeft het ook helemaal niet te begrijpen. Newsflash: het is ons leven en dat gaat een ander niets aan. 

Ik laat mij niet meer tegenhouden door boze mensen die de mentale capaciteiten missen om empathie te tonen. Ik laat mij niet meer kwetsen door andersdenkenden. Ja soms ontstaat er een scheurtje in mijn masker. Dan komt een opmerking hard aan. Zoals die keer dat iemand zei dat het maar goed was dat mijn dochter was overleden. Ik zou namelijk geen kinderen verdienen. Of die keer dat mensen zogenaamde grappen maakten omtrent transgenderisme. "Ik zou echt lachen als je dat meisje eindelijk krijgt en ze is in het verkeerde lichaam geboren". Hoezo is dat grappig? Zo iemand laat perfect zien hoe closed minded ze is. 

Alsof ik, zo'n beetje de meest linkse feministe die ik ken, wakker zou liggen van een kind dat zich anders voelt. Ja ik zou wakker liggen van onzekerheid, doe ik het wel goed? Ik zou wakker liggen als mijn kinderen ongelukkig zijn. Maar teleurstelling omdat mijn kinderen transgender zouden kunnen zijn? Nooit. Stel dat mijn toekomstige dochter een jongen zou willen zijn. Dan heb ik toch alsnog precies wat ik wilde? De ervaring van een dochter, die precies mag worden zoals zij wenst. En als dat een hij is, zal ik achter hem blijven staan. 

Net zoals ik altijd achter mijn zoons sta. Autisme en ADHD zijn stoornissen die niet voor watjes zijn. Wij zijn kampioen in knokken, vallen en opstaan. En na het verliezen van mijn dochter en het bijna verliezen van onze zoon, zou ik wel gek zijn om niet dankbaar te zijn voor wat ik heb. Voor wat mij is gegeven. Maar ik zal ook nemen. Ik heb niet voor niks 7 jaar besteed aan een gigantisch onderzoek dat precies laat zien hoe we het geslacht kunnen kiezen. 

Vind je dat bizar? Ondankbaar? Egoïstisch? Verwend? Of denk je: jouw leven, niet het mijne? Hoe dan ook, ik wens iedereen het beste. En de vrijheid om hun gezin zelf in te richten. Er is zoveel waar we geen grip op hebben. Op onze gezondheid, op ons geluk. Maar dit heb ik vastgegrepen en ik laat niet meer los ❤️

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je