{{ message.message }}
{{ button.text }}

Vertel mij wat?!

Als praten niet vanzelf gaat.

Afbeelding blog 'Vertel mij wat?!'

Vandaag waren we in de winkel, een vrouw voor mij bij de kassa had 2 bossen tulpen in haar hand. Mijn zoon zit in de winkel wagen en roept: "Wauw! bloemen" De vrouw draait zich om en begint een gesprek met hem.

Hallo, hoe heet jij? Geen reactie .
Vind je de bloemen mooi? Geen reactie.
Nou zeg, je mag best wel iets zeggen hoor! De reactie van mijn zoon zijn een paar korte gilletjes.
De vrouw richt zich tot mij en zegt: "nou nou dat is een temperamentje, je krijgt het nog druk met opvoeden"

Op dit soort momenten schieten er verschillende scenario's door mijn hoofd. Van erkennen wat ze zegt, ze zal het immers vast goed bedoelen. Tot de tulpen oppakken en haar ermee om de oren te slaan.

Ik heb geen zin om een discussie over mijn opvoeding aan te gaan. En ik voel er al helemaal niks voor om aan deze wildvreemde uit te gaan leggen dat mijn zoon autistisch is en los van een enkel woord eigenlijk nog helemaal niet praat. Wat vervolgens nog meer goed bedoelde adviezen met zich mee brengt zoals: Oh dan moet je wel meer voorlezen. Of heb je al eens aan logopedie gedacht. En mijn favoriet of all time. Oh dat ken ik want ik heb de film rainmen gezien. Want bij deze adviezen krijg ik toch echt jeuk. Tuurlijk zijn ze goed bedoelt en sta ik open voor alle tips en tricks die maar kunnen helpen. Maar soms zijn ze zo algemeen en irritant tegelijk.

Ja ik lees voor. Wat zeg ik, mijn zoon van 3 leest mij s'avonds voor. Net als dat ik elk ritje met de auto alle nummerplaten van voorbijgaande auto's krijg voorgelezen. Want tja het alfabet en de cijfers die kent meneer. Maar mij vertellen wat hij op zijn boterham wil dat is dan weer een hele opgave voor hem.

Tuurlijk heb ik logopedie, VVE, audiologische begeleiding, gebarentaal, pecs, etc geprobeerd. En ja we gaan vooruit en werken er samen hard aan. Maar het gaat nu eenmaal niet zo makkelijk. Zoon lief vond het lastig om te begrijpen dat er tegen je gesproken kan worden en dat je elkaar aankijkt tijdens een gesprek. Om nog maar niet te spreken over hoe lastig een vraag is.

Uiteindelijk kies ik ervoor om haar een glimlach toe te werpen en me op mijn boodschappenlijstje te richten.(lees: die ik echt niet hoef te controleren op dat moment) En vooral te genieten van mijn knapperd die uit zijn eigen wereldje kwam en de bloemen zag, daarnaast wist hij ze ook nog verbaal met het juiste woord te benoemen in een omgeving vol prikkels. Want voor deze mama is dat toch weer een kleine overwinning.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je