{{ message.message }}
{{ button.text }}

Van Peuter Praat naar Piet Piraat

Twee jaar en ongeloofelijk wijs.... eigenwijs ja! De peuter puberteit; Vreselijk frustrerend en hilarisch tegelijk. Hoe vind je de balans?

Afbeelding blog 'Van Peuter Praat naar Piet Piraat' Achtergrond blur afbeelding

Hoe doet hij het toch? Het ene moment zit je op het kookpunt omdat hij weer de knuffel van zijn zusje in de waterbak van de hond heeft gegooid (na twintig keer gewaarschuwd te zijn), het volgende moment rollen de tranen over je wangen van het lachen, omdat meneer met een briljant excuus komt om onder straf uit te komen. "Mam" zo begint het meestal, "Okkie is een inktVIS en die moeten toch zwemmen? Anders is het zielig". Hij zucht eens diep en kijkt me aan alsof hij volledig in zijn recht staat, en ik maar een raar mens ben omdat ik hem niet begrijp. Soms verlang ik terug naar de tijd waar hij zijn stoute gedrag nog niet met redelijke argumenten kon onderbouwen, haha.

"Pieter, kom eens onder de tafel vandaan, je weet dat dat niet mag"...... geen antwoord, dus nog maar een keer proberen. Ik schraap mijn keel en... "Ik ben niet thuis" hoor ik een klein piepstemmetje van onder de tafel weg zeggen. Waar haalt hij het vandaan? Hij is twee (eind juli geworden), en de peuterpuberteit lijkt een hoogte punt  te hebben bereikt. Soms zijn er dagen waarop hij bijna het perfecte kind lijkt. Hij luistert, gedraagt zich en is lief voor iedereen om hem heen.  Maar dan zijn er de overige dagen..... Berg je dan maar want het monster is los!

Hij klimt boven in de gordijnen, springt bovenop zijn zusje, trekt aan de hond zijn staart en heeft overal een weerwoord op. Een echt draakje. Ik lijk hele dagen boos te zijn en straf uit te delen en daar baal ik van. Het alternatief is echter erger want als ik het niet doe, maakt hij daar direct gebruik van. Als een klein gehaaid schurkje, lijkt hij mijn zwakke moment perfect aan te voelen en maakt hij daar dankbaar gebruik van. Hop, daar rent hij weer met een BH op zijn hoofd door de achtertuin al schreeuwend "pak me dan, als je kan". Fijn....probeer dan maar eens je lach in te houden. 

Negeren helpt niet. Meneertje weet precies hoe hij het bloed onder mijn nagels weg moet halen. Het stelen van de BH was niet genoeg om haar over de zeik te krijgen? Dan ren ik toch naar buiten? O, ze blijft rustig. Nou dan maar even lekker modder door mijn haar smeren. Ja daar komt al enige reactie maar nog niet het gewenste resultaat. Modder door het halletje smijten dan? 3,2,1....Bingo! We hebben een ontploffing! Als ik nou ook nog snel langs haar heen ren en met mijn vieze broek over de bank ga rollen dan.....

Hoe stout hij ook is, en hoe boos ik ook word, we zijn het ook zo weer kwijt. Als alles schoon gepoetst is en we beiden weer gekalmeert zijn, kruipt hij tegen me aan op de bank. " Sorry mama" zegt hij dan met een zacht stemmetje. Dan smelt ik weer. " Waarom doe je nou zo stout?" is meestal mijn eerste vraag. " Dat is toch niet gezellig?". Weer zucht hij diep. "Pieter kan niets aan doen, Pieter is nog klein!" zegt hij verontwaardigd, waarop ik toch weer moet lachen. 

Dit jaar volgen we voor het eerst het Sinterklaasjournaal op NL3. Ik dacht, misschien iets te spannend nog voor hem, hij is tenslotte nog maar twee. Ik merkte hem een paar nachten woelen in zijn slaap. Vanavond dan maar even niet kijken, en zien of het dan beter gaat. Daar ging meneertje echt niet mee akkoord. "Mam" begon hij weer, "Pieter moet Sinterklaasjournaal kijken hoor!". Als ik hem vraag waarom, komt de aap uit de mouw. "Pieter vullieffff (lees: verliefd)". Ik begin al te glimlachen en wacht op wat komen gaat. Bloedserieus gaat hij verder. " Ik is vullieffff op Dieuwertje Blok!". Weer moeite doen om mijn lach in te houden bij het zien van zijn serieuze gezichtje. Ik vraag hem voorzichtig naar een meisje waar hij vaak mee speelt. "Je was toch al een beetje verliefd op Luna?". Ik zie zijn gezichtje vertrekken. " O jee" roept hij, "dat kan niet! Pieter moet kiezen"  Ach arm schaapje, begint dat nu al? Ik zie hoe hij rustig in slaap valt en hoor hem nog een keer "Luna" mompelen. Geamuseerd denk ik bij mezelf, dat zit wel goed schatje.

Deze drukke decembertijd lijkt het helemaal alsof er een orkaan op komst is. Wanhopig probeer ik een laatste redmiddel: manipulatie en omkoping. "Pieter wat ben je weer stout vandaag. Stoute kinderen krijgen geen cadeautjes van Sinterklaas hoor". Hij zucht en kijkt me boos aan. "Mam" begint hij, "Jij krijgt geen cadeautje van Sinterklaas".....nou.

Eten is een onderwerp waar ik het liefst helemaaaaal niet over praat. Wat een drama om een beetje groente in zo'n kleintje te krijgen. Nee is ook echt nee bij hem. Gelukkig begint hij sinds een aantal weken vlees te waarderen (Yay! Punt voor mij!). Aardappelen met vlees dus... nou ja, volhouden en hopen dat mijn tactiek werkt. Geen groente? Geen toetje! Pfff, streng zijn valt me zwaar als ik zijn beteuterde gezichtje zie. 

Vervolgens vraagt hij op zijn allerliefst "Mam, mag ik ook een centje?". Verwonderd vraag ik hem wat hij daar mee gaat doen.  "Oma auto kapot. Oma moet andere auto kopen. Pieter centjes sparen". Dan prikt er toch wel een traantje achter mijn ogen. Ik geef hem een euromuntje en til hem op zodat hij bij zijn spaarpotje kan. Trots doet hij het erin. Het principe "sparen" bij brengen kan geen kwaad toch? Als het potje vol zit mag hij mee naar de speelgoed winkel. Die auto komt wel uit een ander potje.... lieverd.

Er is nooit een saaie dag bij met zo'n kleine peuterpuber in huis. Hoewel ik de ene dag wel eens voor een andere zou willen ruilen houd ik mezelf maar voor "het gaat wel weer voorbij, het komt allemaal wel weer goed". Dan bekruipt me ook een onrustig gevoel. Hoewel dit een vervelende periode is betreft dwars en eigenwijsheid, is er juist nu ook een prachtige ontwikkeling gaande. Ook dat gaat voorbij. Ze moeten al zo snel groot worden in de huidige maatschappij.. Zijn die typische peuter inperfecties niet juist iets om te koesteren? Hmmm ik zal het de volgende keer als hij het weer met een BH op zijn kop op een lopen zet, proberen te onthouden ;-)

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je