{{ message.message }}
{{ button.text }}

Tijd voor plan B: onder narcose

Afbeelding blog 'Tijd voor plan B: onder narcose'

Zoals je misschien wel weet heeft Sophie al de nodige onderzoeken achter de rug. Op een weekje ziekenhuis voor een heftige blaasontsteking na  gaat alles super goed. Het enige wat vanaf het begin echt niet lukt is het katheteriseren. En tot dusver blijkt dat ze het ook zonder dagelijks katheteriseren goed doet. De arts was in de veronderstelling dat zij nog dagelijks antibiotica krijgt maar ook dat is sinds ze als baby uit het ziekenhuis kwam niet aan de orde. Maar voor een blaasonderzoek is het soms nou eenmaal nodig dat de blaas goed leeg is. De laatste keer in het ziekenhuis hebben we weer een poging gedaan en ook deze keer zonder succes. 

Het katheteriseren ging niet goed en daarnaast ging ook het bloed prikken meerdere keren fout. Sophie kreeg het zwaar en wij merkte dat het genoeg voor haar was. Dit maakte dat we, in overleg, hebben besloten dat we het niet meer gaan proberen. Echter moet er nog steeds een keer naar haar blaas worden gekeken als die echt helemaal leeg is. Om haar te ontlasten gaat ze hiervoor onder narcose. Hopelijk lukt het dan wel de katheter te plaatsen en zo een goed beeld van haar lege blaas te krijgen.

Dat we hiervoor op de wachtlijst werden geplaatst wisten we. Maar dat we een week vooraf pas te horen zouden krijgen dat we naar het ziekenhuis moesten niet. Dat komt zo: afgelopen vrijdag kregen we het bericht dat Sophie binnenkort bij het ziekenhuis terecht kon. Echter wel voor een controle (geen narcose) . Tijdens dit onderzoek zou er weer een katheter geplaatst worden en daarna een echo gemaakt worden. Dit was dus iets anders dan we hadden afgesproken. Als het om mijn kleintjes gaat kan ik ineens niet redelijk nadenken. Ik schoot dan ook direct hoog in de emoties en weigerde überhaupt naar die afspraak te gaan. Gelukkig is mijn man dan wel rustig en die besloot er gelijk een belletje aan te wagen. Dezelfde dag werden we teruggebeld. Er was een nieuwe afspraak ingepland waarbij wel alles volgens afspraak ging. Een kleine miscommunicatie maar super snel opgelost! 

Aankomende dinsdag is het al zover. We mogen ons op dinsdag melden en woensdagochtend is ze als eerste aan de beurt. Daarna mag ze hopelijk gelijk weer lekker naar huis. En dus zijn we gelijk begonnen met haar voorbereiden op dit bezoek. Dat doen we bij elk ziekenhuisbezoek zo goed en zo kwaad als het kan. Tot dusver heeft het altijd een soort van rust en zekerheid bij Sophie gebracht. Dit zullen we dan ook zeker blijven volhouden! Na ons bezoek dinsdag zal ik je nog eens meenemen in onze voorbereidingen voor een ziekenhuisbezoek/-opname. 

Toen ik Sophie vertelde dat we binnenkort naar het ziekenhuis moesten was ze voor het eerst verdrietig/bang. Dit had ze hiervoor niet dus ik weet echt zeker dat mijn man en ik de juiste keuze hebben gemaakt om het niet meer te proberen. Moet ik weer een stomme prik vroeg ze gelijk. De prikjes in haar vinger gaven nooit problemen maar het gepiel met de laatste bloedafname vanuit haar arm had dus echt indruk gemaakt. Ik kon haar gerust stellen.. of die andere dokter haar dan pijn ging doen (proberen plaatsen van een katheter)? Dit kon ik nu dus ook ontkrachten. Zij hoeft niet te weten wat ze gaan doen als ze in diepe slaap is. Ik beloofde haar om niet van haar zijde te wijken. Samen zouden we een feestje maken van ons logeerpartijtje in het ziekenhuis. En papa mocht dan deze keer niet mee.. hij zou haar samen met Noah bij afloop op komen halen. En misschien hadden ze dan wel een groot cadeau voor haar! En misschien dan ook wel eentje voor Noah zei ze gelijk met sprankelende oogjes. Mijn hart zat gelijk weer vol liefde voor mijn stoere meid. Het vorige bezoek zocht ze ook al iets moois bij de dokter uit voor Noah. Ondanks haar verdriet dacht ze toen ook nog aan hem.

Dus nu ga ik op zoek naar een mooi cadeau, of wat zeg ik: meerdere cadeautjes. Voor zowel in als na het ziekenhuis. En nog een extra cadeautje voor haar broertje. De aankomende dagen bereid ik haar voor op wat komen gaat en sla ik allerlei lekkere dingen in. Hopelijk heb ik dan weer mijn stoere meisje terug die niet bang is voor het ziekenhuis♥️

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je