{{ message.message }}
{{ button.text }}

Op naar de peuterspeelzaal...

Afbeelding blog 'Op naar de peuterspeelzaal...' Achtergrond blur afbeelding

Een tijdje geleden schreef ik al een blog over een stukje loslaten en het inschrijven bij de peuterspeelzaal. Hoewel  ik erg goed ben in een stukje struisvogelpolitiek door er gewoon maar niet aan te denken, was het moment dan toch echt daar.. Vandaag ging mijn kleine jongen voor de allereerste keer naar de peuterspeelzaal.

Voor sommige klinkt het misschien ontzettend dramatisch, voor mij was dit echt een stukje angst en loslaten wat ik moest overwinnen. Gijs heeft een lastige start gehad, waarbij we hem de eerste twee weken dagelijks alleen achter hebben moeten laten in het ziekenhuis. En ook al is het inmiddels twee jaar geleden, voor mijn gevoel moet ik deze periode nog altijd compenseren door er zoveel mogelijk voor hem te zijn. 

En nu, op naar de peuterspeelzaal. Een vrijwillige keuze, een goede keuze voor zijn ontwikkeling, maar mijn hoofd en hart staan hier compleet verschillend in. Ik breng hem weg naar "vreemde", ik geef alle controle op en moet er op vertrouwen dat er goed voor hem gezorgd wordt.

Met een brok in mijn keel stapte ik vanochtend het gebouw binnen, mijn uiterste best aan het doen om de tranen weg te slikken. Gijs herkende het al, omdat we al een paar keer zijn wezen kijken. Hij begon direct te spelen met een ander kindje en ik kreeg weer een beetje lucht. Na even samen gespeeld te hebben was voor mij het moment daar om te vertrekken. Ik gaf Gijs een kus en zei dat mama snel weer terug zou zijn. Uiteraard was Gijs het hier niet helemaal mee eens, maar door een oplettende juf die hem snel meenam naar een ander speelplekje ging het afscheid vrij soepel zonder al te veel drama. Oké dat was stap 1!

Eenmaal buiten stroomden de tranen over mijn wangen, deels van ontlading en deels van verdriet. Oké door naar stap 2 en dat is de komende uren doorkomen. En ik moet eerlijk zeggen, dit ging me boven verwachting goed af. Natuurlijk stond ik 15 minuten te vroeg bij de peuterspeelzaal voor de deur, maar ik hield me in en wachtte netjes tot het tijd was. 

En wat denk je? Geen dramatisch welkom, geen dikke knuffels, maar gewoon een kind dat heerlijk buiten aan het spelen was met de andere kinderen alsof hij dat al tijden doet. Hij heeft even kort gehuild, , maar verder de hele ochtend heerlijk gespeeld. Zo fijn, maar ook weer even een slik-momentje. Mijn mini-baby is ineens uitgegroeid tot een peuter die zichzelf ook prima een ochtendje zonder mama kan redden. 

Liefs,

Daphne

IG: @huisjeboompjegijsje

www.huisjeboompjegijsje.nl





*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je