{{ message.message }}
{{ button.text }}

Na anderhalfjaar stilte ben ik er weer

Na een lange adem pauze ben ik weer terug.

Afbeelding blog 'Na anderhalfjaar stilte ben ik er weer' Achtergrond blur afbeelding

Hoi allemaal!

Na een lange tijd ben ik weer terug van weggeweest.
Een rollercoaster van emoties de afgelopen 18 maanden.
Ik wil eerst even zeggen dat ik er in die 18 maanden echt achter ben gekomen op wie ik wel kan bouwen en op wie niet!
Wauw wat heb ik een lieve mensen om mij heen zeg, mensen die met mij mee gehuild hebben die Jessie opgevangen hebben voor mij en er voor mij en mijn gezin zijn geweest.
Wij hebben zo een vervelende periode achter de rug met Cheyenne, zoveel onzekerheid wat er nou met dat kleine meisje aan de hand zou zijn.

Afbeelding blog 'Na anderhalfjaar stilte ben ik er weer'

2 dagen oud

Om maar te beginnen bij het begin..
Cheyenne was net amper een maand oud en toen lag ze al in het ziekenhuis in Ede.
Elke fles die ze kreeg kwam er net zo hard weer uit, Na overleg met de huisarts en bijgehouden wat er qua voeding in ging en wat ze ook weer uitspuugde.
Kwamen we tot de conclusie dat er te weinig in zat qua vocht en Cheyenne waarschijnlijk uitgedroogd was.
Doorgestuurd naar het ziekenhuis in Ede, de kinderarts heeft haar helemaal onderzocht en inderdaad ze was uitgedroogd.
Toen ik aangaf dat ik dacht dat ze misschien wel koemelkallergie kon hebben en reflux werd dat snel van tafel geveegd want dat kon je nog niet zeggen op deze leeftijd.
Na 2 dagen sondevoeding en allerlei testen verder kwam er een antwoord.
Mevrouw wij denken dat uw dochter een koemelkallergie heeft en ze daardoor zoveel spuugt.
Euhm volgens mij zei ik dat al maar goed!
Over op de nutrilon pepti, dit sloeg gelukkig aan en we kregen een vrolijk meisje terug.
Na 2 weken begon ze weer met spugen en begon hetzelfde verhaal weer opnieuw.

Afbeelding blog 'Na anderhalfjaar stilte ben ik er weer'

2de keer opgenomen

Na de tweede opnamen kwamen ze tot de conclusie dat ze ook reflux heeft.
En de nutrilon pepti te zwaar nog was voor haar maagje, daardoor nog een stap terug en over op de nutramigen LGG.
Wauw wat een wereld van verschil was dat zeg, we kregen ons kleine lieve vrolijke meisje nu echt weer terug.
Ondanks dat we elke maand naar het consultatiebureau moesten voor controle van haar lengte en gewicht(ja dat is een punt wat niet goed ging nog).
Ze bleef heel erg hangen rond haar geboortegewicht (wij vonden dat niet raar na alle ellende) maar toch was dat best een zorgen puntje.
Cheyenne woog een hele tijd 2 kilo en 430 gram en kwam dan weer een beetje aan en viel weer af.
In december werd zij weer opgenomen in het ziekenhuis, ik vond haar 2 keer toe blauw in bed nadat ik rare geluiden hoorde op de babyfoon.
Na een 48 uurs observatie kwamen ze tot de conclusie dat dit kwam door de reflux en we het matras maar wat hoger moesten leggen aan het hoofd eind.
Ook begonnen ze in het ziekenhuis te zeuren dat Cheyenne nog steeds te weinig woog.
Uitgelegd dat ze op het consultatiebureau geen aanleiding konden vinden hiervoor en ze denken dat Cheyenne haar energie in andere dingen steekt dan aankomen.

Afbeelding blog 'Na anderhalfjaar stilte ben ik er weer'

wat konden mijn man en ik genieten van dit soort momenten! hier smelt je hart toch van.

Alles speelde zich af in de maand november en december van het jaar 2016.
Wat hebben wij intens genoten van de sinterklaas,kerst en oud en nieuw!
Het jaar dat Jessie 6 werd en grote broer, het jaar waarin we al veel ups en downs hadden gehad.
We genoten van die momenten met de feestdagen samen als gezin, even geen stress even geen ellende.
We hoopte eindelijk van alle problemen af te zijn.
Niks bleek minder waar te zijn.
Toen ik in januari in de auto stapte bij mijn moeder, Jessie zijn eerste schooldag na de kerstvakantie.
Het ging finaal mis, Cheyenne slaakte een oerkreet uit die ik niet kende van haar wat volgde met een golf vers bloed.
Zonder na te denken Jessie bij een klasgenootje eruit gezet die moeder(deze moeder heeft zovaak stand-by gestaan) zou zorgen dat hij op school zou komen.
Jessie duizendmaal mijn excuses gemaakt dat mama niet mee kon, maar hij begreep het volkomen Cheyenne had bloed gespuugd en dat was gevaarlijk.
Doorgereden naar de huisarts, daar laten zien wat er gebeurd was en die heeft gelijk het ziekenhuis gebeld dat wij er aan zouden komen.
Wij zijn doorgereden naar het ziekenhuis, daar aangekomen hebben ze gelijk Cheyenne onderzocht van top tot teen.
met een slangetje in het begin van de keel gekeken omdat ze dachten dat het daar vandaan kwam.
Dit bleek niet het geval en het ziekenhuis wist niet meer wat ze moesten doen voor ons.
Door alle ellende en gedraai in het ziekenhuis in ede was ik er ook wel klaar mee en heb geëist dat ze ons door zouden sturen naar Utrecht of Nijmegen.
Na lang overleg hebben ze besloten dat ik maar naar Utrecht door moest.
S'middags met spoed naar Utrecht gebracht en daar stond een heel team klaar om Cheyenne te onderzoeken.
Wat een onzekerheid weer!
Wat ging er gebeuren en wat was er aan de hand met ons kleine meisje!

Afbeelding blog 'Na anderhalfjaar stilte ben ik er weer'

Onderweg naar Utrecht met ons kleine meisje

Het is onderhand een vrij lange blog geworden. dus ik ga een deel 2 maken.
Liefs,
Desiree

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind, #WKZ, #ziekkind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je