{{ message.message }}
{{ button.text }}

Maar wat wil je dan?

Wanneer is dit voorbij?

Afbeelding blog 'Maar wat wil je dan?'

Onze kleine jongen is nu 20 maanden (jaaiks, al bijna 2 jaar!!) en hij is sinds een aantal weken begonnen met praten. Mama zit er sinds Pasen in en verder zijn het vooral dieren geluiden en veel 'Die! Die! Die!'
We zijn zo trots als meneer met een nieuw woordje komt (momenteel oefenen we op het woordje 'Nijn') en dat gaat steeds beter.

Maar nu... als iets niet lukt bij meneer begint hij echt RAZEND te worden. Gillen en huilen. Krijgt hij een speelgoedje niet te pakken? CHAOS! Zit zijn fiets vast achter de tafelpoot? CHAOS! Soms hebben wij niet door wat er is en dan heeft hij ook pure CHAOS en PANIEK om iets.
En wij zeggen vaak genoeg: 'Je hoeft niet boos te worden. Als je huilt, weten papa en mama niet wat er is. Ga het maar zeggen of aanwijzen.' Maar dit werkt niet!
Hebben meer ouders dit??

Dat hij na 20 keer nog steeds de konijnenren sloopt of aan de kattenstaarten trekt, zijn avondeten weigert (maar wel onsuccesvol een toetje eist) of gaat staan op de bank (mama een hartverzakking 'ZITTEN OP JE BILLEN!' *Rent op moordtempo naar de bank*) snap ik. Hij gaat grenzen opzoeken. Maar die pure CHOAS en PANIEK als iets niet lukt, daar worden wij een beetje radeloos van.
Iemand ideeën? Moeten wij zo pedagogisch verantwoord blijven reageren (wat niet altijd lukt 'Laat nou die konijnenkooi een keer met rust, verdorie!') of moeten we er anders op reageren?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je