{{ message.message }}
{{ button.text }}

Maar mama, wat als ik dood ga?

Mijn oudste begon er uit school weer over. Al wekenlang zie ik de radertjes in haar hoofdje draaien en vanaf dat moment kwamen de vragen.

Afbeelding blog 'Maar mama, wat als ik dood ga?' Achtergrond blur afbeelding

Ik vraag me af of 5.5 een beetje de gemiddelde leeftijd is dat kinderen interesse krijgen in de dood? Niet alleen interesse, maar meer een vragenvuur over de dood. Wat gebeurt er als je dood bent? Ga ik ook dood en gaan jullie dood? Dan volgen de tranen. Ik probeer alle vragen zo eerlijk mogelijk, maar ook zo tactisch mogelijk te beantwoorden. Ik vind niet dat mijn 5 jarige daar tot in de details mee geconfronteerd hoeft te worden.

De Opa van Zoë en Demi is een aantal jaren geleden gestorven. Demi heeft hem nooit gekend en Zoë weet niet meer, vanuit de herinnering zelf, dat ze hem heeft gekend. Ze denkt hem wel te herinneren, maar dat komt door de foto's die ze van hem heeft gezien en alle verhalen die ik en mijn moeder haar verteld hebben. Deze houden zijn herinnering levend.

Soms begint Zoë ineens uit het niets te huilen. Ze mist opa Henk. Lief maar ook moeilijk. Echt volledige troostende woorden kan ik niet bieden, wel bevredigende woorden die voor nu genoeg troost bieden. Ik heb haar gezegd dat opa Henk heel ziek was. “Hij is nog op je eerste verjaardag geweest, maar een paar maanden later is hij overleden. Nu heeft hij geen pijn meer en is een sterretje geworden dat aan de hemel fonkelt. Hij kijkt op ons neer vanaf een wolkje en ziet jou ook. Ik weet zeker dat opa Henk trots is op jou.”

Ze accepteert mijn kalmerende woorden, maar echt erbij neerleggen doet ze niet. Vervolgens zegt ze snikkend dat ze niet wil dat wij ziek worden en dood gaan. “Dit kan je nooit van te voren weten” zeg ik haar. Ik sla mijn armen om haar heen en knuffel haar stevig. “Papa en mama zullen er alles aan doen om zo lang mogelijk bij jou en je zusje te blijven. Wij willen alles meemaken. We willen jullie zien opgroeien en nog heel veel leuke dingen met elkaar doen. Ik wil later ook oma worden van jouw kinderen en van de kinderen van je zusje. Ik wil heel oud en grijs worden en een heel gelukkig, met jullie om me heen" Ze lacht. Vervolgens zegt ze serieus “Mama, wat als ik dood ga? Ben je dan ook verdrietig?" "Oh lieverd, ik zou nooit meer ophouden met huilen. Ik zal voor altijd verdriet hebben. Ik hou het meeste van jou en je zusje. Ik vind het niet zo leuk dat je het over dood gaan hebt lieverd, zullen we er nu over op houden”? Zoë kijkt me aan met haar reebruine ogen en zegt vervolgens. “Zou je het erg vinden als ik overleden ben”? "Zoë, dat zei ik net toch al, en je zou het nu niet meer over doodgaan hebben toch? “Ja, mama, daarom zeg ik ook overleden. Ondanks dit zware gesprek bezorgd Zoë mij een lach op mijn gezicht. “Slim bedacht meisje, zeg ik”, maar nu is het tijd voor een ander onderwerp. Een vrolijker onderwerp. Pak je jas, we gaan naar de bibliotheek" Zoë lacht en ik lach terug.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Kind

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je